B&G Wiki - Gebruikersbijdragen [nl]

Mies Bouwman

2026-11-04T09:25:46Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = FTA001024570_010_con.png‎
| naam = Marie Antoinette Bouwman
| geboorte_datum = 31 december 1929
| geboorte_plaats = Amsterdam
| overlijden_datum = 26 februari 2018
| overlijden_plaats = Elst
| functies = [[:Category:Omroeper | omroeper]], [[:Category:Presentator | presentator]], [[:Category:programmamaker | programmamaker]] [[:Category:Columnist | columnist]]
| bekend_van = ''[[Open het dorp]]'', ''[[Mies en scène]]'', ''[[In de hoofdrol]]'', ''[[Een van de acht]]'', ''[[Het schip van de week]]''
| periode_actief = 1951-1993
| werkt_samen_met = [[Leen Timp]], [[Erik de Vries]], [[Walter van der Kamp]]
| trivia = [[Trivia: Mies Bouwman|Trivia]]
| externe_info =
| gallery = [[Gallery: Mies Bouwman|Gallery]]
| onderschrift = Mies Bouwman in 1977
| media = <imagemap>
Image:Audio.png|
rect 0 4 26 25 [http://www.beeldengeluidwiki.nl/index.php/Audio:_Mies_Bouwman Audio fragmenten]
desc none
</imagemap>
| programmaoverzicht = [[Oeuvre Mies Bouwman]]
| catalogus = [[Mies Bouwman in de media]]
}}

'''De moeder van de Nederlandse televisie'''

===Jeugd===

Haar vader was onder andere directeur van een reisbureau, lid van provinciale en gedeputeerde staten van Noord-Holland en bestuurslid (secretaris) van de [[KRO]]. Haar moeder is de dochter van een leerfabrikant in Brabant. Mies Bouwman is één van vijf kinderen. Het gezin Bouwman woont aanvankelijk in Heemstede. In de oorlog verhuisde het gezin naar Brabant, maar nog tijdens de bezetting gaan ze terug naar Haarlem.

===Begintijd bij de televisie===

Mies Bouwman doet eind jaren '40 een test als radio-omroepster, waarvoor ze wordt afgewezen. Uiteindelijk begint ze met radiowerk bij de [[Wereldomroep]] voor het programma ''[[Het schip van de week]]''.
In 1951 – bij de introductie van televisie in Nederland – vraagt de KRO-leiding aan Bouwman of ze een test wil doen als omroepster (samen met 20 andere meisjes) in studio Irene. Na een tweede test wordt ze geselecteerd; op 16 oktober 1951 volgt haar tv-debuut.
Eenmaal in de veertien dagen komt ze voor de KRO op het scherm. Op 16 mei 1952 presenteert ze haar eerste talkshow ''[[Gastenboek]]''. Nederlanders die op een of andere manier in het nieuws komen, bijvoorbeeld een kampioen of een boekenschrijver zijn te gast in de studio en plaatsen een handtekening in een boek.

===De AVRO-tijd===

In Bussum komt ze in contact met cameraman [[Leen Timp]]. Vanwege hun affaire ([[Leen Timp]] is getrouwd) wordt ze onder druk van de KRO leiding gedwongen haar baan als omroepster op te geven. Ze werkt als journaliste korte tijd bij de Volkskrant en De Telegraaf. Op 22 september 1955 trouwt Bouwman in Londen met de inmiddels gescheiden Leen Timp.
In het najaar van 1955 maakt ze haar rentree als televisie-omroepster bij de AVRO. Dit werk doet ze voor het laatst op 4 augustus 1956. Ze breidt haar werkterrein al snel uit met korte interviews. Op 1 oktober 1960 begint Bouwman aan een korte reeks van het praatprogramma ''[[In de hoofdrol]]'', een programma waarmee ze jaren later opnieuw succes zou hebben.
Eind november 1962 bereikt ze het aanvankelijke hoogtepunt in haar carrière, namelijk de presentatie van de AVRO marathon-uitzending ''[[Open het dorp]]''. Het doel van de uitzending, was de realisatie van een woongemeenschap voor gehandicapte mensen, "Het Dorp" bij Arnhem.De uitzending werd beschouwd als een ‘experiment’ en er lag zelfs een speelfilm klaar, in te zetten wanneer het programma niet goed zou verlopen. Maar de tv-marathon is een doorslaand succes, haalt zelfs de buitenlandse kranten en wordt opgenomen in het Guinness Book of Records. Voor het eerst in de geschiedenis van de Nederlandse tv worden op grote schaal miljoenen guldens bij elkaar ‘gebedeld’. De verschijning van Mies Bouwman is een stimulans voor de gulle gevers, gekluisterd aan het beeldscherm. Haar laatste woorden bij het bekendmaken van de totaalstand (een bedrag van ƒ 21.192.000,--): “Nou, nog één zinnetje dan: lieve, lieve mensen ik wou bedanken voor de fijnste dag en nacht in m’n leven”.

=== Zo is het toevallig ook nog eens een keer===

Vlak voor zij met de actie ''[[Open het dorp]]'' begon had ze bij de AVRO-directie een voorstel ingediend voor een nieuw programma, gebaseerd op ''That was the week that was'' van de BBC. Het zou een forum moeten worden met o.a. [[Michel van der Plas]], [[Godfried Bomans]] en [[Cees Nooteboom]]. De AVRO-top ziet geen heil in deze programmaformule.
Bij de VARA heeft men wel oren naar het programmavoorstel. De satirische teksten en sketches van ''[[Zo is het toevallig ook nog eens een keer]]'' leidden tot nationale rellen en Kamervragen. De derde uitzending op 4 januari 1964 leidde met het beruchte item over ''beeldreligie'' en aanvallen op het koningshuis tot zeer heftige reacties. De aanvankelijk geplande 21 afleveringen van dit actuele cabaretprogramma komen na deze ophef in gevaar. Uiteindelijk wordt besloten dat het programma mag doorgaan. Mies Bouwman komt niet meer terug, de bedreigingen aan haar en haar kinderen doet haar besluiten tot beëindiging van haar medewerking. Bij het grote publiek, hiertoe aangemoedigd door het dagblad "de Telegraaf", heeft zij haar krediet verspeeld. Voor velen is zij van haar voetstuk gevallen. Korte tijd verschijnt Mies niet in het openbaar.

===Terugkeer===

In 1965 is Bouwman weer op het scherm te zien als presentatrice van ''[[Anders dan anderen]]'' en ''[[Even bijpraten]]''. Tevens verzorgt ze de presentatie van een programma ter gelegenheid van ''De tweemiljoenste kijker''. Ze lijkt weer helemaal terug.
Van 1965 tot 1969 maakt ze furore met het aanvankelijk door [[Erik de Vries]] geregisseerde ''[[Mies en scène]]''. De live-uitzendingen met de bekende stoel van Mies (een tête à tête) en een keur aan bekende Nederlanders wordt een begrip.

===Een van de Acht===

Aansluitend begint ze in 1969 aan ''[[Een van de acht]]'', één van de populairste spelshows uit de Nederlandse tv-historie. Het format is door haar bedacht en zal later ook aan o.a. Engeland en Duitsland verkocht met daar als presentator [[Rudi Carrell]] onder de titel "Am laufenden band". Diezelfde lopende band met te raden kado’s en de stoel voor de eindronde, met de legendarische woorden:"Licht uit, spot aan..." is voor veel mensen in Nederland jarenlang het hoogtepunt van de zaterdagavond.

===Mislukkingen en successen===

====Mislukkingen====

De periode na ''[[Een van de acht]]'' is een afwisseling van teleurstellingen en groot succes.
Het seizoen 1973/1974 dwingt haar tot inactiviteit. De VARA-leiding en afdeling amusement hebben geen nieuwe frisse programma-ideeën. Het voorstel van [[Wibo van der Linde]] om samen met hem ''[[TROS Aktua]]'' te presenteren wijst ze af. Haar programma ''[[Een mens wil op de vrijdagavond wel 's even zitten en een beetje lachen want er is al genoeg ellende op de wereld]]'' loopt maar één seizoen. ''[[Netwerk (talkshow)|Netwerk]]'' (AVRO) stopt na enkele afleveringen. Naar aanleiding hiervan spuit ze haar gal in een interview met de Belgische televisie over de stand van Nederland.

====Successen====

Op 19 november 1979 verschijnt Bouwman weer op de Nederlandse televisie. Ditmaal als presentatrice van ''[[Telebingo]]''. Onder het motto ‘Spelen en laten spelen’ is zij op dertien maandagavonden op locatie de spil van deze spelactie. De opbrengst van de loten is bestemd voor het Nationaal Fonds Sport Gehandicapten om de Paralympics in Arnhem te organiseren. De hoofdprijs, die wekelijks wordt uitgekeerd, bedraagt ƒ 100.000,-- Voor het eerst op de Nederlandse televisie wordt een auto als hoofdprijs ingezet. In het tweede seizoen van ''[[Telebingo]]'' gaat de opbrengst naar een aantal verschillende goede doelen.
Op 6 oktober 1981, bij het begin van het nieuwe winterseizoen ontmoet Mies Bouwman bekenden en onbekenden in ''[[Mies]]''. In de 13-delige serie live-praatprogramma’s – onder regie van [[Leen Timp]] – is een vast onderdeel: tien vragen aan twee prominenten.
Mies gaat steeds meer eenmalige programma's presenteren zoals ''[[Mies Bouwman ontmoet Danny Kaye]]'' (1981), het Foster Parents Plan programma ''[[Ja hoor, dat is Adda]]'' (1981), het jubileumprogramma ''[[Juliana 75]]'' (1984), en de hongersnood aktie ''[[Een voor Afrika]]'' (1984).
In 1985 keert ''[[In de hoofdrol]]'' met succes terug, dit oude format bleek weer een kijkcijferhit te zijn.

===De laatste (televisie)jaren===

Van 1988 – 1992 is zij vanwege gezondheidsproblemen, een aderontsteking in haar hoofd, gedwongen haar werk voor de televisie een tijdlang neer te leggen.
In april/mei 1993 brengt producent Joop van den Ende voor de AVRO weer zes afleveringen van het befaamde ''[[In de hoofdrol]]''. Mies verrast een bekende Nederlander met belangrijke en opmerkelijke personen uit zijn of haar leven.
Alhoewel Mies besluit om in 1993, na een 42-jarige carrière, afscheid te nemen van haar werk voor de omroep, verschijnt ze daarna nog met regelmaat op het scherm.
Op 21 december 1996 interviewt ze prinses Margriet in een drie uur durende marathon-uitzending voor het Rode Kruis getiteld ''[[Het Kerstkado]]''. Margriet, in haar rol als ondervoorzitter van het Nederlandse Rode Kruis, benadert Mies persoonlijk voor de presentatie van deze ledenwerfactie.
In januari 2000 is Ivo Niehe de gesprekspartner van Mies in ''[[TV show|De TV Show op reis]]'' en op 16 oktober 2001 is Mies te zien in het programma ''[[Barend & Van Dorp (praatprogramma)|Barend & Van Dorp]]''. Op 11 augustus 2002 is Mies te gast in ''[[Zomergasten]]'' (VPRO).

===Bijzonderheden===

Jarenlang heeft zij een veelgelezen column in het weekblad Margriet en verschijnen deze columns in boekvorm onder de titel:"Stukjes van Mies".
In september 2002 verschijnt Mies in diverse programma's ter promotie van haar kinderboek ''Rambamboelie''. De verhalen die Mies aan haar kinderen en kleinkinderen vertelde vonden hun neerslag in de avonturen van het kleine hondje Rambamboelie, getekend door Philip Hopman en op de markt gebracht door uitgeverij Ploegsma.
Haar 80e verjaardag wordt in 2009 groots gevierd met het televisieprogramma ''[[Mies 80]]''. In Schouwburg Het Park in Hoorn wordt Bouwman door vrienden, collega's en artiesten in het zonnetje gezet.
In september 2011 verschijnt de biografie ''Mies, Omzien in Verbijstering'' geschreven door Jan Juffermans in samenwerking met Mies Bouwman zelf.
Haar man [[Leen Timp]] overlijdt in 2013.
De televisieserie van Omroep Max "[[Goedenavond Dames en Heren]]" is losjes gebaseerd op de eerste jaren van Mies Bouwman als omroepster.

===Prijzen en onderscheidingen===

[[Zilveren Nipkowschijf|Ere Zilveren Nipkowschijf]] (1962).

[[Televizierring|Gouden Televizier Oeuvre Ring]] (2009).

[[Category:personen |Bouwman, Mies]] [[Category:Omroeper |Bouwman, Mies]] [[Category:Presentator |Bouwman, Mies]]
[[Category:programmamaker |Bouwman, Mies]]
[[Category:columnist |Bouwman, Mies]]

Het lied van 80 lentes

2026-10-29T12:17:07Z

Kimenaig:

{{ Infobox Productie
| periode = 2000
| archief_link = [https://schatkamer.beeldengeluid.nl/serie/2101608030021487631/werelden/aflevering/2101608040030466731 Beeld & Geluid]
| makers = [[#Makers|Makers]]
| achtergrond_info = [[#Achtergrondinformatie | Achtergrondinformatie]]
| genre = [[:category:documentaire|Documentaire]]
| decennia = [[:category:2000-2009|2000-2009]]
| lengte = 49'18"
| medium = televisie
| externe_info =
}}
[[Afbeelding:plaatje2.jpeg]]
 

===Beschrijving===

''Het lied van 80 lentes'' gaat over mensen van rond de tachtig jaar die afscheid nemen van dierbaren, lichamelijke mogelijkheden en dromen niet omzetten in passiviteit, maar met een fikse dosis humor en relativeringsvermogen, zo goed en zo kwaad als dat gaat, proberen voor het leven te blijven kiezen

Zo volgt de film onder andere het echtpaar Dirk (82) en Liz (80) die met hun muziekgroep de Tubo's razend populair zijn in de verzorgings- en verpleeghuizen. In het circuit waar de Tubo's optreden, ontmoeten we de andere personages in de film. Mevrouw Schuitenmaker (75), een vrouw die al 12 jaar verlamd in een stoel voor het raam zit, maar beslist wil blijven leven. De familie Van Duren die al 40 jaar een haatliefde verhouding heeft en die hoopvol verhuizen naar een verzorgingshuis, maar daar weglopen. En de weduwnaars Evert (81) en Wim (80) die nog steeds dol zijn op de aandacht van mooie jonge meisjes, maar die ook iedere week samen de graven van hun vrouwen bezoeken.

===Makers===

Regie/scenario [[Marieke van der Winden]]

Montage/scenario [[Heddy Honigmann]]

Research [[Jorinde Soréel]] en [[Marieke van der Winden]]

Camera [[Adri Schrover]]

Camera assistentie [[Pieter van Huystee]]

Geluid [[Rik Meier]] en [[Piotr van Dijk]]

Montage [[Sander Vos]]

Muziek [[René van Barneveld]]

Geluidsmontage/mixage [[Peter Flamman]]

Productie [[Pieter van Huystee]]

[[IKON]]

===Achtergrondinformatie===

''Het lied van 80 lentes'' is uitgezonden op 1 november 2000 van 22:42 tot 23:34 uur in het kader van de documentaireserie [[Werelden]] van [[IKON]]

[[Marieke van der Winden]] (1966) studeerde aan de Nederlandse Film en Televisie Academie en volgde een opleiding aan Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Vanaf 1994 werkt ze als researcher, scenarioschrijver en maakte zij een aantal documentaires.

