B&G Wiki - Gebruikersbijdragen [nl]

Boris Ryzhy (2008)

2012-05-25T13:48:58Z

Aliona:

Logline: Portret van een jonge hedendaagse dichter voor wie het leven in de ijzige industriestad Jekaterinburg ondraaglijk werd. Een film over poëzie, de Russische maffia, zelfmoord, liefde en de verloren generatie van de Perestrojka.

SYNOPSIS
“Al mijn gedichten gaan over liefde en dood, er zijn geen andere thema’s” –schreef Boris Ryzhy, de piepjonge Russische deelnemer aan Poetry International Rotterdam van 2000. “Maar het is een dom cliché dat een dichter een persoonlijke tragedie moet hebben. Ik ben zielsgelukkig met mijn jeugdliefde Irina en mijn zoon.” Een jaar later, in 2001, zal deze charmante en bewonderde dichter-hooligan zich ophangen. Hij werd 26 jaar. Regisseur Aliona van der Horst en cameravrouw Maasja Ooms reisden af naar de ijzige industriestad Jekaterinburg, op de grens van Siberië, om de sfeer van zijn gedichten te vangen en het raadsel van zijn dood te ontsluieren. Kwam het door de tijd waarin hij leefde? Kwam het de buurt waarin hij opgroeide? Het is een film geworden vol intense blikken, industrieële sferen en tragi-komische ontmoetingen met buurtbewoners van de Staalschrootwijk, de criminele arbeiderswijk waar Boris opgroeide en die hij de goudmijn voor zijn poezie noemde. Een lelijke, harde wereld die door zijn gedichten wonderschoon wordt. Maar het is ook monument voor zijn tijdgenoten: de verloren generatie van de Perestrojka jaren. In het Westen wordt de Perestrojka nog steeds geassocieerd met democratie en persvrijheid, maar in buurten als de Staalschrootwijk leek het meer op een burgeroorlog, waar gangsters van allerlei slag elkaar uitmoordden.”Wij zijn een generatie van bodyguards” zegt zijn vrouw Irina op de besneeuwde begraafplaats. De gezichten van Boris’ klasgenoten staan daar in zwart marmer gebeiteld. Zoon Artjom, 7 jaar toen zijn vader stierf, inmiddels 14, moet zich staande zien te houden in het harde leven van zijn stad. Gelukkig kan hij goed vechten en kent hij de wetten van de straat, net als zijn vader. Maar lukt het hem zijn vaders dood te begrijpen?

Prijzen: Zilveren Wolf IDFA 2008; DDG award 2008; Jury Award ArtFifa Montréal 2009; Special Mention Planeta Doc Review Warsaw Festival 2009; Feature documentary Award Edinburgh Film Festival 2009, shortlist Theodor Award, Prijs van de Nederlandse Filmkritiek 2009, nomination Artdocfest Moskou 2009. Op meer dan 30 festivals vertoond.

www.borisryzhy.com

te zien op: hollanddoc

Scenario en regie: Aliona van der Horst
In samenwerking met: Maasja Ooms (camera en montage)

Geluidsmix: Tom Bijnen

Productie: Frank van den Engel /Zeppers Films

Muziek: Harry de Wit

Voices of Bam

2012-05-25T13:43:33Z

Aliona: /* Beschrijving */

{{ Infobox Productie
| periode = 2006
| archief_link = [http://zoeken.beeldengeluid.nl/internet/index.aspx?ChapterID=1164&searchText=Voices%20of%20Bam Beeld en Geluid]
| makers = [[#Makers|Makers]]
| genre =[[:category:Documentaire|Documentaire]]
| decennia = [[: categorie:2000-2009|2000-2009]]
| lengte = 89’06”
| trivia = [[Trivia: Voices of Bam|Trivia]]
| medium = Televisie
| externe_info =
}}
<br clear="all" />

===Beschrijving===

Vrijdag 26 december 2003 vond in zuidoost Iran om 4 uur ’s nachts een kleine aardbeving plaats. Sommige mensen stonden op, maar keerden na een tijdje terug naar bed. Anderhalf uur later kwam de tweede beving, ditmaal 6.6 op de schaal van Richter en vlak onder het aardoppervlak. Tienduizenden mensen werden bedolven onder het puin van hun bakstenen huizen en kwamen om. Het epicentrum lag in Bam, een stad tot dan toe vooral bekend vanwege haar eeuwenoude citadel Arg-i-Bam en een verzengend woestijnklimaat.

Voices of Bam speelt zich een jaar na de ramp af. De inwoners hebben de draad weer opgepakt, hoewel ze vaak nog in tenten wonen tussen de scherven van hun vroegere bestaan. Bijna iedereen in de stad heeft wel iemand verloren. Verfomfaaide familiefoto’s, opgedoken uit de stoffige puinhopen, herinneren aan de leemte die een broer, een dochter, een opa of een moeder heeft achteraten. Ze werden het vertrekpunt voor de jonge filmmakers Aliona van der Horst (regie) en Maasja Ooms (co-regie en camera).