----

[[category: productielijst L|Lied van 80 lentes, het]]
[[category:documentaire|Lied van 80 lentes, het]]
[[category:2000-2009|Lied van 80 lentes, het]]

Het lied van 80 lentes

2026-10-29T12:14:22Z

Kimenaig:

{{ Infobox Productie
| periode = 2000
| archief_link = [http://zoeken.beeldengeluid.nl/internet/index.aspx?ChapterID=1164&searchText=het%20lied%20van%2080%20lentes Beeld en Geluid]
| makers = [[#Makers|Makers]]
| achtergrond_info = [[#Achtergrondinformatie | Achtergrondinformatie]]
| genre = [[:category:documentaire|Documentaire]]
| decennia = [[:category:2000-2009|2000-2009]]
| lengte = 49'18"
| medium = televisie
| externe_info =
}}
[[Afbeelding:plaatje2.jpeg]]
 

===Beschrijving===

''Het lied van 80 lentes'' gaat over mensen van rond de tachtig jaar die afscheid nemen van dierbaren, lichamelijke mogelijkheden en dromen niet omzetten in passiviteit, maar met een fikse dosis humor en relativeringsvermogen, zo goed en zo kwaad als dat gaat, proberen voor het leven te blijven kiezen

Zo volgt de film onder andere het echtpaar Dirk (82) en Liz (80) die met hun muziekgroep de Tubo's razend populair zijn in de verzorgings- en verpleeghuizen. In het circuit waar de Tubo's optreden, ontmoeten we de andere personages in de film. Mevrouw Schuitenmaker (75), een vrouw die al 12 jaar verlamd in een stoel voor het raam zit, maar beslist wil blijven leven. De familie Van Duren die al 40 jaar een haatliefde verhouding heeft en die hoopvol verhuizen naar een verzorgingshuis, maar daar weglopen. En de weduwnaars Evert (81) en Wim (80) die nog steeds dol zijn op de aandacht van mooie jonge meisjes, maar die ook iedere week samen de graven van hun vrouwen bezoeken.

===Makers===

Regie/scenario [[Marieke van der Winden]]

Montage/scenario [[Heddy Honigmann]]

Research [[Jorinde Soréel]] en [[Marieke van der Winden]]

Camera [[Adri Schrover]]

Camera assistentie [[Pieter van Huystee]]

Geluid [[Rik Meier]] en [[Piotr van Dijk]]

Montage [[Sander Vos]]

Muziek [[René van Barneveld]]

Geluidsmontage/mixage [[Peter Flamman]]

Productie [[Pieter van Huystee]]

[[IKON]]

===Achtergrondinformatie===

''Het lied van 80 lentes'' is uitgezonden op 1 november 2000 van 22:42 tot 23:34 uur in het kader van de documentaireserie [[Werelden]] van [[IKON]]

[[Marieke van der Winden]] (1966) studeerde aan de Nederlandse Film en Televisie Academie en volgde een opleiding aan Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Vanaf 1994 werkt ze als researcher, scenarioschrijver en maakte zij een aantal documentaires.

----

[[category: productielijst L|Lied van 80 lentes, het]]
[[category:documentaire|Lied van 80 lentes, het]]
[[category:2000-2009|Lied van 80 lentes, het]]

Hans Hogendoorn

2026-10-29T10:52:53Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = FTA001055808_004_con.png
| naam = Hans Hogendoorn
| geboorte_datum = 20 juli 1947
| geboorte_plaats = Amsterdam
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:Presentator|Presentator]], [[:Category:Diskjockey|Diskjockey]]
| bekend_van = ''[[Langs de Lijn]]'', ''[[Met het oog op morgen]]'', ''[[Radio Tour de France]]''
| periode_actief = 1971 - heden
| werkt_samen_met = [[Kees Buurman]], [[Jaap Hofman]], [[Ferry de Groot]]
| trivia =
| externe_info =
| onderschrift =
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Hans Hogendoorn]]
| catalogus = [[Hans Hogedendoorn in de media]]
}}

Hans Hogendoorn is de stem van [[Radio 1]], [[Radio Nederland Wereldomroep]], een geluidstechnicus, diskjockey en nieuwslezer. Hij volgt een opleiding tot radio-officier/marconist bij Radio Holland die hij na een jaar moet beëindigen door de dienstplicht. Deze vervult hij als radiotelegrafist. Daarnaast gaat Hans werken bij ziekenomroep Radio Lucas.

Hij wordt door dat werk ontdekt door [[Willem van Kooten]], die hem vraagt voor een functie bij Radio Noordzee Internationaal. Bij RNI werkt Hans onder het pseudoniem Hans ten Hooge, eerst als nieuwslezer en later als presentator van het programma ''[[Driemaster]]''. Hans maakt veel jingles en tunes, die hij vaak zelf inspreekt.

In 1974 vertrekt hij bij RNI, als duidelijk wordt dat de zeezenders gaan verdwijnen. Hij gaat bij het ANP werken als nieuwslezer en [[Kees Buurman]] vraagt hem als "stem" voor de [[NOS]] en spreekt daar jingles in. Dit doet hij voor de ''[[Nationale Hitparade]]'', ''[[Langs de lijn]]'' en het ''[[Radio 1-Journaal]]''. Voor ''Langs de lijn'' maakt hij het Ere-Divisie overzicht en is bij [[Radio Tour de France]] de samensteller van het Tour-etappe overzicht.

Vanaf de start van het programma ''[[Met het oog op morgen]]'' in 1976 doet hij de openingszinnen van dat programma: "Buiten is het tien graden, binnen zit .....". Tijdens de eerste jaren van het programma komt hij elke avond langs om de openingstekst in te spreken, later wordt de tekst samengesteld uit fragmenten die hij op band heeft gezet en waarmee elke openingstekst te maken is. Bij toerbeurt regisseert en produceert hij het programma. Vanaf 1994 werkt hij ook voor [[Wereldomroep|Radio Nederland Wereldomroep]] en is hij verantwoordelijk voor de gehele vormgeving (jingles/tunes) van de zender. Op de radio doet hij vooral korte aankondigingen; zijn basstem leent zich daar goed voor, maar die gaat grotendeels verloren via de kortegolf uitzendingen. In 2007 gaat Hans met pensioen bij Radio Nederland Wereldomroep en vanaf augustus 2007 presenteert hij weer een wekelijks radioprogramma op [[KXradio]].

In 2022 wordt hij geëerd met een [[Zilveren Reissmicrofoon | Ere Zilveren Reissmicrofoon]] en een portret in de [[Wall of Fame]] in Beeld & Geluid.

Op 16 maart 2024 is zijn stem voor het laatst te horen in ''[[Met het oog op morgen]]''. Na 48 jaar volgt [[Hanneke de Jonge]] hem op. Zijn laatste uitzending sluit hij af met de woorden: "Blijf luisteren naar de radio en zet de tv uit."

[[Category: personen|Hogendoorn, Hans]] [[Category:Presentator|Hogendoorn, Hans]] [[Category:Omroeper|Hogendoorn, Hans]] [[Category:Producent|Hogendoorn, Hans]] [[Category: Diskjockey|Hogendoorn, Hans]]

Hans Hogendoorn

2026-10-29T10:52:26Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = FTA001055808_004_con.png
| naam = Hans Hogendoorn
| geboorte_datum = 20 juli 1947
| geboorte_plaats = Amsterdam
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:Presentator|Presentator]], [[:Category:Diskjockey|Diskjockey]]
| bekend_van = ''[[Langs de Lijn]]'', ''[[Met het oog op morgen]]'', ''[[Radio Tour de France]]''
| periode_actief = 1971 - heden
| werkt_samen_met = [[Kees Buurman]], [[Jaap Hofman]], [[Ferry de Groot]]
| trivia =
| externe_info =
| onderschrift = Hans Hogendoorn
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Hans Hogendoorn]]
| catalogus = [[Hans Hogedendoorn in de media]]
}}

Hans Hogendoorn is de stem van [[Radio 1]], [[Radio Nederland Wereldomroep]], een geluidstechnicus, diskjockey en nieuwslezer. Hij volgt een opleiding tot radio-officier/marconist bij Radio Holland die hij na een jaar moet beëindigen door de dienstplicht. Deze vervult hij als radiotelegrafist. Daarnaast gaat Hans werken bij ziekenomroep Radio Lucas.

Hij wordt door dat werk ontdekt door [[Willem van Kooten]], die hem vraagt voor een functie bij Radio Noordzee Internationaal. Bij RNI werkt Hans onder het pseudoniem Hans ten Hooge, eerst als nieuwslezer en later als presentator van het programma ''[[Driemaster]]''. Hans maakt veel jingles en tunes, die hij vaak zelf inspreekt.

In 1974 vertrekt hij bij RNI, als duidelijk wordt dat de zeezenders gaan verdwijnen. Hij gaat bij het ANP werken als nieuwslezer en [[Kees Buurman]] vraagt hem als "stem" voor de [[NOS]] en spreekt daar jingles in. Dit doet hij voor de ''[[Nationale Hitparade]]'', ''[[Langs de lijn]]'' en het ''[[Radio 1-Journaal]]''. Voor ''Langs de lijn'' maakt hij het Ere-Divisie overzicht en is bij [[Radio Tour de France]] de samensteller van het Tour-etappe overzicht.

Vanaf de start van het programma ''[[Met het oog op morgen]]'' in 1976 doet hij de openingszinnen van dat programma: "Buiten is het tien graden, binnen zit .....". Tijdens de eerste jaren van het programma komt hij elke avond langs om de openingstekst in te spreken, later wordt de tekst samengesteld uit fragmenten die hij op band heeft gezet en waarmee elke openingstekst te maken is. Bij toerbeurt regisseert en produceert hij het programma. Vanaf 1994 werkt hij ook voor [[Wereldomroep|Radio Nederland Wereldomroep]] en is hij verantwoordelijk voor de gehele vormgeving (jingles/tunes) van de zender. Op de radio doet hij vooral korte aankondigingen; zijn basstem leent zich daar goed voor, maar die gaat grotendeels verloren via de kortegolf uitzendingen. In 2007 gaat Hans met pensioen bij Radio Nederland Wereldomroep en vanaf augustus 2007 presenteert hij weer een wekelijks radioprogramma op [[KXradio]].

In 2022 wordt hij geëerd met een [[Zilveren Reissmicrofoon | Ere Zilveren Reissmicrofoon]] en een portret in de [[Wall of Fame]] in Beeld & Geluid.

Op 16 maart 2024 is zijn stem voor het laatst te horen in ''[[Met het oog op morgen]]''. Na 48 jaar volgt [[Hanneke de Jonge]] hem op. Zijn laatste uitzending sluit hij af met de woorden: "Blijf luisteren naar de radio en zet de tv uit."

[[Category: personen|Hogendoorn, Hans]] [[Category:Presentator|Hogendoorn, Hans]] [[Category:Omroeper|Hogendoorn, Hans]] [[Category:Producent|Hogendoorn, Hans]] [[Category: Diskjockey|Hogendoorn, Hans]]

Hans Hogendoorn

2026-10-29T10:41:47Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = FTA001055808_004_con.png
| naam = Hans Hogendoorn
| geboorte_datum = 20 juli 1947
| geboorte_plaats = Amsterdam
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:Presentator|Presentator]], [[:Category:Diskjockey|Diskjockey]]
| bekend_van = ''[[Langs de Lijn]]'', ''[[Met het oog op morgen]]'', [[Radio Tour de France]]
| periode_actief = 1971 - heden
| werkt_samen_met = [[Kees Buurman]], [[Jaap Hofman]], [[Ferry de Groot]]
| trivia =
| externe_info =
| onderschrift = Hans Hogendoorn
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Hans Hogendoorn]]
| catalogus = [[Hans Hogedendoorn in de media]]
}}

Hans Hogendoorn is de stem van [[Radio 1]], [[Radio Nederland Wereldomroep]], een geluidstechnicus, diskjockey en nieuwslezer. Hij volgt een opleiding tot radio-officier/marconist bij Radio Holland die hij na een jaar moet beëindigen door de dienstplicht. Deze vervult hij als radiotelegrafist. Daarnaast gaat Hans werken bij ziekenomroep Radio Lucas.

Hij wordt door dat werk ontdekt door [[Willem van Kooten]], die hem vraagt voor een functie bij Radio Noordzee Internationaal. Bij RNI werkt Hans onder het pseudoniem Hans ten Hooge, eerst als nieuwslezer en later als presentator van het programma ''[[Driemaster]]''. Hans maakt veel jingles en tunes, die hij vaak zelf inspreekt.

In 1974 vertrekt hij bij RNI, als duidelijk wordt dat de zeezenders gaan verdwijnen. Hij gaat bij het ANP werken als nieuwslezer en [[Kees Buurman]] vraagt hem als "stem" voor de [[NOS]] en spreekt daar jingles in. Dit doet hij voor de ''[[Nationale Hitparade]]'', ''[[Langs de lijn]]'' en het ''[[Radio 1-Journaal]]''. Voor ''Langs de lijn'' maakt hij het Ere-Divisie overzicht en is bij [[Radio Tour de France]] de samensteller van het Tour-etappe overzicht.

Vanaf de start van het programma ''[[Met het oog op morgen]]'' in 1976 doet hij de openingszinnen van dat programma: "Buiten is het tien graden, binnen zit .....". Tijdens de eerste jaren van het programma komt hij elke avond langs om de openingstekst in te spreken, later wordt de tekst samengesteld uit fragmenten die hij op band heeft gezet en waarmee elke openingstekst te maken is. Bij toerbeurt regisseert en produceert hij het programma. Vanaf 1994 werkt hij ook voor [[Wereldomroep|Radio Nederland Wereldomroep]] en is hij verantwoordelijk voor de gehele vormgeving (jingles/tunes) van de zender. Op de radio doet hij vooral korte aankondigingen; zijn basstem leent zich daar goed voor, maar die gaat grotendeels verloren via de kortegolf uitzendingen. In 2007 gaat Hans met pensioen bij Radio Nederland Wereldomroep en vanaf augustus 2007 presenteert hij weer een wekelijks radioprogramma op [[KXradio]].

In 2022 wordt hij geëerd met een [[Zilveren Reissmicrofoon | Ere Zilveren Reissmicrofoon]] en een portret in de [[Wall of Fame]] in Beeld & Geluid.

Op 16 maart 2024 is zijn stem voor het laatst te horen in ''[[Met het oog op morgen]]''. Na 48 jaar volgt [[Hanneke de Jonge]] hem op. Zijn laatste uitzending sluit hij af met de woorden: "Blijf luisteren naar de radio en zet de tv uit."

[[Category: personen|Hogendoorn, Hans]] [[Category:Presentator|Hogendoorn, Hans]] [[Category:Omroeper|Hogendoorn, Hans]] [[Category:Producent|Hogendoorn, Hans]] [[Category: Diskjockey|Hogendoorn, Hans]]

Armin van Buuren

2026-10-29T10:39:04Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Armin van Buuren
| geboorte_datum = 25 december 1976
| geboorte_plaats = Leiden
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:Diskjockey |diskjockey]]
| bekend_van = ''[[A State of Trance]]''
| periode_actief = 1995-heden
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift = Armin van Buuren
| externe_info = [https://www.muziekweb.nl/Link/M00000108213/POPULAR/Armin-van-Buuren Armin van Buuren op Muziekweb]
| catalogus = [[Armin van Buuren in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Armin van Buuren]]
}}

Naast artiest is Armin van Buuren ook radiopresentator. Zijn radioprogramma ''[[A State of Trance]]'' begint bij radiozender [[Slam!FM]] en maakt hij later in eigen beheer. In 2023 wordt hij geëerd met de [[Zilveren Reissmicrofoon | Ere Zilveren Reissmicrofoon]] en een portret in de [[Wall of Fame]] in Beeld & Geluid.

[[Category:Personen |Buuren, Armin van]]
[[Category:Diskjockey |Buuren, Armin van]]

Armin van Buuren

2026-10-29T10:38:49Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Armin van Buuren
| geboorte_datum = 25 december 1976
| geboorte_plaats = Leiden
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:Diskjockey |diskjockey]]
| bekend_van = ''[[A State of Trance]]''
| periode_actief = 1995-heden
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift = Armin van Buuren
| externe_info = [https://www.muziekweb.nl/Link/M00000108213/POPULAR/Armin-van-Buuren Armin van Buuren op Muziekweb]
| catalogus = [[Armin van Buuren in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Armin van Buuren]]
}}

Naast artiest is Armin van Buuren ook radiopresentator. Zijn radioprogramma ''[[A State of Trance]]'' begint bij radiozender [[Slam!FM]] en maakt hij later in eigen beheer. In 2023 wordt hij geëerd met de [Zilveren Reissmicrofoon | Ere Zilveren Reissmicrofoon] en een portret in de [[Wall of Fame]] in Beeld & Geluid.

[[Category:Personen |Buuren, Armin van]]
[[Category:Diskjockey |Buuren, Armin van]]

Armin van Buuren

2026-10-29T10:36:55Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Armin van Buuren
| geboorte_datum = 25 december 1976
| geboorte_plaats = Leiden
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:Diskjockey |diskjockey]]
| bekend_van = ''[[A State of Trance]]''
| periode_actief = 1995-heden
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift = Armin van Buuren
| externe_info = [https://www.muziekweb.nl/Link/M00000108213/POPULAR/Armin-van-Buuren Armin van Buuren op Muziekweb]
| catalogus = [[Armin van Buuren in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Armin van Buuren]]
}}

Naast artiest is Armin van Buuren ook radiopresentator. Zijn radioprogramma ''[[A State of Trance]]'' begint bij radiozender [[Slam!FM]] en maakt hij later in eigen beheer. In 2023 wordt hij geëerd met de [Zilveren Reissmicrofoon|Ere Zilveren Reissmicrofoon] en een portret in de [[Wall of Fame]] in Beeld & Geluid.

[[Category:Personen |Buuren, Armin van]]
[[Category:Diskjockey |Buuren, Armin van]]

Armin van Buuren

2026-10-29T10:31:47Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Armin van Buuren
| geboorte_datum = 25 december 1976
| geboorte_plaats = Leiden
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:Diskjockey |diskjockey]]
| bekend_van = ''[[A State of Trance]]''
| periode_actief = 1995-heden
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift = Armin van Buuren
| externe_info = [https://www.muziekweb.nl/Link/M00000108213/POPULAR/Armin-van-Buuren Armin van Buuren op Muziekweb]
| catalogus = [[Armin van Buuren in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Armin van Buuren]]
}}

Naast artiest is Armin van Buuren ook radiopresentator. Op de radiozender [[Slam!FM]] produceert en presenteert hij elke vrijdagavond het radioprogramma ''[[A State of Trance]]''.

[[Category:Personen |Buuren, Armin van]]
[[Category:Diskjockey |Buuren, Armin van]]

Bram van Erkel

2026-10-29T10:01:47Z

Kimenaig:

{{
Infobox Persoon| illustratie = FTA001012084_008_con.jpg‎
| naam = Bram van Erkel
| geboorte_datum = 24 juli 1932
| geboorte_plaats = Rotterdam
| overlijden_datum = 20 oktober 2026
| overlijden_plaats = Laren
| functies = [[:category:regisseur|Regisseur]], [[:category:programmamaker|programmamaker]]
| bekend_van = ''[[Rooster]]'', ''[[Oebele]], [[Q en Q]], [[Duel in de diepte]], [[Wassende water, het|Het Wassende water]], [[De zomer van '45]], [[In naam der Koningin]], [[Schudden tot het sneeuwt]], [[Klassewerk]]''
| periode_actief = 1968-2003
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift =
| externe_info = [https://schatkamer.beeldengeluid.nl/verhaal/bram-van-erkel-regisseur-interview-q-en-q-archief Bram van Erkel in de Schatkamer]
| media = <imagemap>
Image:Audio.png|
rect 0 4 26 25 [http://www.beeldengeluidwiki.nl/index.php/Audio:_Bram_van_Erkel Audio fragmenten]
desc none
</imagemap>
| catalogus = [[Bram van Erkel in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Bram van Erkel]]
}}

[[category:personen|Erkel, Bram van]] [[category:regisseur|Erkel, Bram van]] [[category:programmamaker|Erkel, Bram van]]

Niels van der Laan

2026-10-29T09:52:27Z

Kimenaig:

{{
Infobox Persoon
| naam = Niels van der Laan
| geboorte_datum = 15 september 1981
| geboorte_plaats = Beverwijk
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:category:cabaretier|cabaretier]], [[:category:programmamaker|programmamaker]]
| bekend_van = ''[[Rambam]]'', ''[[Even tot hier]]''
| periode_actief =
| werkt_samen_met = [[Jeroen Woe]]
| trivia =
| gallery =
| externe_info = [http://www.geenfamilie.nl/ Geen Familie]
| catalogus = [[Niels van der Laan in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Niels van der Laan]]
}}

Niels van der Laan is een Nederlandse cabaretier die samen met Jeroen Woe het cabaretduo [[Geen Familie]] vormt. Samen leveren ze bijdragen aan het radioprogramma ''[[Spijkers met koppen]]'' en het amusementsprogramma ''[[Pau!l]]'' van Paul de Leeuw, waarin ze met [[Joep van Deudekom]] en [[Rob Urgert]] wekelijks op komische wijze het nieuws doornemen.
Samen met Woe is Van der Laan ook verantwoordelijk voor het veelgeprezen lied ''Sirtaki van de Griekse crisis'' in de oudejaarsconference ''[[Gedoog, hoop & liefde]]'' in 2010, waaraan ook [[Thomas van Luyn]], [[Mike Boddé]], [[Sanne Wallis de Vries]], [[Ronald Goedemondt]] en [[Erik van Muiswinkel]] meewerken.
Sinds 2011 maakt Van der Laan deel uit van het team programmamakers dat verantwoordelijk is voor het satirische consumentenprogramma ''[[Rambam]]''.

[[Category:Personen|Laan, Niels van der]]
[[Category:Cabaretier|Laan, Niels van der]]
[[Category:Programmamaker|Laan, Niels van der]]

Q en Q

2026-10-29T09:39:40Z

Kimenaig: /* Beschrijving */

{{ Infobox Productie
| periode = 1974-1976
| archief_link = [https://schatkamer.beeldengeluid.nl/serie/2101608030021488331/q-and-q Beeld & Geluid]
| makers = [[#Makers|Makers]]
| achtergrond_info =
| genre = [[:category:drama|Drama]], [[:category:jeugdprogramma|Jeugdprogramma]]
| decennia = [[:category:1970-1979|1970-1979]]
| lengte = 20-24 minuten per aflevering
| gallery = [[Gallery: Q en Q|Gallery]]
| medium = Televisie
| externe_info =
}}

[[Afbeelding:qenQ1.jpg]] [[Afbeelding:QenQ2.jpg]]
 

===Beschrijving===
Spannende, populaire dramaserie waarin de vrienden Aristides Quarles van Ispen ([[Erik van 't Wout]]) en Wilbur Quant ([[Martin Perels]]) denken op het spoor van een misdrijf te zijn. Ze gaan zelf op onderzoek uit en worden hierbij geholpen door de flamboyante opa Quarles van Ispen ([[Bob de Lange]]). Het is voor het eerst in de Nederlandse televisiegeschiedenis dat kinderen de hoofdrol spelen in een dramaserie.

Regisseur [[Bram van Erkel]] en scenarioschrijver [[Harrie Geelen]], eerder samengewerkt bij de jeugdserie ''[[Oebele]]'' , creëren opnieuw hoogwaardige jeugdtelevisie. ''Q & Q'' is eigentijds, realistisch en ijzingwekkend. Het ontvangt een hoge waardering en hoge kijkcijfers. Dertien afleveringen lang kijken zo'n 4 miljoen mensen elke zaterdag naar de avonturen van Aristides en Wilbur. De vervolgserie over een kunstroof, uitgezonden in 1976, heeft eveneens hoge kijkcijfers. Van Erkel zoekt de verklaring in het taalgebruik, de muziek van [[Joop Stokkermans]] en het natuurlijke acteren.

===Cast===

Opa Quarles van Ispen - [[Bob de Lange]]

Aristides Quarles van Ispen - [[Erik van 't Wout]]

Wilbur Quant - [[Martin Perels]]

Ada Blom - [[Marlies van Alcmaer]]

Akkie Swaan - [[Tamar Baruch]]

Leonie Quarles - [[Emmy Lopez Dias]]

André Piës - [[Hans Otjes]]

Martha Zwierus - [[Riet Wieland-Los]]

Ingmar Quant - [[Cor vd Brink]]

Rikkert Swaan - [[Onno Molenkamp]]

Adjudant Mudde - [[Sacco van der Made]]

Agent Drak - [[Cor Witschge]]

Boer Zwartjes - [[Johan te Slaa]]

Ed Bennebroeck - [[Hans Dagelet]] (serie 1)

Berthe Bennebroeck - [[Mieke Bos]]

Anthony van Slingelandt jr. [[Wim Hogenkamp]] (serie 1)

Axel Zaneck [[Ferd Hugas]] (serie 1)

Annie de Loo [[Besty Smeets]] (serie 1)

Gerard Kokkerneel [[Hammie de Beukelaer]] (serie 2)

Mevrouw Fok [[Enny de Leeuwe]] (serie 2)

===Makers===

Scenario [[Harrie Geelen]]

Regie [[Bram van Erkel]]

Camera [[Jan Kijser]], [[Theo van de Sande]]

Muziek [[Joop Stokkermans]]

Productiemaatschappij [[Carl Tewes Filmproducties BV]]

[[KRO]]

----

[[Category:Drama |Q en Q]] [[Category:Jeugdprogramma |Q en Q]]

[[Category: 1970-1979]]

[[Category: Productielijst Q]]

Bram van Erkel

2026-10-29T09:35:42Z

Kimenaig:

{{
Infobox Persoon| illustratie = FTA001012084_008_con.jpg‎
| naam = Bram van Erkel
| geboorte_datum = 24 juli 1932
| geboorte_plaats = Rotterdam
| overlijden_datum = 20 oktober 2026
| overlijden_plaats = Laren
| functies = [[:category:regisseur|Regisseur]], [[:category:programmamaker|programmamaker]]
| bekend_van = ''[[Oebele]], [[Q en Q]], [[Duel in de diepte]], [[Wassende water, het|Het Wassende water]], [[De zomer van '45]], [[In naam der Koningin]], [[Schudden tot het sneeuwt]], [[Klassewerk]]''
| periode_actief = 1968-2003
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift =
| externe_info = [https://schatkamer.beeldengeluid.nl/verhaal/bram-van-erkel-regisseur-interview-q-en-q-archief Bram van Erkel in de Schatkamer]
| media = <imagemap>
Image:Audio.png|
rect 0 4 26 25 [http://www.beeldengeluidwiki.nl/index.php/Audio:_Bram_van_Erkel Audio fragmenten]
desc none
</imagemap>
| catalogus = [[Bram van Erkel in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Bram van Erkel]]
}}

[[category:personen|Erkel, Bram van]] [[category:regisseur|Erkel, Bram van]] [[category:programmamaker|Erkel, Bram van]]

Bram van Erkel

2026-10-29T09:34:10Z

Kimenaig:

{{
Infobox Persoon| illustratie = FTA001012084_008_con.jpg‎
| naam = Bram van Erkel
| geboorte_datum = 24 juli 1932
| geboorte_plaats = Rotterdam
| overlijden_datum = 20 oktober 2026
| overlijden_plaats = Laren
| functies = [[:category:regisseur|Regisseur]], [[:category:programmamaker|programmamaker]]
| bekend_van = ''[[Oebele]], [[Q en Q]], [[Duel in de diepte]], [[Wassende water, het|Het Wassende water]], [[De zomer van '45]], [[In naam der Koningin]], [[Schudden tot het sneeuwt]], [[Klassewerk]]''
| periode_actief = 1968-2003
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift =
| externe_info = [http://www.imdb.com/name/nm0259474/ IMDB]
| media = <imagemap>
Image:Audio.png|
rect 0 4 26 25 [http://www.beeldengeluidwiki.nl/index.php/Audio:_Bram_van_Erkel Audio fragmenten]
desc none
</imagemap>
| catalogus = [[Bram van Erkel in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Bram van Erkel]]
}}

[[category:personen|Erkel, Bram van]] [[category:regisseur|Erkel, Bram van]] [[category:programmamaker|Erkel, Bram van]]

Michiel van Erp

2026-10-22T10:08:26Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Michiel van Erp
| geboorte_datum = 1963
| geboorte_plaats = Eindhoven
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:regisseur| regisseur]], [[:Category:documentairemaker | documentairemaker]], [[:Category:producent| producent]], [[:Category: programmamaker|programmamaker]]
| bekend_van = ''[[Pretpark Nederland]]'', ''[[File]]'', ''[[Angst]]'', ''[[Welkom in Nederland]]'', ''[[Op avontuur]]'', ''[[Lang leve …]]'', ''[[Erwin Olaf, on beauty and fall]]'', ''[[Ramses]]'', ''[[Een van ons]]''
| periode_actief = 1991 - heden
| werkt_samen_met = [[Frank Houtappels]], [[Joan Nederhof]], [[Lernert Engelberts]], [[Monique Busman]], [[René van 't Erve]], [[Mark van Aller]], [[Rob Dul]]
| trivia =
| onderschrift =
| externe_info =
| catalogus = [[Michiel van Erp in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Michiel van Erp]]
}}

De vijf leefregels van Michiel van Erp:
1. Treed mensen tegemoet met een open vizier.
2. Omring jezelf met de juiste mensen.
3. Zorg dat je niet inkakt.
4. Soms moet je jezelf uitspreken.
5. Neem als je uitgaat zo min mogelijk mee.

[[Marijn van der Jagt]] noteert ze aan het begin van de zomer van 2009 in [[Vrij Nederland]]. Het gesprek vindt plaats in het kader van zijn nieuwste documentaire ''[[Angst]]'', een film die is samengesteld uit de portretten van zes Amsterdammers met een angststoornis. ‘’Er zit niet één vraag meer van mij in’’, bekent de documentairemaker over de film, in een interview voor de ''Volkskrant''. Die vragen komen van [[René van ’t Erve]], van Erp’s partner in het productiebedrijf [[De Familie]], die zorg draagt voor de research en het scenario van de film. Het is een aanpak die de documentairemaker dwingt om een stap verder te zetten. En dat betekent: een stap voorbij het compliment van onder meer regisseur [[Kees Hin]], oud cameraman van [[Bert Haanstra]], die op de vraag: ‘Wie is de opvolger van Haanstra?’ antwoordt: ‘Michiel van Erp. Ik vind dat hij er best iets van gemaakt heeft.’

Op het tienjarig bestaan van de [[Dutch Directors Guild]] mag Michiel van Erp zijn favoriete film laten zien. Het wordt ''[[The Burger & the King: the Live & Cuisine of Elvis Presley]]'' in regie van [[James Marsh]]. Als gast in ''[[Radio Kunststof]]'' wordt hem gevraagd naar zijn favoriete documentaire. ''[[Kerstmis in Floradorp]]'' van regisseur [[René Roelofs]], antwoordt Van Erp. Het zijn klip en klare antwoorden uit de mond van een maker die door zijn ouders als twijfelkont wordt getypeerd in een interview met volkskrantredacteur [[Cornald Maas]], tevens boezemvriend van Van Erp.’’Vroeger al, als ik met een schaal gebakjes rondging, kon hij niet kiezen. Dan zei ik: 'Michiel, ik tel tot drie, dan ga ik verder.'’, en: ‘’Toen hij de Citotoets had gemaakt, zei de juf: 'Hij kan er nog niet mee naar de lts!' Alles verprutst, omdat hij niet kon kiezen.’’, zo illustreert zijn moeder.