De film observeert verschillende inwoners en families tijdens hun dagelijkse beslommeringen. Er wordt gekookt, gespeeld, gewerkt, voor zich uitgestaard, gelachen en gekibbeld. Herkenbare en levendige situaties scènes vloeien over in meer verstilde, poëtische momenten. Dan zijn alleen nog de stemmen van de overlevenden te horen die zich persoonlijk richten tot hun verdwenen kinderen, echtgenotes en ouders. De flarden monologue interieur zitten vol kwetsbare poëzie. Het brengt de wereld van de personages hartverscheurend dichtbij.

Een eenzame vader vertelt zijn overleden dochtertje over de wonderlijke droom die hij had. Een dochter in een gezin dat samen verder moet leven zonder ouders vertelt haar overleden vader hoezeer zijn zwijgzame oudste zoon hem mist. Een weduwe vertelt haar overleden echtgenoot besmuikt dat ze – net als overigens de meeste inwoners van Bam – serieus overweegt opnieuw te trouwen. Zou hij haar uitlachen om die oudere man die een oogje op haar heeft laten vallen?

Behalve enkele droge feiten over de aardbeving aan het begin, ontbreekt in de film elk aanvullend commentaar. Langzaam zweeft de camera door de stoffige, snikhete stad en waait als een lome bries van het ene verhaal naar het andere. Voices of Bam toont de schoonheid van alledag en de universele veerkracht van de bewoners van Bam, gevangen in een louterend filmgedicht.

''Voices of Bam'' is uitgezonden als onderdeel van ''[[Holland Doc]]''. en gedistribueerd door Cinema Delicatessen

===Makers===

Regie [[Aliona van der Horst]], [[Masja Ooms]]

Regie-assistent [[Noliss Nio]]

Scenario [[Aliona van der Horst]]

Camera [[Masja Ooms]], [[Nina da Costa]]

Geluid [[Rick Meijer]]

Montage [[Stefan kamp]]

Montage adviezen [[Albert Elings]], [[Eugenie Jansen]]

Geluidsontwerp en mix [[Jeroen Goeijers]]

Muziek [[Harry de Wit]]

Tolk [[Nafiss Nia]]

Productie Nederland [[Laura Bronkers]]

Productie [[Zeppers Film & TV]]

Producent [[Frank van den Engel]]

Eindredactie NPS [[Cees van Ede]]

[[NPS]]

----
[[Categorie: Productielijst V]] [[categorie: Documentaire]] [[categorie: 2000-2009]]

Voices of Bam

2012-05-25T13:41:56Z

Aliona: /* Makers */

Bestand:Alionavanderhorst.jpg

2012-05-25T13:40:22Z

Aliona: fo

Aliona van der Horst

2012-05-25T13:39:18Z

Aliona:

{{
Infobox Persoon
| illustratie = Afbeelding gewenst
| naam = Aliona van der Horst
| geboorte_datum =
| geboorte_plaats =
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:Documentairemaker|Documentairemaker]]
| bekend_van =
| periode_actief =
| werkt_samen_met = Maasja Ooms
| trivia =
| gallery =
| onderschrift = Aliona van der Horst
| externe_info =
| catalogus = [[Aliona van der Horst in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Aliona van der Horst]]
}}

Tijdens haar studie Russische letterkunde aan de UvA, werd Aliona van der Horst door de Filmacademie gevraagd om te tolken. Het was liefde op het eerste gezicht. Vier jaar later, in 1997, studeerde ze er af met de veelvuldig bekroonde 'Dame met het witte Hoedje' (NCRV). Van der Horst werkte daarna onder meer voor de programmarubrieken [[Diogenes]] (VPRO), [[Urbania]] (NPS), Villa Achterwerk (VPRO) en [[Joy]] (NCRV).

Met een Russische moeder en een titel in de Russische letterkunde heeft Van der Horst relatief makkelijk toegang tot het Russisch continent. Samen met Maasja Ooms (camera), maakt Van der Horst de prijswinnende documentaireserie [[Passie voor de Hermitage (2003)]] en de prijswinnende documentaire [[Boris Ryzhy (2008)]]. Over de liefde van haar ouders ten tijde van de Koude Oorlog maakt ze de documentaire [[Na de Lente van ’68: een kleine liefdesgeschiedenis (2001)]].