Michiel van Erp groeit op in Eindhoven. Zijn ouders hebben een muziekwinkel en vader is daarnaast nog muziekleraar en dirigent. Hij studeert later, net als één van zijn twee broers, Industriele Vormgeving aan de TU in Delft.“Ik studeerde af bij een bedrijf in Ede, op een onzinnig onderwerp, een kabelaftakklem. Dat is een klem die je onder je huis stopt en gebruikt om stroom af te tappen.”, zegt Van Erp in een interview met het studentenblad van de TU Delft. Meer succes heeft hij als acteur bij de ‘Delftse Komedie’, het studententoneel. Als hij wordt aangenomen bij een jeugdtheater in Den Haag wordt het scriptieschrijven avondarbeid. Begin 1988 studeert hij af.

Vanaf 1991 werkt hij voor een aantal series bij [[VPRO]] jeugdtelevisie. Tussen 1996 en 2003 maakt hij voor de [[VARA]] een serie documentaires onder de titel ''[[Lang leve…]]''. Bekend uit deze serie is ''[[Lang leve de vereniging]]'', waarin Van Erp het verenigingsleven in Nederland uitlicht. In deze jaren is Van Erp ook als regisseur werkzaam bij theatergezelschap 'Mug met de Gouden Tand'. Naast de regie voor producties als ''[[Mexico, the paradise in me]]'', ''[[Tourist]]'' en later in 2005 ''[[De barak]]'', speelt hij als eenzame homo naast een alleenstaande moeder ([[Joan Nederhof]]), een zingende Turkse barkeeper ([[Marcel Musters]]) en [[Frank Houtappels]] als eigenwijze barhanger in de succesvolle voorstelling ''Mug Inn''. In 2003 regisseert Van Erp het acteursgezelschap voor de VPRO serie ''[[De koekoeksclub]]''. In deze zevendelige serie spelen de acteurs op locatie samen met niet-acteurs in een reële setting. De afleveringen – waaronder een aflevering in een ziekenhuis op het moment dat SARS net is uitgebroken - worden één week voor uitzending bedacht en opgenomen.

Na twee succesvolle documentaires, ''[[Vergeet mij niet]]'', over de Zangeres zonder Naam en ''[[Op handen gedragen]]'', over de periode tussen het overlijden van Prins Claus en zijn begrafenis, maakt Michiel van Erp opnieuw een serie voor de VARA: ''[[Op avontuur]]''. In 2004, het jaar waarin hij samen met René van ’t Erve het film,- en televisieproductiebedrijf [[De Familie]] opricht, regisseert hij ''[[Het defilé]]'', over het laatste defilé van Prins Bernhard en ''[[Een verloren hart]]''. In hetzelfde jaar waarin hij zijn eerste portret maakt van een schrijfster, ''[[Connie Palmen: op zoek naar de heilige tijd]]'', geeft zijn eerste eigen boek uit: ''Voor de Geraniums''. In 2006 volgen drie filmproducties: de drama fictie ''[[Divina Gloria]]'', ''[[De man achter de Toekan]]'', een portret van hotelketendirecteur [[Gerrit van der Valk]] en de in de bioscoop uitgebrachte documentaire ''[[Pretpark Nederland]]'', over de vrijetijdsbesteding van Nederlanders.

In ''[[Sylvia Kristel: Nu]]'' zoomt Michiel van Erp in op de actrice die er nu in 2007, na ziekte en zonder geld in slaagt om te genieten van een sober ingericht leven. Met [http://www.lernert.nl Lernert Engelberts], bedenker en regisseur van de Hollandse soap in India ''[[Driving Miss Palmen]]'' en met ''[[I love Alaska]]'' te zien op het [[Nederlands Film Festival]] 2009, maakt hij daarnaast de documentaire ''[[Warme verhalen]]''. Voor [[KRO]]’s ''[[Profiel]]'' portretteert Van Erp ook in dat jaar de Partij voor de Dieren.

In 2008 maakt Van Erp een televisiebewerking ''[[Smoeder]]'', een toneelstuk geschreven door [[Maria Goos]]. In opdracht van Platform Nederland Bereikbaar maakt de documentairemaker ''[[File]]''. Feitelijk betekent dat voor Van Erp twee maanden lang vier tot vijf dagen per week planmatig vastzitten in het woon-werkverkeer. Praktische gevolgen voor het draaien heeft de onderwerpkeuze ook: een bestelbusje biedt weinig manoeuvreruimte voor de camera’s met als gevolg dat de shots soms akelig close-up zijn. Om de bonte verzameling mensen uit de film bijeen te krijgen, zijn twee researchers vooraf aan de draaiperiode zo’n twee maanden op pad geweest. Hoewel het de intentie van het Platform was om aan te tonen dat iedereen zich in de file verveelt, ervaart Van Erp het totaal anders: ‘De mensen zijn juist hartstikke actief in de file’, vertelt hij in een interview met de Volkskrant in oktober 2008.

Na twee ''[[Profiel]]'' portretten, waaronder een portret van Charel Geerts in ''[[De Koning van de Wallen]]'', maakt Van Erp op verzoek van de VARA met researchers [[Wytzia Soetenhorst]] en [[Manon van der Sluijs]] twee seizoenen lang de documentaireserie ''[[Welkom in Nederland]]''. Twaalf afleveringen lang doen zij verslag van de pogingen van autochtone Nederlanders om de integratie van allochtone Nederlanders te bevorderen, van de Halal-frikadel tot een voetbalvereniging die kampt met een ledentekort en actief allochtone spelers aanwerft. Als hem in een interview voor webzine [http://www.nieuwwij.nl nieuwwij] wordt of de serie hem nieuwe inzichten heeft gebracht, zegt Van Erp:‘’Het leven kan zo simpel zijn als je gewoon aan een ander vraagt hoe het gaat of vraagt waar hij mee bezig is. Het is typisch Nederlands om te denken: 'Ik moet die Turkse man uitleggen hoe het hier werkt', terwijl die man misschien wel helemaal geen problemen heeft met hoe het hier werkt.”

In juni 2009 verschijnt zijn de film ''[[Angst]]'' in de bioscoop. De aanloop is lastig geweest: de research, die het filmfonds subsidieert, levert een aantal hoofdpersonen op. Tegen de tijd dat het productiebudget eindelijk binnen is en het draaien kan beginnen, blijken er een paar al genezen. Opnieuw zoeken dus. Uiteindelijk wordt de film gemaakt met onder meer een vrouw die bang is in het donker, een vrouw die bang is dat anderen haar vies vinden en een man met een extreme vorm van hoogtevrees. De film wordt in drie bioscopen vertoond, maar al snel wordt dit aantal verhoogd naar acht. Distributeur [[Sara Höhner]] van [[Cinema Delicatessen]] zegt in een Volkskrantinterview dat er vooral angstlijders en professionals – waaronder ook hulpverleners van het Leger des Heils – naar de film komen kijken. Dit gegeven heeft een unieke vertoningvorm opgeleverd: in de planning staan bioscoopvertoningen met de aanwezigheid van een therapeut en groepsdiscussie na de vertoning. De deur blijft open, of het licht kan aanblijven op verzoek van de bioscoopbezoeker.
Later dat jaar gaat de documentaire ''[[First division, Erwin Olaf]]'' in premiere op het [[NFF]] 2009.

[[Category:personen|Erp, Michiel van]] [[Category:regisseur|Erp, Michiel van]] [[Category:documentairemaker|Erp, Michiel van]] [[Category:acteur|Erp, Michiel van]]

Hans Kesting

2026-10-22T10:03:16Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = 200091519-kb1-16_pos.png‎
| naam = Hans Kesting
| geboorte_datum = 6 oktober 1960
| geboorte_plaats = Rotterdam
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:acteur|Acteur]], [[:Category:presentator|presentator]]
| bekend_van = ''[[Het Klokhuis]]'', ''[[Taxi]]'', ''[[Hans Kesting show]]'', ''[[Minoes]]'', ''[[Keyzer & De Boer advocaten]]'', ''[[Nachtrit]]'', ''[[‘t Vrije Schaep]]'', ''[[Een van ons]]''
| periode_actief = 1989 - heden
| werkt_samen_met = [[Paul de Leeuw]], [[Michiel van Erp]]
| trivia =
| externe_info =
| onderschrift = Hans Kesting in 2000
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Hans Kesting]]
| catalogus = [[Hans Kesting in de media]]
}}

[[Category:personen|Kesting, Hans]] [[Category:acteur|Kesting, Hans]] [[Category:presentator|Kesting, Hans]]

Hans Kesting

2026-10-22T10:03:00Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = 200091519-kb1-16_pos.png‎
| naam = Hans Kesting
| geboorte_datum = 6 oktober 1960
| geboorte_plaats = Rotterdam
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:acteur|Acteur]], [[:Category:presentator|presentator]]
| bekend_van = ''[[Het Klokhuis]]'', ''[[Taxi]]'', ''[[Hans Kesting show]]'', ''[[Minoes]]'', ''[[Keyzer & De Boer advocaten]]'', ''[[Nachtrit]]'', ''[[‘t Vrije Schaep]]'', ''[[Een van ons]]''
| periode_actief = 1989 - heden
| werkt_samen_met = [[Paul de Leeuw]]
| trivia =
| externe_info =
| onderschrift = Hans Kesting in 2000
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Hans Kesting]]
| catalogus = [[Hans Kesting in de media]]
}}

[[Category:personen|Kesting, Hans]] [[Category:acteur|Kesting, Hans]] [[Category:presentator|Kesting, Hans]]

Hans Kesting

2026-10-22T09:55:55Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = 200091519-kb1-16_pos.png‎
| naam = Hans Kesting
| geboorte_datum = 6 oktober 1960
| geboorte_plaats = Rotterdam
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:acteur|Acteur]], [[:Category:presentator|presentator]]
| bekend_van = ''[[Het Klokhuis]]'', ''[[Taxi]]'', ''[[Hans Kesting show]]'', ''[[Minoes]]'', ''[[Keyzer & De Boer advocaten]]'', ''[[Nachtrit]]'', ''[[‘t Vrije Schaep]]''
| periode_actief = 1989 - heden
| werkt_samen_met = [[Paul de Leeuw]]
| trivia =
| externe_info =
| onderschrift = Hans Kesting in 2000
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Hans Kesting]]
| catalogus = [[Hans Kesting in de media]]
}}

[[Category:personen|Kesting, Hans]] [[Category:acteur|Kesting, Hans]] [[Category:presentator|Kesting, Hans]]

Taxi

2026-10-22T09:54:25Z

Kimenaig: /* Makers */

{{ Infobox Productie
| periode = 1993-2006
| archief_link = [https://schatkamer.beeldengeluid.nl/serie/2101608030021455131/taxi Beeld & Geluid]
| makers = [[#Makers|Makers]]
| achtergrond_info =
| genre = [[:Category: praatprogramma|Praatprogramma]], [[:Category: human interest|Human interest]]
| decennia = [[:Category: 1990-1999|1990-1999]], [[:Category: 2000-2009|2000-2009]]
| medium = televisie
| lengte = variërend
| externe_info =
}}

 
=== Beschrijving ===

''Taxi'' is het eerste praatprogramma 'op wielen'. In dit programma worden gesprekken tussen chauffeur en passagiers opgenomen met een verborgen camera. Dit leidt tot vermakelijke situaties, aangezien de chauffeur soms over extra informatie over de passagiers beschikt. Opvallend is hoe openhartig mensen vertellen, waarschijnlijk omdat ze zich anoniem voelen. De taxi lijkt meer dan eens te fungeren als een rijdende biechtstoel. Van pril geluk tot het grootste leed: alle denkbare onderwerpen en emoties komen aan bod in ''Taxi''.

Verschillende acteurs en actrices spelen door de jaren heen de rol van taxichauffeur. Dit om te voorkomen dat passagiers de chauffeur herkennen uit het televisieprogramma. ''Taxi'' is te zien van 1994 tot en met 2004. [[Maarten Spanjer]] is de eerste chauffeur, [[Joris Linssen]] de laatste.

=== Makers ===

Presentatie [[Martine Prenen]] (1993-1995), [[Maarten Spanjer]] (1993), [[Nelleke Zitman]] (1995), [[John Buisman]] (1996-1997), [[Hans Kesting]], [[Joris Linssen]] (2001-2006), [[Wilfried de Jong]], [[Michiel Romeijn]], [[Yvonne van den Hurk]]

Commentaar [[Kees Prins]] (2002), [[Wim Rijken]] (2003)

Productie [[Harry de Winter]] (1994,1996-1999), [[Danielle Keijer]] (1994), [[Adé Ong]] (1995), [[Edwin Sinke]] (1995-1996), [[Anton Smit]] (1996-1998), [[Walter Eggenkamp]] (1996,1998), [[Mark Hoeksema]] (2001-2002), [[Alma Oldert]] (2001-2002), [[Joyce van Dasler]] (2002)

Productie NCRV [[Marcel Boland]] (2003-2005)

Productie IdtV [[Miriam van Heukelom]] (2003-2004), [[Mark Hoeksema]] (2003)

Productieleiding IdtV [[Reinier de Bont]] (2005)

Uitvoerend producent [[Els Rientjes]] (1998), [[Saskia Levering]] (2001), [[Nelsje Musch-Elzinga]] (2002), [[Monique Visser]] (2003-2006)

Senior uitvoerend producent [[Philip Woldringh]] (2001-2004), [[Els Rientjes]] (2005)

Creative Producer [[Els Rientjes]] (2006)

Producent [[Frank de Jonge]] (2001-2006)

Regie [[Willem van der Vet]] (1993), [[Hans Walther]] (1993), [[Charles Ruys]] (1994-1995), [[Okke Ornstein]] (1994,1998), [[Dan Blazer]] (1995-1997), [[Erik van der Hoff]] (1995-1998), [[Chris Roest]] (1995), [[Jan de Roode]] (1996-1998), [[Bram Boers]] (1996), [[Maria Goos]] (1999), [[Wilfred Evers]] (2001), [[Pauline Senn]] (2001-2002), [[Hansje Bunschoten]] (2002-2005), [[Jan Peter Pellemans]] (2002-2003), [[Diana Volbeda]] (2003)

Redactie [[Marcel Boland]] (1993), [[Chris Houtman]] (1993), [[Frans Warffemius]] (1994), [[Simone vd Ende]] (1995), [[André vd Elsen]] (1996), [[Monique Lesterhuis]] (1996)

Eindredactie [[Theo Smit]] (1993), [[Frans Warffemius]] (1995), [[Roek Lips]] (1995), [[Simone vd Ende]] (1995-1996)

Eindredactie NCRV [[Roek Lips]] (1996-1997), [[Sipke Dijkstra]] (1998-1999), [[Ans Jepkes]] (2001-2002), [[Marlou Wens]] (2003-2004), [[Eric van Onna]] (2005-2006)

Eindredactie IdtV [[Simone vd Ende]] (1996-1999), [[Harm Jan Kinkhorst]] (1998), [[Pauki de Jong]] (2001), [[Hanneke uijt de Willigen]] (2002), [[Erna de Kort]] (2003-2005), [[Diana Volbeda]] (2006)

[[IdtV]] in opdracht van [[NCRV]]

----

[[Category: praatprogramma]] [[Category: human interest]]

[[Category: 1990-1999]] [[Category: 2000-2009]]

[[Category: Productielijst T]]

Taxi

2026-10-22T09:41:22Z

Kimenaig:

{{ Infobox Productie
| periode = 1993-2006
| archief_link = [https://schatkamer.beeldengeluid.nl/serie/2101608030021455131/taxi Beeld & Geluid]
| makers = [[#Makers|Makers]]
| achtergrond_info =
| genre = [[:Category: praatprogramma|Praatprogramma]], [[:Category: human interest|Human interest]]
| decennia = [[:Category: 1990-1999|1990-1999]], [[:Category: 2000-2009|2000-2009]]
| medium = televisie
| lengte = variërend
| externe_info =
}}

 
=== Beschrijving ===

''Taxi'' is het eerste praatprogramma 'op wielen'. In dit programma worden gesprekken tussen chauffeur en passagiers opgenomen met een verborgen camera. Dit leidt tot vermakelijke situaties, aangezien de chauffeur soms over extra informatie over de passagiers beschikt. Opvallend is hoe openhartig mensen vertellen, waarschijnlijk omdat ze zich anoniem voelen. De taxi lijkt meer dan eens te fungeren als een rijdende biechtstoel. Van pril geluk tot het grootste leed: alle denkbare onderwerpen en emoties komen aan bod in ''Taxi''.