Voor de documentaire [[Voices of Bam]] (2006), co-regie Maasja Ooms, heeft Van der Horst een voor de documentaire zeldzame vorm gekoze: de monoloog interieur. Onder beelden van het dagelijks leven in het door een allesvernietigende aardbeving getroffen Iraanse stadje Bam, spreken de overlevenden hun gestorven naaste toe. De film heeft geen vaste verhaalstructuur, maar is als een mozaiek verweven rond associaties in tekst, beeld en geluid. Van der Horst zelf is niet zichtbaar of hoorbaar. Verleden en heden zijn als één opgevoerd, daar waar ze in eerdere films nog overzichtelijk naast elkaar stonden. Met [[Voices of Bam]] werd Van der Horst internationaal bekend als documentairemaker. Haar recente film Water Children (2011) is door Cinema Delicatessen in de filmhuizen gedistribueerd en onderscheiden op verschillende filmfestivals.

[[Category:Personen|Horst, Aliona van der]] [[Category:Documentairemaker|Horst, Aliona van der]]

Passie voor de Hermitage (2003)

2012-05-25T13:37:11Z

Aliona:

Passie voor de Hermitage

Een vijfdelige serie van Aliona van der Horst

Geproduceerd door Viewpoint Productions en AVRO

DVD te koop bij Bol.com

Het immense en wereldberoemde museum de Hermitage in Sint Petersburg onderscheidt zich alleen al van alle andere musea door zijn bijzondere medewerkers: de Hermitazjniks. Deze koosnaam duidt op hun opmerkelijke trouw en toewijding aan de Hermitage. De Hermitazjniks werken en leven in dit reusachtige paleis temidden van schilderijen van Rubens, Rembrandt en Matisse en de verzamelingen van Catharina de Grote, de grondlegster van dit museum. In de grauwe Sovjet-jaren was de Hermitage een eiland van cultuur en beschaving en in wezen is het dat nog steeds.

De serie 'Passie voor de Hermitage' gaat over de liefde van deze 'museumbewoners', van suppoost tot directeur, voor de kunst. Niet zozeer de kunstgeschiedenis staat centraal, maar de betekenis die kunst heeft in de levens van deze mensen. Tevens vertelt de serie over hun strijd om hun geliefde museum te beschermen tegen de stormen van de Russische geschiedenis. De Revolutie, de Tweede Wereldoorlog, de Stalin- terreur en de repressieve jaren vijftig, ze hebben allemaal hun sporen achtergelaten in het museum en de Hermitazjniks geleerd hoe kwetsbaar de 'voor eeuwig' geachte kunst kan zijn.

Glans in de Ogen (afl. 1):

Kunst als troost. Voor de meesten is kunst een verfraaiing van het leven, maar kunst kan ook een onontbeerlijk tegenwicht zijn voor de zwarte kant van het bestaan. In Rusland, dat de afgelopen eeuw veel catastrofes heeft meegemaakt, is dat geen overbodige luxe. De Hermitazjniks werken niet voor het geld (want slecht betaald), maar voor 'dat andere'. Sjouwer Vadim, suppoost Valentina en conservator Juna over de band met hun allerliefste kunstwerk en de essentie van het zo gekoesterde begrip ‘Hermitazjnik'.

Beschermengelen (afl. 2)

Gewonde kunst. Aleksandra (82 jaar), conservator iconen, heeft haar hele leven lang iconen van de ondergang gered en in haar eentje een enorme collectie opgebouwd. Zoals de iconen voor Aleksandra leven, zo levend is ook de Danaë van Rembrandt voor andere Hermitazjniks. Dit schilderij van 'onwereldse schoonheid' is zwaar vernield door een gek. Het was de meest traumatische gebeurtenis voor de Hermitage en nog steeds wordt er over Danaë gesproken als ware het een geliefd persoon.

Sprekende lijsten (afl. 3):

Kunst als redding. Olga (76 jaar), hoofd sjouw- en schoonmaakafdeling, is een van de oudste Hermitazjniks. Deze officieuze Tsarina van de Hermitage, die haar afdeling met ferme hand leidt, is getekend door de tweede wereldoorlog. De Hermitazjniks van toen hebben de kunst gered van de vergankelijkheid, maar de kunst was ook hun redding in tijden van honger en kou, getuige het mysterie van de sprekende lijsten, de in stukken gezaagde icoon en het grote feest van de Overwinning.

Stille sabotage (afl. 4)

Kwetsbare kunst in tijden van dictatuur. In de jaren dertig heeft Stalin de topstukken van de collectie in de uitverkoop gedaan. Met pijn in hun hart denken de Hermitazjniks terug aan die zwarte bladzijde uit de geschiedenis van het museum. Als de werken al niet werden verkocht, werden ze wel weggestopt, verborgen in de depots. Zo geschiedde met de geweldige schilderijen van Monet en Matisse. Stalin en kornuiten vonden het maar 'kapitalistische, verdorven kunst'. Maar de Hermitazjniks hebben de censuurcommissie een koekje van eigen deeg gegeven.

Scherven van een tijdperk (afl. 5):

Over het verzamelen van kunst in al zijn facetten. Tsarina Catharina de Grote is nog steeds alomtegenwoordig in haar eigen museum. Haar megalomane, gulzige aankopen staan in schril contrast met de aankopen van de Hermitage nu. Petersburgers met geldproblemen proberen hun laatste erfstuk te slijten aan het armlastige museum terwijl schoolkinderen zich vergapen aan de pracht van vervlogen tijden.

Passie voor de Hermitage is een coproductie van Viewpoint Productions en de AVRO en kwam tot stand met financiële steun van het Stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Omroepproducties en de SponsorBingo Loterij.

Camera: Maasja Ooms
Geluid: Hens van Rooy, Maria Mok
Montage: Teun Pfeil
Muziek: Harry de Wit

Prijzen: Nederlandse Academy Award (Gouden Beeld) 2003
Grand Prix Festival International de Films sur l’Art Montreal 2006 (the Hermitage Dwellers)
Openingsfilm DokuArts Berlijn 2006
Verkocht aan 15 landen, waaronder Australie/ ABC, VS/Sundance channel

UIT DE PERS:

• “Director Aliona van der Horst’s portraits show what art can do to people.” (Volkskrant)
• “The director has created an extremely loving, emotional portrait of the Hermitage and is certainly accurate in her portrayal of the passion and dedication of the people who work there at all levels.” (Jennifer Cahn, Brownsville Museum of Fine Art)
• “The Hermitage Dwellers is a work of art and heart…It is a beautifully crafted glimpse into the relationship between a museum that is more than a museum and a staff that is more than a staff.” (The Boston Globe)
• “A must-see! Offers a fond (and often moving) glimpse behind the scenes at Russia's fabled Hermitage Museum.” (Entertainment Weekly)
• “What a powerful film this is! I can't recommend it highly enough.” (Leonardo Reviews)
• “Penetrating and often moving portraits of the employees provide us with an idea of how deep their love for the building and the works of art goes. When people come to work here, they never leave.” (Telegraaf)

Passie voor de Hermitage (2003)

2012-05-25T13:36:45Z

Aliona:

Passie voor de Hermitage

Een vijfdelige serie van Aliona van der Horst

Geproduceerd door Viewpoint Productions en AVRO

DVD te koop bij Bol.com

Het immense en wereldberoemde museum de Hermitage in Sint Petersburg onderscheidt zich alleen al van alle andere musea door zijn bijzondere medewerkers: de Hermitazjniks. Deze koosnaam duidt op hun opmerkelijke trouw en toewijding aan de Hermitage. De Hermitazjniks werken en leven in dit reusachtige paleis temidden van schilderijen van Rubens, Rembrandt en Matisse en de verzamelingen van Catharina de Grote, de grondlegster van dit museum. In de grauwe Sovjet-jaren was de Hermitage een eiland van cultuur en beschaving en in wezen is het dat nog steeds.

De serie 'Passie voor de Hermitage' gaat over de liefde van deze 'museumbewoners', van suppoost tot directeur, voor de kunst. Niet zozeer de kunstgeschiedenis staat centraal, maar de betekenis die kunst heeft in de levens van deze mensen. Tevens vertelt de serie over hun strijd om hun geliefde museum te beschermen tegen de stormen van de Russische geschiedenis. De Revolutie, de Tweede Wereldoorlog, de Stalin- terreur en de repressieve jaren vijftig, ze hebben allemaal hun sporen achtergelaten in het museum en de Hermitazjniks geleerd hoe kwetsbaar de 'voor eeuwig' geachte kunst kan zijn.

Glans in de Ogen (afl. 1):

Kunst als troost. Voor de meesten is kunst een verfraaiing van het leven, maar kunst kan ook een onontbeerlijk tegenwicht zijn voor de zwarte kant van het bestaan. In Rusland, dat de afgelopen eeuw veel catastrofes heeft meegemaakt, is dat geen overbodige luxe. De Hermitazjniks werken niet voor het geld (want slecht betaald), maar voor 'dat andere'. Sjouwer Vadim, suppoost Valentina en conservator Juna over de band met hun allerliefste kunstwerk en de essentie van het zo gekoesterde begrip ‘Hermitazjnik'.

Beschermengelen (afl. 2)

Gewonde kunst. Aleksandra (82 jaar), conservator iconen, heeft haar hele leven lang iconen van de ondergang gered en in haar eentje een enorme collectie opgebouwd. Zoals de iconen voor Aleksandra leven, zo levend is ook de Danaë van Rembrandt voor andere Hermitazjniks. Dit schilderij van 'onwereldse schoonheid' is zwaar vernield door een gek. Het was de meest traumatische gebeurtenis voor de Hermitage en nog steeds wordt er over Danaë gesproken als ware het een geliefd persoon.