Verschillende acteurs en actrices spelen door de jaren heen de rol van taxichauffeur. Dit om te voorkomen dat passagiers de chauffeur herkennen uit het televisieprogramma. ''Taxi'' is te zien van 1994 tot en met 2004. [[Maarten Spanjer]] is de eerste chauffeur, [[Joris Linssen]] de laatste.

=== Makers ===

Presentatie [[Martine Prenen]] (1993-1995), [[Maarten Spanjer]] (1993), [[Nelleke Zitman]] (1995), [[John Buisman]] (1996-1997), [[Joris Linssen]] (2001-2006), [[Wilfried de Jong]], [[Michiel Romeijn]], [[Yvonne van den Hurk]]

Commentaar [[Kees Prins]] (2002), [[Wim Rijken]] (2003)

Productie [[Harry de Winter]] (1994,1996-1999), [[Danielle Keijer]] (1994), [[Adé Ong]] (1995), [[Edwin Sinke]] (1995-1996), [[Anton Smit]] (1996-1998), [[Walter Eggenkamp]] (1996,1998), [[Mark Hoeksema]] (2001-2002), [[Alma Oldert]] (2001-2002), [[Joyce van Dasler]] (2002)

Productie NCRV [[Marcel Boland]] (2003-2005)

Productie IdtV [[Miriam van Heukelom]] (2003-2004), [[Mark Hoeksema]] (2003)

Productieleiding IdtV [[Reinier de Bont]] (2005)

Uitvoerend producent [[Els Rientjes]] (1998), [[Saskia Levering]] (2001), [[Nelsje Musch-Elzinga]] (2002), [[Monique Visser]] (2003-2006)

Senior uitvoerend producent [[Philip Woldringh]] (2001-2004), [[Els Rientjes]] (2005)

Creative Producer [[Els Rientjes]] (2006)

Producent [[Frank de Jonge]] (2001-2006)

Regie [[Willem van der Vet]] (1993), [[Hans Walther]] (1993), [[Charles Ruys]] (1994-1995), [[Okke Ornstein]] (1994,1998), [[Dan Blazer]] (1995-1997), [[Erik van der Hoff]] (1995-1998), [[Chris Roest]] (1995), [[Jan de Roode]] (1996-1998), [[Bram Boers]] (1996), [[Maria Goos]] (1999), [[Wilfred Evers]] (2001), [[Pauline Senn]] (2001-2002), [[Hansje Bunschoten]] (2002-2005), [[Jan Peter Pellemans]] (2002-2003), [[Diana Volbeda]] (2003)

Redactie [[Marcel Boland]] (1993), [[Chris Houtman]] (1993), [[Frans Warffemius]] (1994), [[Simone vd Ende]] (1995), [[André vd Elsen]] (1996), [[Monique Lesterhuis]] (1996)

Eindredactie [[Theo Smit]] (1993), [[Frans Warffemius]] (1995), [[Roek Lips]] (1995), [[Simone vd Ende]] (1995-1996)

Eindredactie NCRV [[Roek Lips]] (1996-1997), [[Sipke Dijkstra]] (1998-1999), [[Ans Jepkes]] (2001-2002), [[Marlou Wens]] (2003-2004), [[Eric van Onna]] (2005-2006)

Eindredactie IdtV [[Simone vd Ende]] (1996-1999), [[Harm Jan Kinkhorst]] (1998), [[Pauki de Jong]] (2001), [[Hanneke uijt de Willigen]] (2002), [[Erna de Kort]] (2003-2005), [[Diana Volbeda]] (2006)

[[IdtV]] in opdracht van [[NCRV]]

----

[[Category: praatprogramma]] [[Category: human interest]]

[[Category: 1990-1999]] [[Category: 2000-2009]]

[[Category: Productielijst T]]

Wim Rijken

2026-10-22T07:52:37Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Wim Rijken
| geboorte_datum = 3 augustus 1958
| geboorte_plaats = Kinderdijk
| overlijden_datum = 18 mei 2022
| overlijden_plaats = Amsterdam
| functies = [[:Category:Acteur|acteur]], [[:Category:Presentator|presentator]]
| bekend_van = ''[[De brug]]'', ''[[Call TV]]'', ''[[De Club van Sinterklaas]]''
| periode_actief = 1990-2019
| werkt_samen_met =
| trivia =
| externe_info =
| onderschrift =
| programmaoverzicht =
| catalogus =
}}

[[category:personen|Rijken, Wim]]

[[category:acteur|Rijken, Wim]]

[[category:presentator|Rijken, Wim]]

Maarten Spanjer

2026-10-19T09:36:14Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = FTA001023897_011_con.png‎
| naam = Martinus Raphaël Spanjer
| geboorte_datum = 24 oktober 1952
| geboorte_plaats = Amsterdam
| overlijden_datum = 17 oktober 2026
| overlijden_plaats = Ouderkerk aan de Amstel
| functies = [[:Category:schrijver|schrijver]], [[:Category:acteur|acteur]]
| bekend_van = ''[[Spetters]]'', ''[[Taxi]]'', ''[[Zaterdagavond café]]'', ''[[Laat maar zitten]]''
| periode_actief = 1975 - 2026
| werkt_samen_met = [[Rijk de Gooyer]], [[Paul Verhoeven]], [[Johnny Kraaykamp sr]]
| trivia =
| externe_info =
| onderschrift = Maarten Spanjer in 1977
| gallery = [[:Gallery:Maarten Spanjer|Gallery]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre Maarten Spanjer]]
| catalogus = [[Maarten Spanjer in de media]]
}}

Winnaar van de Piramidependel van Stichting Skepsis (1996)

[[Category:personen|Spanjer, Maarten]] [[Category:schrijver|Spanjer, Maarten]] [[Category:Acteur|Spanjer, Maarten]]

Maarten Spanjer

2026-10-19T09:34:57Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = FTA001023897_011_con.png‎
| naam = Martinus Raphaël Spanjer
| geboorte_datum = 24 oktober 1952
| geboorte_plaats = Amsterdam
| overlijden_datum = 17 oktober 2026
| overlijden_plaats = Ouderkerk aan de Amstel
| functies = [[:Category:schrijver|schrijver]], [[:Category:acteur|acteur]]
| bekend_van = ''[[Spetters]]'', ''[[Taxi]]'', ''[[Zaterdagavond café]]''
| periode_actief = 1975 - 2026
| werkt_samen_met = [[Rijk de Gooyer]], [[Paul Verhoeven]], [[Johnny Kraaykamp sr]]
| trivia =
| externe_info =
| onderschrift = Maarten Spanjer in 1977
| gallery = [[:Gallery:Maarten Spanjer|Gallery]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre Maarten Spanjer]]
| catalogus = [[Maarten Spanjer in de media]]
}}

Winnaar van de Piramidependel van Stichting Skepsis (1996)

[[Category:personen|Spanjer, Maarten]] [[Category:schrijver|Spanjer, Maarten]] [[Category:Acteur|Spanjer, Maarten]]

Ad van Kempen

2026-10-12T07:41:51Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Ad van Kempen
| geboorte_datum = 12 juli 1944
| geboorte_plaats = Tilburg
| overlijden_datum = 5 januari 2026
| overlijden_plaats = Amsterdam
| functies = [[:Category:acteur|acteur]]
| bekend_van = ''[[Van Speijk]]'', ''[['n Beetje Verliefd]]''
| periode_actief = 1974 - 2019
| werkt_samen_met = [[Theo van Gogh]], [[Martin Koolhoven]]
| trivia =
| externe_info =
| onderschrift = Ad van Kempen
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Ad van Kempen]]
| catalogus = [[Ad van Kempen in de media]]
}}

[[Category:personen|Kempen, Ad van]] [[Category:Acteur|Kempen, Ad van]]

Bram Vermeulen (cabaretier/presentator)

2026-10-08T13:15:40Z

Kimenaig: /* Bram Vermeulen en De Toekomst */

{{ Infobox Persoon
| illustratie = FTA001012752_012_con.png
| naam = Abraham Gerrit Vermeulen
| geboorte_datum = 13 november 1946
| geboorte_plaats = Den Haag
| overlijden_datum = 4 september 2004
| overlijden_plaats = San Dalmazio, Italië
| functies = [[:category:zanger|zanger]], [[:category:presentator|presentator]], [[:category:componist|componist]], [[:category:cabaretier|cabaretier]]
| bekend_van = ''[[Neerlands Hoop]]''
| periode_actief = 1968-2004
| werkt_samen_met = [[Freek de Jonge]], [[Jan de Hont]], [[Thé Lau]], [[Shireen Strooker]], [[Paul de Munnik]], [[Ischa Meijer]]
| trivia =
| onderschrift = Bram Vermeulen (1981)
| externe_info = [http://www.bramvermeulen.nl Site Bram vermeulen]
| catalogus = [[Bram Vermeulen (cabaretier/presentator) in de media|Bram Vermeulen in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Bram Vermeulen (cabaretier/presentator)|Oeuvre van Bram Vermeulen]]
}}

Abraham Gerrit Vermeulen (13 oktober 1946 – 4 september 2004) is een Nederlands zanger, componist, cabaretier, volleyballer en kunstschilder.

===Jeugd===
Bram Vermeulen is de jongste zoon in een gezin met drie kinderen. Op zijn dertiende komt hij onder de hoede van volleybaltrainer Cees van Zweden die zijn talent voor balsporten herkent. Amper 16 jaar oud wordt hij de spelverdeler van het Nederlands volleybalteam. Bram speelt gedurende de jaren zestig 53 interlands.

===Begin carrière===
Vermeulen gaat psychologie studeren in Amsterdam. Hij is veel bezig met cabaret en het schrijven van muziek. Studiegenoot [[Jop Pannekoek]] vraagt hem in 1967 of hij iemand wil begeleiden op de piano. Die iemand is [[Freek de Jonge]]. Het klikt tussen die twee en al snel vormen zij de cabaretgroep, [[Cabriolet]].

===Neerlands Hoop===
Eerst nog met [[Johan Gertenbach]] maar al snel gaan Freek en Bram met zijn tweeën verder. Op 12 juni 1968 treden zij voor het eerst op als [[Neerlands Hoop|Neerlands Hoop in Bange Dagen]]. Aan hun samenwerking komt in 1979 een einde als Freek besluit om solo verder te gaan. Bram blijft teleurgesteld achter.

Na het uiteenvallen van Neerlands Hoop heeft Bram Vermeulen moeite om de draad weer op te pakken. In tegenstelling tot Freek lukt het Bram niet gelijk om voet aan grond te zetten in het theater. Wel oogst hij gaandeweg steeds meer succes met zijn liedteksten; voor zichzelf en voor anderen.

===Bram Vermeulen en De Toekomst===
In 1980 richt hij zijn eigen groep op genaamd Bram Vermeulen en De Toekomst. Hij ontvangt twee [[Edisons]], voor de platen ''Doe Het Niet Alleen'' en ''Bram''. Hij ontpopt zich als een veelzijdig artiest en wordt vooral in Vlaanderen ongekend populair met zijn liedteksten.

Daarnaast schildert hij, schrijft columns, gedichten en boeken, tekent strips, maakt en presenteert televisieprogramma’s. In 1995 ontvangt hij uit handen van [[Annie M.G. Schmidt]] de naar haar genoemde prijs voor zijn lied ''Een doodgewone jongen''.

===Televisie===
Op televisie is Bram Vermeulen te zien als presentator van verschillende programma's, waaronder het populair wetenschappelijke ''[[Vermeulen weet het beter]]''.

Vermeulen woont en werkt sinds 1984 samen met actrice en regisseur [[Shireen Strooker]]. Hij heeft uit zijn vorig huwelijk met Titia Kiewiet de Jonge twee dochters, Tamara Vermeulen en Katarina Vermeulen.

Tijdens een vakantie in Toscane overlijdt Vermeulen onverwacht in zijn slaap aan een hartstilstand.

[[category:personen|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:cabaretier|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:componist|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:presentator|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:zanger|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]

Bram Vermeulen (cabaretier/presentator)

2026-10-08T11:50:46Z

Kimenaig: /* Jeugd */

{{ Infobox Persoon
| illustratie = FTA001012752_012_con.png
| naam = Abraham Gerrit Vermeulen
| geboorte_datum = 13 november 1946
| geboorte_plaats = Den Haag
| overlijden_datum = 4 september 2004
| overlijden_plaats = San Dalmazio, Italië
| functies = [[:category:zanger|zanger]], [[:category:presentator|presentator]], [[:category:componist|componist]], [[:category:cabaretier|cabaretier]]
| bekend_van = ''[[Neerlands Hoop]]''
| periode_actief = 1968-2004
| werkt_samen_met = [[Freek de Jonge]], [[Jan de Hont]], [[Thé Lau]], [[Shireen Strooker]], [[Paul de Munnik]], [[Ischa Meijer]]
| trivia =
| onderschrift = Bram Vermeulen (1981)
| externe_info = [http://www.bramvermeulen.nl Site Bram vermeulen]
| catalogus = [[Bram Vermeulen (cabaretier/presentator) in de media|Bram Vermeulen in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Bram Vermeulen (cabaretier/presentator)|Oeuvre van Bram Vermeulen]]
}}

Abraham Gerrit Vermeulen (13 oktober 1946 – 4 september 2004) is een Nederlands zanger, componist, cabaretier, volleyballer en kunstschilder.

===Jeugd===
Bram Vermeulen is de jongste zoon in een gezin met drie kinderen. Op zijn dertiende komt hij onder de hoede van volleybaltrainer Cees van Zweden die zijn talent voor balsporten herkent. Amper 16 jaar oud wordt hij de spelverdeler van het Nederlands volleybalteam. Bram speelt gedurende de jaren zestig 53 interlands.

===Begin carrière===
Vermeulen gaat psychologie studeren in Amsterdam. Hij is veel bezig met cabaret en het schrijven van muziek. Studiegenoot [[Jop Pannekoek]] vraagt hem in 1967 of hij iemand wil begeleiden op de piano. Die iemand is [[Freek de Jonge]]. Het klikt tussen die twee en al snel vormen zij de cabaretgroep, [[Cabriolet]].

===Neerlands Hoop===
Eerst nog met [[Johan Gertenbach]] maar al snel gaan Freek en Bram met zijn tweeën verder. Op 12 juni 1968 treden zij voor het eerst op als [[Neerlands Hoop|Neerlands Hoop in Bange Dagen]]. Aan hun samenwerking komt in 1979 een einde als Freek besluit om solo verder te gaan. Bram blijft teleurgesteld achter.

Na het uiteenvallen van Neerlands Hoop heeft Bram Vermeulen moeite om de draad weer op te pakken. In tegenstelling tot Freek lukt het Bram niet gelijk om voet aan grond te zetten in het theater. Wel oogst hij gaandeweg steeds meer succes met zijn liedteksten; voor zichzelf en voor anderen.