Sprekende lijsten (afl. 3):

Kunst als redding. Olga (76 jaar), hoofd sjouw- en schoonmaakafdeling, is een van de oudste Hermitazjniks. Deze officieuze Tsarina van de Hermitage, die haar afdeling met ferme hand leidt, is getekend door de tweede wereldoorlog. De Hermitazjniks van toen hebben de kunst gered van de vergankelijkheid, maar de kunst was ook hun redding in tijden van honger en kou, getuige het mysterie van de sprekende lijsten, de in stukken gezaagde icoon en het grote feest van de Overwinning.

Stille sabotage (afl. 4)

Kwetsbare kunst in tijden van dictatuur. In de jaren dertig heeft Stalin de topstukken van de collectie in de uitverkoop gedaan. Met pijn in hun hart denken de Hermitazjniks terug aan die zwarte bladzijde uit de geschiedenis van het museum. Als de werken al niet werden verkocht, werden ze wel weggestopt, verborgen in de depots. Zo geschiedde met de geweldige schilderijen van Monet en Matisse. Stalin en kornuiten vonden het maar 'kapitalistische, verdorven kunst'. Maar de Hermitazjniks hebben de censuurcommissie een koekje van eigen deeg gegeven.

Scherven van een tijdperk (afl. 5):

Over het verzamelen van kunst in al zijn facetten. Tsarina Catharina de Grote is nog steeds alomtegenwoordig in haar eigen museum. Haar megalomane, gulzige aankopen staan in schril contrast met de aankopen van de Hermitage nu. Petersburgers met geldproblemen proberen hun laatste erfstuk te slijten aan het armlastige museum terwijl schoolkinderen zich vergapen aan de pracht van vervlogen tijden.

Passie voor de Hermitage is een coproductie van Viewpoint Productions en de AVRO en kwam tot stand met financiële steun van het Stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Omroepproducties en de SponsorBingo Loterij.

Camera: Maasja Ooms
Geluid: Hens van Rooy, Maria Mok
Montage: Teun Pfeil
Muziek: Harry de Wit

Prijzen: Nederlandse Academy Award (Gouden Beeld) 2003
Grand Prix Festival International de Films sur l’Art Montreal 2006 (the Hermitage Dwellers)
Openingsfilm DokuArts Berlijn 2006
Verkocht aan 15 landen, waaronder Australie/ ABC, VS/Sundance channel

• “Director Aliona van der Horst’s portraits show what art can do to people.” (Volkskrant)
• “The director has created an extremely loving, emotional portrait of the Hermitage and is certainly accurate in her portrayal of the passion and dedication of the people who work there at all levels.” (Jennifer Cahn, Brownsville Museum of Fine Art)
• “The Hermitage Dwellers is a work of art and heart…It is a beautifully crafted glimpse into the relationship between a museum that is more than a museum and a staff that is more than a staff.” (The Boston Globe)
• “A must-see! Offers a fond (and often moving) glimpse behind the scenes at Russia's fabled Hermitage Museum.” (Entertainment Weekly)
• “What a powerful film this is! I can't recommend it highly enough.” (Leonardo Reviews)
• “Penetrating and often moving portraits of the employees provide us with an idea of how deep their love for the building and the works of art goes. When people come to work here, they never leave.” (Telegraaf)

Passie voor de Hermitage (2003)

2012-05-25T13:35:04Z

Aliona: passie voor de Hermitge

Passie voor de Hermitage
Een vijfdelige serie van Aliona van der Horst
Geproduceerd door Viewpoint Productions en AVRO
DVD te koop bij Bol.com

Het immense en wereldberoemde museum de Hermitage in Sint Petersburg onderscheidt zich alleen al van alle andere musea door zijn bijzondere medewerkers: de Hermitazjniks. Deze koosnaam duidt op hun opmerkelijke trouw en toewijding aan de Hermitage. De Hermitazjniks werken en leven in dit reusachtige paleis temidden van schilderijen van Rubens, Rembrandt en Matisse en de verzamelingen van Catharina de Grote, de grondlegster van dit museum. In de grauwe Sovjet-jaren was de Hermitage een eiland van cultuur en beschaving en in wezen is het dat nog steeds.

De serie 'Passie voor de Hermitage' gaat over de liefde van deze 'museumbewoners', van suppoost tot directeur, voor de kunst. Niet zozeer de kunstgeschiedenis staat centraal, maar de betekenis die kunst heeft in de levens van deze mensen. Tevens vertelt de serie over hun strijd om hun geliefde museum te beschermen tegen de stormen van de Russische geschiedenis. De Revolutie, de Tweede Wereldoorlog, de Stalin- terreur en de repressieve jaren vijftig, ze hebben allemaal hun sporen achtergelaten in het museum en de Hermitazjniks geleerd hoe kwetsbaar de 'voor eeuwig' geachte kunst kan zijn.