===Bram Vermeulen en De Toekomst===
In 1980 richt hij zijn eigen groep op genaamd Bram Vermeulen en De Toekomst. Na een jaar gaat hij als solo-artiest verder Hij ontvangt twee [[Edisons]], voor ''Doe Het Niet Alleen'' en ''Bram''. Hij ontpopt zich als een veelzijdig artiest en wordt vooral in Vlaanderen ongekend populair met zijn liedteksten.

Daarnaast schildert hij, schrijft columns, gedichten en boeken, tekent strips, maakt en presenteert televisieprogramma’s. In 1995 ontvangt hij uit handen van [[Annie M.G. Schmidt]] de naar haar genoemde prijs voor zijn lied ''Een doodgewone jongen''.

===Televisie===
Op televisie is Bram Vermeulen te zien als presentator van verschillende programma's, waaronder het populair wetenschappelijke ''[[Vermeulen weet het beter]]''.

Vermeulen woont en werkt sinds 1984 samen met actrice en regisseur [[Shireen Strooker]]. Hij heeft uit zijn vorig huwelijk met Titia Kiewiet de Jonge twee dochters, Tamara Vermeulen en Katarina Vermeulen.

Tijdens een vakantie in Toscane overlijdt Vermeulen onverwacht in zijn slaap aan een hartstilstand.

[[category:personen|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:cabaretier|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:componist|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:presentator|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:zanger|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]

Bram Vermeulen (cabaretier/presentator)

2026-10-08T11:50:21Z

Kimenaig: /* Televisie */

{{ Infobox Persoon
| illustratie = FTA001012752_012_con.png
| naam = Abraham Gerrit Vermeulen
| geboorte_datum = 13 november 1946
| geboorte_plaats = Den Haag
| overlijden_datum = 4 september 2004
| overlijden_plaats = San Dalmazio, Italië
| functies = [[:category:zanger|zanger]], [[:category:presentator|presentator]], [[:category:componist|componist]], [[:category:cabaretier|cabaretier]]
| bekend_van = ''[[Neerlands Hoop]]''
| periode_actief = 1968-2004
| werkt_samen_met = [[Freek de Jonge]], [[Jan de Hont]], [[Thé Lau]], [[Shireen Strooker]], [[Paul de Munnik]], [[Ischa Meijer]]
| trivia =
| onderschrift = Bram Vermeulen (1981)
| externe_info = [http://www.bramvermeulen.nl Site Bram vermeulen]
| catalogus = [[Bram Vermeulen (cabaretier/presentator) in de media|Bram Vermeulen in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Bram Vermeulen (cabaretier/presentator)|Oeuvre van Bram Vermeulen]]
}}

Abraham Gerrit Vermeulen (13 oktober 1946 – 4 september 2004) is een Nederlands zanger, componist, cabaretier, volleyballer en kunstschilder.

===Jeugd===
Bram Vermeulen is de jongste zoon in een gezin met drie kinderen. Op zijn dertiende komt hij onder de hoede van volleybaltrainer [[Cees van Zweden]] die zijn talent voor balsporten herkent. Amper 16 jaar oud wordt hij de spelverdeler van het Nederlands volleybalteam. Bram speelt gedurende de jaren zestig 53 interlands.

===Begin carrière===
Vermeulen gaat psychologie studeren in Amsterdam. Hij is veel bezig met cabaret en het schrijven van muziek. Studiegenoot [[Jop Pannekoek]] vraagt hem in 1967 of hij iemand wil begeleiden op de piano. Die iemand is [[Freek de Jonge]]. Het klikt tussen die twee en al snel vormen zij de cabaretgroep, [[Cabriolet]].

===Neerlands Hoop===
Eerst nog met [[Johan Gertenbach]] maar al snel gaan Freek en Bram met zijn tweeën verder. Op 12 juni 1968 treden zij voor het eerst op als [[Neerlands Hoop|Neerlands Hoop in Bange Dagen]]. Aan hun samenwerking komt in 1979 een einde als Freek besluit om solo verder te gaan. Bram blijft teleurgesteld achter.

Na het uiteenvallen van Neerlands Hoop heeft Bram Vermeulen moeite om de draad weer op te pakken. In tegenstelling tot Freek lukt het Bram niet gelijk om voet aan grond te zetten in het theater. Wel oogst hij gaandeweg steeds meer succes met zijn liedteksten; voor zichzelf en voor anderen.

===Bram Vermeulen en De Toekomst===
In 1980 richt hij zijn eigen groep op genaamd Bram Vermeulen en De Toekomst. Na een jaar gaat hij als solo-artiest verder Hij ontvangt twee [[Edisons]], voor ''Doe Het Niet Alleen'' en ''Bram''. Hij ontpopt zich als een veelzijdig artiest en wordt vooral in Vlaanderen ongekend populair met zijn liedteksten.

Daarnaast schildert hij, schrijft columns, gedichten en boeken, tekent strips, maakt en presenteert televisieprogramma’s. In 1995 ontvangt hij uit handen van [[Annie M.G. Schmidt]] de naar haar genoemde prijs voor zijn lied ''Een doodgewone jongen''.

===Televisie===
Op televisie is Bram Vermeulen te zien als presentator van verschillende programma's, waaronder het populair wetenschappelijke ''[[Vermeulen weet het beter]]''.

Vermeulen woont en werkt sinds 1984 samen met actrice en regisseur [[Shireen Strooker]]. Hij heeft uit zijn vorig huwelijk met Titia Kiewiet de Jonge twee dochters, Tamara Vermeulen en Katarina Vermeulen.

Tijdens een vakantie in Toscane overlijdt Vermeulen onverwacht in zijn slaap aan een hartstilstand.

[[category:personen|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:cabaretier|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:componist|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:presentator|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:zanger|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]

Bram Vermeulen (cabaretier/presentator)

2026-10-08T11:50:05Z

Kimenaig: /* Bram Vermeulen en De Toekomst */

{{ Infobox Persoon
| illustratie = FTA001012752_012_con.png
| naam = Abraham Gerrit Vermeulen
| geboorte_datum = 13 november 1946
| geboorte_plaats = Den Haag
| overlijden_datum = 4 september 2004
| overlijden_plaats = San Dalmazio, Italië
| functies = [[:category:zanger|zanger]], [[:category:presentator|presentator]], [[:category:componist|componist]], [[:category:cabaretier|cabaretier]]
| bekend_van = ''[[Neerlands Hoop]]''
| periode_actief = 1968-2004
| werkt_samen_met = [[Freek de Jonge]], [[Jan de Hont]], [[Thé Lau]], [[Shireen Strooker]], [[Paul de Munnik]], [[Ischa Meijer]]
| trivia =
| onderschrift = Bram Vermeulen (1981)
| externe_info = [http://www.bramvermeulen.nl Site Bram vermeulen]
| catalogus = [[Bram Vermeulen (cabaretier/presentator) in de media|Bram Vermeulen in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Bram Vermeulen (cabaretier/presentator)|Oeuvre van Bram Vermeulen]]
}}

Abraham Gerrit Vermeulen (13 oktober 1946 – 4 september 2004) is een Nederlands zanger, componist, cabaretier, volleyballer en kunstschilder.

===Jeugd===
Bram Vermeulen is de jongste zoon in een gezin met drie kinderen. Op zijn dertiende komt hij onder de hoede van volleybaltrainer [[Cees van Zweden]] die zijn talent voor balsporten herkent. Amper 16 jaar oud wordt hij de spelverdeler van het Nederlands volleybalteam. Bram speelt gedurende de jaren zestig 53 interlands.

===Begin carrière===
Vermeulen gaat psychologie studeren in Amsterdam. Hij is veel bezig met cabaret en het schrijven van muziek. Studiegenoot [[Jop Pannekoek]] vraagt hem in 1967 of hij iemand wil begeleiden op de piano. Die iemand is [[Freek de Jonge]]. Het klikt tussen die twee en al snel vormen zij de cabaretgroep, [[Cabriolet]].

===Neerlands Hoop===
Eerst nog met [[Johan Gertenbach]] maar al snel gaan Freek en Bram met zijn tweeën verder. Op 12 juni 1968 treden zij voor het eerst op als [[Neerlands Hoop|Neerlands Hoop in Bange Dagen]]. Aan hun samenwerking komt in 1979 een einde als Freek besluit om solo verder te gaan. Bram blijft teleurgesteld achter.

Na het uiteenvallen van Neerlands Hoop heeft Bram Vermeulen moeite om de draad weer op te pakken. In tegenstelling tot Freek lukt het Bram niet gelijk om voet aan grond te zetten in het theater. Wel oogst hij gaandeweg steeds meer succes met zijn liedteksten; voor zichzelf en voor anderen.

===Bram Vermeulen en De Toekomst===
In 1980 richt hij zijn eigen groep op genaamd Bram Vermeulen en De Toekomst. Na een jaar gaat hij als solo-artiest verder Hij ontvangt twee [[Edisons]], voor ''Doe Het Niet Alleen'' en ''Bram''. Hij ontpopt zich als een veelzijdig artiest en wordt vooral in Vlaanderen ongekend populair met zijn liedteksten.

Daarnaast schildert hij, schrijft columns, gedichten en boeken, tekent strips, maakt en presenteert televisieprogramma’s. In 1995 ontvangt hij uit handen van [[Annie M.G. Schmidt]] de naar haar genoemde prijs voor zijn lied ''Een doodgewone jongen''.

===Televisie===
Op televisie is Bram Vermeulen te zien als presentator van verschillende programma's, waaronder het populair wetenschappelijke [[Vermeulen weet het beter]].

Vermeulen woont en werkt sinds 1984 samen met actrice en regisseur [[Shireen Strooker]]. Hij heeft uit zijn vorig huwelijk met Titia Kiewiet de Jonge twee dochters, Tamara Vermeulen en Katarina Vermeulen.

Tijdens een vakantie in Toscane overlijdt Vermeulen onverwacht in zijn slaap aan een hartstilstand.

[[category:personen|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:cabaretier|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:componist|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:presentator|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:zanger|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]

Bram Vermeulen (cabaretier/presentator)

2026-10-08T11:49:36Z

Kimenaig: /* Bram Vermeulen en De Toekomst */

{{ Infobox Persoon
| illustratie = FTA001012752_012_con.png
| naam = Abraham Gerrit Vermeulen
| geboorte_datum = 13 november 1946
| geboorte_plaats = Den Haag
| overlijden_datum = 4 september 2004
| overlijden_plaats = San Dalmazio, Italië
| functies = [[:category:zanger|zanger]], [[:category:presentator|presentator]], [[:category:componist|componist]], [[:category:cabaretier|cabaretier]]
| bekend_van = ''[[Neerlands Hoop]]''
| periode_actief = 1968-2004
| werkt_samen_met = [[Freek de Jonge]], [[Jan de Hont]], [[Thé Lau]], [[Shireen Strooker]], [[Paul de Munnik]], [[Ischa Meijer]]
| trivia =
| onderschrift = Bram Vermeulen (1981)
| externe_info = [http://www.bramvermeulen.nl Site Bram vermeulen]
| catalogus = [[Bram Vermeulen (cabaretier/presentator) in de media|Bram Vermeulen in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Bram Vermeulen (cabaretier/presentator)|Oeuvre van Bram Vermeulen]]
}}

Abraham Gerrit Vermeulen (13 oktober 1946 – 4 september 2004) is een Nederlands zanger, componist, cabaretier, volleyballer en kunstschilder.

===Jeugd===
Bram Vermeulen is de jongste zoon in een gezin met drie kinderen. Op zijn dertiende komt hij onder de hoede van volleybaltrainer [[Cees van Zweden]] die zijn talent voor balsporten herkent. Amper 16 jaar oud wordt hij de spelverdeler van het Nederlands volleybalteam. Bram speelt gedurende de jaren zestig 53 interlands.

===Begin carrière===
Vermeulen gaat psychologie studeren in Amsterdam. Hij is veel bezig met cabaret en het schrijven van muziek. Studiegenoot [[Jop Pannekoek]] vraagt hem in 1967 of hij iemand wil begeleiden op de piano. Die iemand is [[Freek de Jonge]]. Het klikt tussen die twee en al snel vormen zij de cabaretgroep, [[Cabriolet]].

===Neerlands Hoop===
Eerst nog met [[Johan Gertenbach]] maar al snel gaan Freek en Bram met zijn tweeën verder. Op 12 juni 1968 treden zij voor het eerst op als [[Neerlands Hoop|Neerlands Hoop in Bange Dagen]]. Aan hun samenwerking komt in 1979 een einde als Freek besluit om solo verder te gaan. Bram blijft teleurgesteld achter.

Na het uiteenvallen van Neerlands Hoop heeft Bram Vermeulen moeite om de draad weer op te pakken. In tegenstelling tot Freek lukt het Bram niet gelijk om voet aan grond te zetten in het theater. Wel oogst hij gaandeweg steeds meer succes met zijn liedteksten; voor zichzelf en voor anderen.

===Bram Vermeulen en De Toekomst===
In 1980 richt hij zijn eigen groep op genaamd [[Bram Vermeulen en De Toekomst]]. Na een jaar gaat hij als solo-artiest verder Hij ontvangt twee [[Edisons]], voor ''Doe Het Niet Alleen'' en ''Bram''. Hij ontpopt zich als een veelzijdig artiest en wordt vooral in Vlaanderen ongekend populair met zijn liedteksten.

Daarnaast schildert hij, schrijft columns, gedichten en boeken, tekent strips, maakt en presenteert televisieprogramma’s. In 1995 ontvangt hij uit handen van [[Annie M.G. Schmidt]] de naar haar genoemde prijs voor zijn lied ''Een doodgewone jongen''.

===Televisie===
Op televisie is Bram Vermeulen te zien als presentator van verschillende programma's, waaronder het populair wetenschappelijke [[Vermeulen weet het beter]].

Vermeulen woont en werkt sinds 1984 samen met actrice en regisseur [[Shireen Strooker]]. Hij heeft uit zijn vorig huwelijk met Titia Kiewiet de Jonge twee dochters, Tamara Vermeulen en Katarina Vermeulen.

Tijdens een vakantie in Toscane overlijdt Vermeulen onverwacht in zijn slaap aan een hartstilstand.

[[category:personen|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:cabaretier|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:componist|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:presentator|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:zanger|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]

Bram Vermeulen (cabaretier/presentator)

2026-10-08T08:35:08Z

Kimenaig: /* Televisie */

{{ Infobox Persoon
| illustratie = FTA001012752_012_con.png
| naam = Abraham Gerrit Vermeulen
| geboorte_datum = 13 november 1946
| geboorte_plaats = Den Haag
| overlijden_datum = 4 september 2004
| overlijden_plaats = San Dalmazio, Italië
| functies = [[:category:zanger|zanger]], [[:category:presentator|presentator]], [[:category:componist|componist]], [[:category:cabaretier|cabaretier]]
| bekend_van = ''[[Neerlands Hoop]]''
| periode_actief = 1968-2004
| werkt_samen_met = [[Freek de Jonge]], [[Jan de Hont]], [[Thé Lau]], [[Shireen Strooker]], [[Paul de Munnik]], [[Ischa Meijer]]
| trivia =
| onderschrift = Bram Vermeulen (1981)
| externe_info = [http://www.bramvermeulen.nl Site Bram vermeulen]
| catalogus = [[Bram Vermeulen (cabaretier/presentator) in de media|Bram Vermeulen in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Bram Vermeulen (cabaretier/presentator)|Oeuvre van Bram Vermeulen]]
}}

Abraham Gerrit Vermeulen (13 oktober 1946 – 4 september 2004) is een Nederlands zanger, componist, cabaretier, volleyballer en kunstschilder.