Glans in de Ogen (afl. 1):
Kunst als troost. Voor de meesten is kunst een verfraaiing van het leven, maar kunst kan ook een onontbeerlijk tegenwicht zijn voor de zwarte kant van het bestaan. In Rusland, dat de afgelopen eeuw veel catastrofes heeft meegemaakt, is dat geen overbodige luxe. De Hermitazjniks werken niet voor het geld (want slecht betaald), maar voor 'dat andere'. Sjouwer Vadim, suppoost Valentina en conservator Juna over de band met hun allerliefste kunstwerk en de essentie van het zo gekoesterde begrip ‘Hermitazjnik'.

Beschermengelen (afl. 2)
Gewonde kunst. Aleksandra (82 jaar), conservator iconen, heeft haar hele leven lang iconen van de ondergang gered en in haar eentje een enorme collectie opgebouwd. Zoals de iconen voor Aleksandra leven, zo levend is ook de Danaë van Rembrandt voor andere Hermitazjniks. Dit schilderij van 'onwereldse schoonheid' is zwaar vernield door een gek. Het was de meest traumatische gebeurtenis voor de Hermitage en nog steeds wordt er over Danaë gesproken als ware het een geliefd persoon.

Sprekende lijsten (afl. 3):
Kunst als redding. Olga (76 jaar), hoofd sjouw- en schoonmaakafdeling, is een van de oudste Hermitazjniks. Deze officieuze Tsarina van de Hermitage, die haar afdeling met ferme hand leidt, is getekend door de tweede wereldoorlog. De Hermitazjniks van toen hebben de kunst gered van de vergankelijkheid, maar de kunst was ook hun redding in tijden van honger en kou, getuige het mysterie van de sprekende lijsten, de in stukken gezaagde icoon en het grote feest van de Overwinning.

Stille sabotage (afl. 4)
Kwetsbare kunst in tijden van dictatuur. In de jaren dertig heeft Stalin de topstukken van de collectie in de uitverkoop gedaan. Met pijn in hun hart denken de Hermitazjniks terug aan die zwarte bladzijde uit de geschiedenis van het museum. Als de werken al niet werden verkocht, werden ze wel weggestopt, verborgen in de depots. Zo geschiedde met de geweldige schilderijen van Monet en Matisse. Stalin en kornuiten vonden het maar 'kapitalistische, verdorven kunst'. Maar de Hermitazjniks hebben de censuurcommissie een koekje van eigen deeg gegeven.

Scherven van een tijdperk (afl. 5):
Over het verzamelen van kunst in al zijn facetten. Tsarina Catharina de Grote is nog steeds alomtegenwoordig in haar eigen museum. Haar megalomane, gulzige aankopen staan in schril contrast met de aankopen van de Hermitage nu. Petersburgers met geldproblemen proberen hun laatste erfstuk te slijten aan het armlastige museum terwijl schoolkinderen zich vergapen aan de pracht van vervlogen tijden.

Passie voor de Hermitage is een coproductie van Viewpoint Productions en de AVRO en kwam tot stand met financiële steun van het Stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Omroepproducties en de SponsorBingo Loterij.

Passie voor de Hermitage wordt vanaf vrijdag 6 juni wekelijks uitgezonden door de AVRO op ned 3 om 21:30 uur.

Camera: Maasja Ooms
Geluid: Hens van Rooy, Maria Mok
Montage: Teun Pfeil
Muziek: Harry de Wit

Prijzen: Nederlandse Academy Award (Gouden Beeld) 2003
Grand Prix Festival International de Films sur l’Art Montreal 2006 (the Hermitage Dwellers)
Openingsfilm DokuArts Berlijn 2006
Verkocht aan 15 landen, waaronder Australie/ ABC, VS/Sundance channel

• “Director Aliona van der Horst’s portraits show what art can do to people.” (Volkskrant)
• “The director has created an extremely loving, emotional portrait of the Hermitage and is certainly accurate in her portrayal of the passion and dedication of the people who work there at all levels.” (Jennifer Cahn, Brownsville Museum of Fine Art)
• “The Hermitage Dwellers is a work of art and heart…It is a beautifully crafted glimpse into the relationship between a museum that is more than a museum and a staff that is more than a staff.” (The Boston Globe)
• “A must-see! Offers a fond (and often moving) glimpse behind the scenes at Russia's fabled Hermitage Museum.” (Entertainment Weekly)
• “What a powerful film this is! I can't recommend it highly enough.” (Leonardo Reviews)
• “Penetrating and often moving portraits of the employees provide us with an idea of how deep their love for the building and the works of art goes. When people come to work here, they never leave.” (Telegraaf)

Na de Lente van ’68: een kleine liefdesgeschiedenis (2001)

2012-05-25T13:28:33Z

Aliona: koude oorlog, praag 1968, communisme, Na de Lente van '68 Sovjet Unie

LOGLINE: Een kleine liefdesgeschiedenis over de Russisch-Nederlandse ouders van de maakster, die vervlochten raakt met de grote geschiedenis van het tijdperk van de Koude Oorlog. Een verhaal over twee gewone mensen zonder macht, aan verschillende kanten van het IJzeren Gordijn, die kracht probeerden te putten uit de kwetsbaarheid van hun liefde, hun enige middel tegen de naargeestige bureaucratie en politiek van een enorme wereldmacht.

SYNOPSIS

NA DE LENTE VAN '68 (documentaire, 58 minuten) is een kleine liefdesgeschiedenis over de Russisch-Nederlandse ouders van de maakster, ten tijde van de Koude Oorlog. Simon, een Nederlandse communist die in Moskou studeerde, trouwde in de lente van '68 met de Russische Zoya. Na het huwelijk moest hij terug naar Nederland, met de gedachte dat zijn vrouw snel zou volgen. Zij kreeg echter keer op keer geen toestemming om de Sovjet Unie te verlaten. Er verstreken maanden, daarna jaren. Ze bleven gissen naar de redenen. Aan de hand van liefdesbrieven die Simon vanuit Amsterdam schreef, die gekoppeld worden aan archiefmateriaal uit die tijd, wordt verteld hoe deze liefdesrelatie werd overschaduwd, gefrustreerd en bepaald door naargeestige gebeurtenissen uit de grote geschiedenis. Het archiefmateriaal wordt op een De maakster probeert te achterhalen waarom het schimmige bureaucratische apparaat van een enorme wereldmacht er op uit was om het levensgeluk van twee mensen te dwarsbomen. /Na vier jaar mocht Zoya plotseling alsnog het land uit, maar tegen die tijd bleek hun liefde al te zijn bekoeld. De dochter vindt alleen de sporen die deze periode op hun levens heeft achtergelaten.

Na de Lente van ’68: een kleine liefdesgeschiedenis (2001)

2012-05-25T13:23:25Z

Aliona:

After the spring of ’68 is a film about falling in love across a
political, cultural and geographic divide. It tells of Simon, a
Dutch student in Moscow, who meets and marries Russian Zoya in
the spring of 1968. Simon returns to the Netherlands, expecting
his wife to follow shortly afterwards when her exit visa is
granted. Her application is refused, but the couple are
determined to overcome the political bariers to their love and be
reunited. A child is born to Zoya in Moscow: director Aliona van
der Horst relates her parents’ struggle in this tender account of
family history caught up in international politics.

In the climate of the Cold War, any request to leave the Soviet
Union was regarded with suspicion by Soviet authorities. When the
Soviet Union invaded Czechoslovakia in 1968, the world watched
this act of violence in dismay. Communists across the world were
appalled and felt alienated from Soviet politics, the Dutch
communist party being no exception. Officials in Moscow attempted
to make Zoya a pawn in the political game of restoring relations.
Dutch communist party representatives refused to help Simon and
Zoya by writing to the Soviets. Placing his personal situation in
this political context, Simon states in the film that party
politics showed itself to be inadequate in dealing with human
problems: ‘The idea I had wasn’t fulfilled. That hurts'.

In April 1972, on the tenth application, an exit visa was finally
granted to Zoya. This turn around was just as unexpected as the
nine rejections had been. Simon and Zoya were reunited in the
Netherlands, but nothing was as they had hoped. The strain and
disappointments of the years of separation had taken their toll.

To tell her parents’ story, Van der Horst weaves together
archival footage, home movies and photographs with contemporary
interviews. Simon shows love letters to his beloved Zoya that he
has not read since writing them 30 years previously. These
provide a linking thread through the film, expressing Simon's
commitment to Zoya and feelings of helplessness: ‘Our happiness
depends on how the political wind blows’. The film constructs a
rich visual fabric, evoking memories, passions and regrets, and
explores how an intimate human story was affected so strongly by
world history. After the spring of ’68 is a tale of determination
and disappointment that testifies to the strength of the human
spirit.

Na de Lente van ’68: een kleine liefdesgeschiedenis (2001)

2012-05-25T13:22:52Z

Aliona: koude oorlog, praag 1968, communisme, Na de Lente van '68

Boris Ryzhy (2008)

2012-05-25T13:17:58Z

Aliona: Russische dichter, perestroika Boris Ryzhy

Oeuvre van Aliona van der Horst

2012-05-25T13:15:00Z

Aliona: Nieuwe pagina aangemaakt met 'Aliona van der Horst heeft vijf internationaal onderscheiden documentaires op haar naam staan. Ze is geboren in Moskou en getogen in Nederland, dochter van een Rus...'