===Jeugd===
Bram Vermeulen is de jongste zoon in een gezin met drie kinderen. Op zijn dertiende komt hij onder de hoede van volleybaltrainer [[Cees van Zweden]] die zijn talent voor balsporten herkent. Amper 16 jaar oud wordt hij de spelverdeler van het Nederlands volleybalteam. Bram speelt gedurende de jaren zestig 53 interlands.

===Begin carrière===
Vermeulen gaat psychologie studeren in Amsterdam. Hij is veel bezig met cabaret en het schrijven van muziek. Studiegenoot [[Jop Pannekoek]] vraagt hem in 1967 of hij iemand wil begeleiden op de piano. Die iemand is [[Freek de Jonge]]. Het klikt tussen die twee en al snel vormen zij de cabaretgroep, [[Cabriolet]].

===Neerlands Hoop===
Eerst nog met [[Johan Gertenbach]] maar al snel gaan Freek en Bram met zijn tweeën verder. Op 12 juni 1968 treden zij voor het eerst op als [[Neerlands Hoop|Neerlands Hoop in Bange Dagen]]. Aan hun samenwerking komt in 1979 een einde als Freek besluit om solo verder te gaan. Bram blijft teleurgesteld achter.

Na het uiteenvallen van Neerlands Hoop heeft Bram Vermeulen moeite om de draad weer op te pakken. In tegenstelling tot Freek lukt het Bram niet gelijk om voet aan grond te zetten in het theater. Wel oogst hij gaandeweg steeds meer succes met zijn liedteksten; voor zichzelf en voor anderen.

===Bram Vermeulen en De Toekomst===
In 1980 richt hij zijn eigen groep op genaamd [[Bram Vermeulen en De Toekomst]]. Hij ontvangt twee [[Edisons]], voor Doe Het Niet Alleen en Bram. Hij ontpopt zich als een veelzijdig artiest en wordt vooral in Vlaanderen ongekend populair met zijn liedteksten.

Daarnaast schildert hij, schrijft columns, gedichten en boeken, tekent strips, maakt en presenteert televisieprogramma’s. In 1995 ontvangt hij uit handen van [[Annie M.G.Schmidt]] de daar haar genoemde prijs voor zijn lied Een doodgewone jongen.

===Televisie===
Op televisie is Bram Vermeulen te zien als presentator van verschillende programma's, waaronder het populair wetenschappelijke [[Vermeulen weet het beter]].

Vermeulen woont en werkt sinds 1984 samen met actrice en regisseur [[Shireen Strooker]]. Hij heeft uit zijn vorig huwelijk met Titia Kiewiet de Jonge twee dochters, Tamara Vermeulen en Katarina Vermeulen.

Tijdens een vakantie in Toscane overlijdt Vermeulen onverwacht in zijn slaap aan een hartstilstand.

[[category:personen|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:cabaretier|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:componist|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:presentator|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]
[[category:zanger|Vermeulen, Bram (cabaretier)]]

Frans van Dusschoten

2026-09-24T12:04:54Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = FransvanDusschoten.jpg
| naam = Frans Joseph van Dusschoten
| geboorte_datum = 6 augustus 1933
| geboorte_plaats = Amsterdam
| overlijden_datum = 25 oktober 2005
| overlijden_plaats = Castricum
| functies = [[:Category:Cabaretier|cabaretier]], [[:category:acteur|acteur]]
| bekend_van = ''[[De Fabeltjeskrant]]'', ''[[Paulus de Boskabouter]]'', ''[[De Smurfen]]'', ''[[Dag dag heerlijke lach]]''
| periode_actief = 1950-1993
| werkt_samen_met = [[Thijs Chanowski]], [[Elsje Scherjon]], [[Ger Smit]], [[Joop van den Ende]], [[André van Duin]]
| trivia =
| externe_info =
| media = <imagemap>
Image:Audio.png|
rect 0 4 26 25 [http://www.beeldengeluidwiki.nl/index.php/Audio:_Frans_van_Dusschoten Audio fragmenten]
desc none
</imagemap>
| onderschrift = Frans van Dusschoten
| programmaoverzicht = [[Oeuvre Frans van Dusschoten]]
| catalogus = [[Frans van Dusschoten in de media]]
}}

Frans van Dusschoten stamt uit het pre - televisietijdperk. Hij leert het vak door honderden optredens op toneel en toneeltjes in het hele land. Hij is conférencier, speelt in sketches, maar valt vooral op als imitator. Hij beschikt over vele stemmen.

Op toneel en televisie straalt hij een voortdurende blijheid en optimisme uit. De negatieve kritiek die er soms over de Van Duinshows, door met name tv- recensenten wordt uitgestort, deert hem nauwelijks. Althans, Frans verweert zich niet. Maar dat zou wellicht ook in strijd zijn met zijn geslaagde streven buiten alle nevenpubliciteit te blijven. Hij is de zeldzame verschijning van een razend populaire artiest, die zijn privé leven van de showwereld weet te scheiden om rustig door te kunnen gaan met sociaal werk dat hij belangrijk vindt.

Na Mulo en HBS A -opleiding gaat Frans werken op de advertentieafdeling van ''Elseviers Weekblad''. In zijn vrije tijd bereidt hij zich voor op het beroep dat hij in 1951 definitief zal kiezen, namelijk dat van een veelzijdig artiest in de wereld van de kleinkunst en radio en televisie. Hij begint als imitator en conférencier en treedt op in zalen en zaaltjes in heel Nederland.

Frans neemt deel aan een wedstrijd voor amateurs die door de AVRO elke derde dinsdag van de maand wordt uitgezonden als onderdeel van de populaire ''[[Bonte Dinsdagavondtrein]]''. In de voorronde wordt hij eerste met imitaties van beroemde personen. In de finale wordt hij tweede, achter [[Kitty Prins]].

Al snel wordt Frans gevraagd om zijn kunstjes op de radio uit te voeren. Zo doet hij samen met [[Nol Kievits]] sketches in het KRO- programma ''[[Lichte manoeuvres]]'' en is hij in verschillende programma's te horen als imitator.

Eén van de eerste keren dat Frans op televisie komt is op 21 januari 1961. Hij wordt door de acteur [[Guus Oster]], die de centrale figuur is in het AVRO-programma ''[[In de hoofdrol]]'', uitgenodigd om samen met hem enkele imitaties te doen.

De dichter [[Ernst van Altena]] is eveneens onder de indruk van Frans' vermogen tot imiteren en stelt hem in 1968 voor aan televisieproducer [[Thijs Chanowski]]. Deze vraagt hem daarop om een aantal dieren stem te geven in een door hem te produceren poppenserie met de titel ''[[Fabeltjeskrant| De Fabeltjeskrant]]''. Het dagelijkse vijf minuten durende (voor het slapen gaan)-programma is een groot succes. Frans geeft stem aan Meneer Jacob de Uil, Willem Bever, Droes de Beer, Momfer de Mol, Teun Stier, Piet de Pad, Tijl Schavuit, Plons de kikvors en een aantal andere dieren die slechts enkele afleveringen ''[[Fabeltjeskrant| De Fabeltjeskrant]]'' halen. Als Willem Bever haalt hij in 1971 de tweede plaats in de hitparade met de single "Hup, daar is Willem".

Naast ''[[Fabeltjeskrant| De Fabeltjeskrant]]'' leent Frans zijn stem aan diverse figuren in kinderseries. Zo is hij ook te horen in ''[[De Smurfen]]'' (Brilsmurf, Knutselsmurf, Boerensmurf en anderen) en de Freggels (Gobo en koning Griezel).

Zijn stem(metjes) worden door elke Nederlander gekend, maar hij wordt pas een landelijk populaire figuur dank zij de theaterrevues met [[André van Duin]]. De producer van deze show, [[Joop van den Ende]], koestert als wens een theaterrevue te maken, in de geest van de legendarische Snip en Snap-revues uit de jaren vijftig. Hij vraagt Frans als ‘de aangever’ en de jonge [[André van Duin]], die dan voornamelijk bekendheid geniet als zogenoemde bandparodist, als ‘de komiek’. In 1970 begint een lange reeks van zeer succesvolle (theater)revues waarvan verschillende registraties bij de NCRV, TROS en later RTL worden uitgezonden.

In 1993 eindigt de rol van Frans van Dusschoten. Hij gaat vrijwillig met pensioen en neemt afscheid van televisie en theaterpubliek door middel van programma ''[[In de hoofdrol]]''. Daarna is hij nog heel sporadisch te zien of te horen op radio, bijvoorbeeld in 2000 in ''[[Volgspot]]'' of op televisie. Een verzoek van [[André van Duin]] om aan diens jubileumrevue in seizoen 2004 - 2005 mee te doen, slaat hij na ampel beraad af. Toch te zeer gehecht aan zijn vrije leven in de anonimiteit!

In oktober 2005 is zijn bekendste typetje (Meneer de Uil) te horen tijdens de uitreiking van de Gouden Televizier-Ring, ditmaal vertolkt door stemmenimitator [[Robert Paul]]. Nog geen week later overlijdt Frans op 72-jarige leeftijd na een kort ziekbed en wordt hij in besloten kring gecremeerd.

====Prijzen en onderscheidingen====

Gouden Televizierring voor ''De Fabeltjeskrant'' (1969).

Edison voor de lp ''Liedjes uit de Fabeltjeskrant''.

Gouden Televizierring samen met André van Duin voor het televisieprogramma ''Dag, dag, heerlijke lach'' (1975).

Winnaar (met Van Duin) van het TROS Gala van de Nederlandse plaat, in de categorie show/ revue (1976).

Gouden platen voor de lp’s ''Dag, dag heerlijke lach'' en ''Pretmachine'' (1976).

Productieprijs TROS (met Van Duin) in 1979.

Platina Muziekcassette voor 36 voorgelezen sprookjes (1986).

Ridder in de Orde van Oranje Nassau (1995).

====Discografie====

"Hup, daar is Willem" (1972) als Willem Bever.

''Liedjes uit de Fabeltjeskrant'' (1969).

[[Category:personen|Dusschoten, Frans van]] [[Category:Cabaretier|Dusschoten, Frans van]] [[Category:acteur|Dusschoten, Frans van]]

Andries Knevel

2026-09-24T11:12:44Z

Kimenaig: /* Directie EO */

{{ Infobox Persoon
| illustratie = 871027-kb-4_pos.png‎
| naam = Andries Gerrit Knevel
| geboorte_datum = 13 februari 1952
| geboorte_plaats = Naarden
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:Programmamaker | programmamaker]], [[:Category:Presentator | presentator]], [[:Category:Omroepbestuurder | omroepbestuurder]]
| bekend_van = ''[[Tijdsein]]'', ''[[De toren van Babel]]'', ''[[Het elfde uur]]'', ''[[Knevel op zaterdag]]'', ''[[Knevel & Van den Brink]]''
| periode_actief = 1978-heden
| werkt_samen_met = [[Ad de Boer]], [[Tijs van den Brink]]
| trivia =
| externe_info =
| onderschrift = Andries Knevel in 1987
| media = <imagemap>
Image:Audio.png|
rect 0 4 26 25 [http://www.beeldengeluidwiki.nl/index.php/Audio:_Andries_Knevel Audio fragmenten]
desc none
</imagemap>
| programmaoverzicht = [[Oeuvre Andries Knevel]]
| catalogus = [[Andries Knevel in de media]]
}}

'''Omroepman Andries Knevel is jarenlang het boegbeeld van de [[EO]] en weet in zijn functie als programmadirecteur de omroep een populair gezicht te geven.'''

===Jeugd===
Andries Knevel wordt geboren in een gereformeerd nest. Zijn vader is ambtenaar van de gemeente Bussum en actief SGP-lid, zijn moeder is huisvrouw. Hij is het oudste kind en heeft nog een broer en een zus. De kinderen krijgen een degelijke christelijke opvoeding in het reformatorische gezin. Zijn ouders brengen hem een grote politieke, maatschappelijke en theologische interesse bij.

===Opleiding===
Knevel besluit economie te gaan studeren. In de collegebanken wordt hij onverwachts hevig geconfronteerd met een innerlijke stem, die hem levensvragen stelt. Met vernieuwde ijver ontdekt hij daarop de gereformeerde godsdienst. Hij besluit van studie te wisselen. Hij studeert van 1971 tot 1977 theologie aan de Vrije Universiteit van Amsterdam en de Rijksuniversiteit in Utrecht. Van 1976 tot 1979 is hij leraar godsdienst en maatschappijleer.

===Persoonlijk leven===
Samen met zijn vrouw Rietje heeft Knevel twee zoons en een dochter. In zijn persoonlijk leven krijgt hij nogal wat te verduren. Zijn vader lijdt meer dan zestig jaar aan multiple sclerose. Omdat ook zijn moeder geregeld ziek is, rust de zorg voor het huishouden vaak op Knevels schouders. Zijn zus overlijdt aan de gevolgen van kanker. Zelf lijdt hij aan chronische rugklachten. Het maakt zijn basishouding somber. Hij put steun uit zijn geloof. Knevel is een actieve gelovige en een trouw kerkganger.

===Tijdsein op de radio===
In 1978 wordt Knevel freelance redacteur/verslaggever bij het radioprogramma ''[[Tijdsein]]''. Hij heeft gesolliciteerd bij de toenmalige eindredacteur [[Ad de Boer]], die hem scherpzinnig, verbaal begaafd en erudiet vindt. De Boer neemt hem aan en brengt hem de kneepjes van het vak bij. Hij is tien jaar lang redacteur/verslaggever bij ''Tijdsein''. Het is een tijd van polarisatie waarin de EO een aantal verklaarde vijanden heeft. De EO voert een loopgravenoorlog tegen het communisme en tegen de Wereldraad van Kerken. ''Tijdsein'' is een zeer herkenbaar programma. Knevel is vooral op het Binnenhof actief. De EO is echter als C-omroep zo klein, dat de Haagse redactie de studio en zelfs de typemachine met VARA-verslaggever [[Paul Witteman]] deelt.

===Het Elfde Uur===
Vanaf 1980 is Andries Knevel niet alleen op de radio te beluisteren, maar ook op televisie te zien. In de oudst bewaard gebleven opname interviewt Knevel vanuit de Haagse studio voor het programma ''[[Tijdsein]]'' een D’66 kamerlid naar aanleiding van een abortuswetsontwerp. Vanaf 1992 presenteert Knevel het interviewprogramma ''[[Het elfde uur]]''. Het programma wordt bijzonder populair en scoort hoge kijkcijfers. Het programma is een icoon voor de EO; 80% van de kijkers is geen lid van de EO.

Andries Knevel komt als interviewer bekend te staan als de man met het bezwerende vingertje. In zijn rol als presentator is hij in de loop der jaren regelmatig beschreven als ‘IJzeren Hein’. Knevel heeft zich deze kritiek aangetrokken en is in de loop der jaren milder gaan interviewen.

===Directie EO===
Knevel werkt zich vervolgens op tot hoofd informatieve programma’s. Vanaf 1 juli 1993 gaat hij als directeur televisie deel uit maken van de directie van de EO. Hij werkt mee aan het verder populariseren van de evangelische omroep. Zo betrekt hij coryfeeën als [[Henny Huisman]] en [[Catherine Keyl]] bij de omroep en gaat hij een samenwerking met [[Endemol]] aan. De EO, die vaak een zeker mate van truttigheid verweten is, laat deze toon varen. De missie van de EO, het uitdragen van de Bijbelse boodschap, blijft echter onveranderd voorop staan. In 2006 legt hij zijn werk als omroepdirecteur neer, maar blijft hij programma's maken voor de EO.
In 2021 verlaat hij de omroep na 43 jaar.