Aliona van der Horst heeft vijf internationaal onderscheiden documentaires op haar naam staan. Ze is geboren in Moskou en getogen in Nederland, dochter van een Russische moeder en Nederlandse vader. Zij studeerde Russische letterkunde aan de UvA en vervolgens regie aan de Nederlandse Film en TV Academie.
Na haar veelbekroonde eindexamenfilm “Dame met het witte hoedje” (Tuschinski Award, Silver Spire San Francisco, 1997) maakte ze “Na de Lente van ‘68” (Gouden Beeld 2001), over de liefde van haar ouders in tijden van Koude Oorlog en de gelauwerde serie “Passie voor de Hermitage” (Gouden Beeld, 2003, Grand Prix FIFA Montréal 2003), verhalen achter de schermen van het grootste museum ter wereld. Daarna verlegde zij haar blik naar Iran met de lange documentaire “Voices of Bam” (co-regie Maasja Ooms), een film over rouw en herinnering, die op vele internationale filmfestivals vertoond en onderscheiden werd, waaronder het Tribeca Filmfestival. In 2008 kreeg ze de Jan Kassies Stimuleringsprijs van het Mediafonds, waarbij haar oeuvre geroemd werd om de poëtische kracht. Met de film “Boris Ryzhy”, keerde ze terug naar Rusland voor een portret van deze jonge Russische dichter, maar vooral een ijzingwekkend portret van zijn generatie, die tussen het communisme van hun jeugd en het kapitalisme van hun volwassen leven in viel. De film won o.a. de Zilveren Wolf op het IDFA 2008 en Best Documentary Award in Edinburgh en de Prijs van de Nederlandse Filmkritiek op het Nederlands Filmfestival.
Haar meest recente film, Water Children (2011) werd in Dok Leipzig onderscheiden met een Honorary Mention, genomineerd voor het Gouden Kalf en de DDG-award 2011 en won de DOXA Feature Documentary Award 2012 in Vancouver. De film is door Cinema Delicatessen gedistribueerd en wordt ook door Against Gravity in Polen in de filmtheaters gebracht. Daarnaast maakte ze in 2011 de installatie 'Moedertaal' dat o.a. in 5 Russische steden, waaronder het MoMA in Moskou werd vertoond als deel van een groepsexpositie 'VotH'. Momenteel werkt ze aan een vervolg op dit thema.

Na de Lente van '68 en Passie voor de Hermitage is geproduceerd door Viewpoint Producties: www.viewpointdocs.com
Voices of Bam, Boris Ryzhy en Water Children is geproduceerd door Zeppers Film www.zeppers.nl

www.borisryzhy.com
www.waterchildren.nl

Bestand:Foto Carla van de Puttelaar.jpeg

2012-05-25T13:02:42Z

Aliona:

Aliona van der Horst

2011-10-26T15:00:31Z

Aliona:

{{
Infobox Persoon
| illustratie = Afbeelding gewenst
| naam = Aliona van der Horst
| geboorte_datum =
| geboorte_plaats =
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:Documentairemaker|Documentairemaker]]
| bekend_van =
| periode_actief =
| werkt_samen_met = Maasja Ooms
| trivia =
| gallery =
| onderschrift = Aliona van der Horst
| externe_info =
| catalogus = [[Aliona van der Horst in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Aliona van der Horst]]
}}

Tijdens haar studie Russische letterkunde aan de UvA, werd Aliona van der Horst door de Filmacademie gevraagd om te tolken. Het was liefde op het eerste gezicht. Vier jaar later, in 1997, studeerde ze er af met de veelvuldig bekroonde 'Dame met het witte Hoedje' (NCRV). Van der Horst werkte daarna onder meer voor de programmarubrieken [[Diogenes]] (VPRO), [[Urbania]] (NPS), Villa Achterwerk (VPRO) en [[Joy]] (NCRV).

Met een Russische moeder en een titel in de Russische letterkunde heeft Van der Horst relatief makkelijk toegang tot het Russisch continent. Samen met Maasja Ooms (camera), maakt Van der Horst de prijswinnende documentaireserie [[Passie voor de Hermitage (2003)]] en de prijswinnende documentaire [[Boris Ryzhy (2008)]]. Over de liefde van haar ouders ten tijde van de Koude Oorlog maakt ze de documentaire [[Na de Lente van ’68: een kleine liefdesgeschiedenis (2001)]].

Voor de documentaire [[Voices of Bam]] (2006), co-regie Maasja Ooms, heeft Van der Horst een voor de documentaire zeldzame vorm gekoze: de monoloog interieur. Onder beelden van het dagelijks leven in het door een allesvernietigende aardbeving getroffen Iraanse stadje Bam, spreken de overlevenden hun gestorven naaste toe. De film heeft geen vaste verhaalstructuur, maar is als een mozaiek verweven rond associaties in tekst, beeld en geluid. Van der Horst zelf is niet zichtbaar of hoorbaar. Verleden en heden zijn als één opgevoerd, daar waar ze in eerdere films nog overzichtelijk naast elkaar stonden. Met [[Voices of Bam]] werd Van der Horst internationaal bekend als documentairemaker.

[[Category:Personen|Horst, Aliona van der]] [[Category:Documentairemaker|Horst, Aliona van der]]