===Publicaties===
''De wereld in huis'' (1991) 
''Doe dat ding dan uit!'' (1993) 
''Geloven doet pijn Kampen'' (1994) 

===Prijzen en onderscheidingen===
Officier in de Orde van Oranje-Nassau (2009) 

[[Category:personen|Knevel, Andries]] [[Category:Programmamaker |Knevel, Andries]] [[Category:Presentator |Knevel, Andries]] [[Category:Omroepbestuurder |Knevel, Andries]]

Trivia: Frits Spits

2026-09-23T12:32:24Z

Kimenaig:

* Bekend onder pseudoniem Frits Spits dat hij al op zijn twaalfde heeft bedacht, "omdat Ritmeester te lang was".
* Zijn moeder is Hanny Meijler, schrijver en journalist. Samen met Peter Koelewijn schrijft ze het nummer ''Ik ben gelukkig zonder jou'' voor zangeres Conny Vandenbos.

[[Frits Spits|Terug naar de biografie]]

Pleuni Touw

2026-09-22T09:50:44Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = FTA001026793_007_con.png‎
| naam = Pleuntje Touw
| geboorte_datum = 8 november 1938
| geboorte_plaats = Bergen op Zoom
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:acteur|acteur]]
| bekend_van = ''[[De stille kracht]]'', ''[[De verlossing]]'', ''[[De fabriek]]'', ''[[Wet en waan]]'', ''[[In de Vlaamsche pot]]'', ''[[Saint Amour]]'', ''[[Bride flight]]'', ''[[Gooische vrouwen]]''
| periode_actief = 1968 - heden
| werkt_samen_met = [[Willem Nijholt ]], [[Hugo Metsers sr]], [[Hein Boele]], [[Petra Laseur]]
| trivia = [[Trivia: Pleuni Touw|Trivia]]
| externe_info =
| onderschrift = Pleuni Touw in 1979
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Pleuni Touw]]
| catalogus = [[Pleuni Touw in de media]]
}}

[[Category:personen|Touw, Pleuni]] [[Category:acteur|Touw, Pleuni]]

Carry Tefsen

2026-08-27T08:57:49Z

Kimenaig: /* ’t Schaep en nog meer rollen */

{{ Infobox Persoon
| illustratie = FTA001022776_004_con.png‎
| naam = Carry Tefsen
| geboorte_datum = 6 augustus 1938
| geboorte_plaats = Amsterdam
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:Acteur|Acteur]], [[:Category:Presentator|Presentator]]
| bekend_van = ''[[Zeg 'ns AAA]]'', ''[[Op goed geluk]]'', ''[[Blue movie]]''
| periode_actief = 1965 - heden
| werkt_samen_met = [[Sjoukje Hooymaayer]], [[Coen Flink]], [[John Leddy]], [[Manfred de Graaf]]
| trivia =
| gallery = [[:Gallery: Carry Tefsen|Gallery]]
| onderschrift = Carry Tefsen in ''[[De Lemmings]]'' (1980)
| externe_info =
}}

'''Veelzijdig actrice die na haar jarenlange succes als Mien Dobbelsteen geen last van het Swiebertje-effect blijkt te hebben.'''

===Beginjaren===
Carla Tefsen wordt geboren op de Nieuwendammerdijk in Amsterdam-Noord. Haar muzikale ouders raden haar een carrière op de planken af. Haar vader ziet haar liever in het onderwijs: ‘kunst is mooi, maar niet voor je beroep.’ Aanvankelijk gaat ze dan ook na de vormschool aan de slag bij een kleuterschool in Weesp. Ondertussen neemt ze balletlessen en krijgt ze de kans om als danseres in te vallen bij de show van Kees Manders en Rika Jansen in de Moulin Rouge op het Thorbeckeplein in Amsterdam. Ze is dan net zwanger.
Na drie maanden kan ze meedoen met de KRO-revue van Berry Kievits en Gerard Walden. Kees Manders is er niet blij mee en dreigt met een proces. Berry Kievits adviseert om haar naam te veranderen in Carry, want dat klinkt vlotter.
Via Will Spoor, bij wie ze op de mimeschool zit, komt Tefsen in contact met [[Jaap van de Merwe]]. Enige tijd speelt ze in zijn cabaretgroep. Vervolgens krijgt ze een kleine rol in de musical ‘Oliver’ met Johnny Kraaykamp.

===Aan het toneel===
Twee seizoenen lang speelt ze (voor niks!) met o.a. Jenny Arean en Sylvia de Leur in het voorprogramma van [[Wim Kan]]. Daarna volgen rollen in ‘Anatevka’ met Lex Goudsmit en ‘De Man van La Mancha’ met Guus Hermus. Haar leven verandert wanneer ze mag spelen bij het Amsterdamse Volkstoneel van Beppie Nooy. Hier is ze meerdere seizoenen werkzaam en speelt ze voor het eerst in het beroemde stuk ‘De Jantjes’ (1961). Later in haar carrière speelt ze het stuk nog twee keer, wanneer Joop van den Ende het opnieuw uitbrengt (in 1997 en 2004).

===Film en televisie===
Tefsen is al in 1965 op televisie te zien. Ze maakt deel uit van het programma ''[[Ik hou van Hollands]]'' van regisseuse [[Kitty Knappert]], waarin kijkers liedjes aanvragen. Deze liedjes zingt ze zowel solo als in het ensemble.
In 1971 is Tefsen voor het eerst te zien in een speelfilm. Voor de pikante scènes in ''[[Blue movie]]'' deinst ze niet terug. Ook speelt ze in ''[[Keetje Tippel]]'' van Paul Verhoeven.
Op televisie verschijnt ze in de dramaserie ''[[Waaldrecht]]'' en de registratie van de [[André van Duin]]-revue ''[[Dag dag heerlijke lach]]''. Ze voelt zich echter niet helemaal in haar element als ‘leading lady’ naast Van Duin en een eigen nummer in de revue komt moeizaam van de grond.

===Mien Dobbelsteen===
[[Bestand:Mien_Dobbelsteen_wiki_FTA001045182_005_con.jpg|200px|right]] Haar samenwerking met regisseur Nico Knapper begint in 1970 wanneer ze meespeelt in het programma ''[[Kort en klein]]'' met onder meer Elsje de Wijn en Jeroen Krabbé. Daarna volgt de comedy ''[[Ieder zijn deel]]'' met als tegenspeler Piet Hendriks. Het grote succes komt met ''[[Zeg 'ns Aaa]]''. In de comedyserie van de VARA vertolkt Tefsen huishoudster Mien Dobbelsteen. Ze neemt de telefoon op met luide, schelle stem en de woorden: “met de assistente van Dokter van der Ploehoeeeeeeg”. Het aanwezige studiopubliek buldert van de lach. Mien Dobbelsteen blijkt het favoriete personage van de kijker. De serie trekt meer dan vijf miljoen kijkers en loopt van 1981 tot 1993. Er volgen nog theaterversies en een minder geslaagde herneming in 2009 bij RTL. Dat jaar ontstaat er ophef omdat Tefsen te zien is als Mien Dobbelsteen in een reclame voor een wasmiddel. De VARA spant een proces aan omdat hier geen toestemming voor is gevraagd. De omroep wordt in het gelijk gesteld maar de campagne mag toch worden afgerond.

Tefsen heeft ondanks de vele jaren dat ze Mien Dobbelsteen heeft vertolkt geen last van het zogeheten Swiebertje-effect. Ze schudt het imago gemakkelijk van zich af door meer serieuze rollen te spelen in ''[[Vrouwenvleugel]]'' en ''[[Dichter op de Zeedijk]]''. Er volgen nog vele andere rollen zowel in het theater als op televisie. Verder ontwikkelt ze zich ook tot kunstschilder.

===Op goed geluk===
Van 1987 tot en met 1992 presenteert Tefsen de eerste datingshow op de Nederlandse televisie, ''[[Op goed geluk]]''. Een single man of vrouw kiest uit drie kandidaten de "ideale partner". De vragensteller moet blindelings afgaan op de antwoorden van de kandidaten; zij zitten achter een waaier. Het moment dat de waaier wordt weggehaald staat bij de televisiekijker van weleer in het geheugen gegrift. Tefsen roept steevast met haar kenmerkende stemgeluid: “Op goed geluk!” Het presenteren is een eenmalig uitstapje.

===’t Schaep en nog meer rollen===
Het grote publiek ontdekt opnieuw haar acteertalent in de remake van ''[['t Schaep met de 5 pooten]]'' (2006). Hierin speelt ze op ingetogen wijze Opoe Withof, die de toekomst van de andere café-gasten voorspelt aan de hand van het koffiedik. Vanwege het grote succes van de serie worden er meerdere vervolgen gemaakt. In de laatste Schaep-serie waaraan ze meewerkt (''[[‘t Schaep in Mokum]]'') staat ze opnieuw naast André van Duin. Opoe Withof is gaan hemelen en meldt zich bij Van Duin die als engel Petrus bij de hemelpoort staat.

De pensioengerechtigde leeftijd is ze ruim gepasseerd, maar stilzitten is er niet bij.
In 2013 speelt ze in de musical ‘Flashdance’ en in 2015 in ‘Billy Elliot’. In 2017 doet ze mee aan Gouden Jaren van Omroep Max. Hiervoor reist ze met zangeres Sandra Reemer, zanger Ben Cramer, componist Laurens van Rooyen, actrice Willeke van Ammelrooy, danseres Penney de Jager, oud-voetballer Johnny Rep en presentatrice Noraly Beyer voor een lang verblijf naar Yogyakarta, de culturele hoofdstad van Indonesië. De acht willen met name te weten komen hoe hun leeftijdsgenoten leven, wonen en werken.

Ze voegt zich in 2019 bij de omanido-club ("oud maar niet dood") in ''[[Het geheime dagboek van Hendrik Groen]]''. De serie over een Amsterdams bejaardenhuis trekt wekelijks 1,7 miljoen kijkers.
Datzelfde jaar speelt ze de moeder van Willem Holleeder in de Videoland-serie ''[[Judas]]''. Ook in het vervolg uit 2022 is ze weer te zien.

In 2025 heeft ze een vaste rol in een nieuwe versie van ''[[Medisch Centrum West]]'' en is ze te zien in de jeugdserie ''[[Hein]]''.

===Onderscheiding===
In 2012 wordt Tefsen benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Ze ontvangt de koninklijke onderscheiding uit handen van burgemeester Eberhard van der Laan van Amsterdam.

===Publicaties===
- Carry Tefsen echt live - opgetekend door Lou Polak en Carry Tefsen. Uitgeverij Heiermann & Co, 1987

- Carry Tefsen: zestig jaar in de schijnwerpers. Uitgeverij Spectrum, 2018

[[Category:Personen|Tefsen, Carry]]

[[Category:Acteur|Tefsen, Carry]]

[[Category:Presentator|Tefsen, Carry]]

Carry Tefsen

2026-08-27T08:57:24Z

Kimenaig: /* ’t Schaep en nog meer rollen */

{{ Infobox Persoon
| illustratie = FTA001022776_004_con.png‎
| naam = Carry Tefsen
| geboorte_datum = 6 augustus 1938
| geboorte_plaats = Amsterdam
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:Acteur|Acteur]], [[:Category:Presentator|Presentator]]
| bekend_van = ''[[Zeg 'ns AAA]]'', ''[[Op goed geluk]]'', ''[[Blue movie]]''
| periode_actief = 1965 - heden
| werkt_samen_met = [[Sjoukje Hooymaayer]], [[Coen Flink]], [[John Leddy]], [[Manfred de Graaf]]
| trivia =
| gallery = [[:Gallery: Carry Tefsen|Gallery]]
| onderschrift = Carry Tefsen in ''[[De Lemmings]]'' (1980)
| externe_info =
}}

'''Veelzijdig actrice die na haar jarenlange succes als Mien Dobbelsteen geen last van het Swiebertje-effect blijkt te hebben.'''

===Beginjaren===
Carla Tefsen wordt geboren op de Nieuwendammerdijk in Amsterdam-Noord. Haar muzikale ouders raden haar een carrière op de planken af. Haar vader ziet haar liever in het onderwijs: ‘kunst is mooi, maar niet voor je beroep.’ Aanvankelijk gaat ze dan ook na de vormschool aan de slag bij een kleuterschool in Weesp. Ondertussen neemt ze balletlessen en krijgt ze de kans om als danseres in te vallen bij de show van Kees Manders en Rika Jansen in de Moulin Rouge op het Thorbeckeplein in Amsterdam. Ze is dan net zwanger.
Na drie maanden kan ze meedoen met de KRO-revue van Berry Kievits en Gerard Walden. Kees Manders is er niet blij mee en dreigt met een proces. Berry Kievits adviseert om haar naam te veranderen in Carry, want dat klinkt vlotter.
Via Will Spoor, bij wie ze op de mimeschool zit, komt Tefsen in contact met [[Jaap van de Merwe]]. Enige tijd speelt ze in zijn cabaretgroep. Vervolgens krijgt ze een kleine rol in de musical ‘Oliver’ met Johnny Kraaykamp.

===Aan het toneel===
Twee seizoenen lang speelt ze (voor niks!) met o.a. Jenny Arean en Sylvia de Leur in het voorprogramma van [[Wim Kan]]. Daarna volgen rollen in ‘Anatevka’ met Lex Goudsmit en ‘De Man van La Mancha’ met Guus Hermus. Haar leven verandert wanneer ze mag spelen bij het Amsterdamse Volkstoneel van Beppie Nooy. Hier is ze meerdere seizoenen werkzaam en speelt ze voor het eerst in het beroemde stuk ‘De Jantjes’ (1961). Later in haar carrière speelt ze het stuk nog twee keer, wanneer Joop van den Ende het opnieuw uitbrengt (in 1997 en 2004).

===Film en televisie===
Tefsen is al in 1965 op televisie te zien. Ze maakt deel uit van het programma ''[[Ik hou van Hollands]]'' van regisseuse [[Kitty Knappert]], waarin kijkers liedjes aanvragen. Deze liedjes zingt ze zowel solo als in het ensemble.
In 1971 is Tefsen voor het eerst te zien in een speelfilm. Voor de pikante scènes in ''[[Blue movie]]'' deinst ze niet terug. Ook speelt ze in ''[[Keetje Tippel]]'' van Paul Verhoeven.
Op televisie verschijnt ze in de dramaserie ''[[Waaldrecht]]'' en de registratie van de [[André van Duin]]-revue ''[[Dag dag heerlijke lach]]''. Ze voelt zich echter niet helemaal in haar element als ‘leading lady’ naast Van Duin en een eigen nummer in de revue komt moeizaam van de grond.

===Mien Dobbelsteen===
[[Bestand:Mien_Dobbelsteen_wiki_FTA001045182_005_con.jpg|200px|right]] Haar samenwerking met regisseur Nico Knapper begint in 1970 wanneer ze meespeelt in het programma ''[[Kort en klein]]'' met onder meer Elsje de Wijn en Jeroen Krabbé. Daarna volgt de comedy ''[[Ieder zijn deel]]'' met als tegenspeler Piet Hendriks. Het grote succes komt met ''[[Zeg 'ns Aaa]]''. In de comedyserie van de VARA vertolkt Tefsen huishoudster Mien Dobbelsteen. Ze neemt de telefoon op met luide, schelle stem en de woorden: “met de assistente van Dokter van der Ploehoeeeeeeg”. Het aanwezige studiopubliek buldert van de lach. Mien Dobbelsteen blijkt het favoriete personage van de kijker. De serie trekt meer dan vijf miljoen kijkers en loopt van 1981 tot 1993. Er volgen nog theaterversies en een minder geslaagde herneming in 2009 bij RTL. Dat jaar ontstaat er ophef omdat Tefsen te zien is als Mien Dobbelsteen in een reclame voor een wasmiddel. De VARA spant een proces aan omdat hier geen toestemming voor is gevraagd. De omroep wordt in het gelijk gesteld maar de campagne mag toch worden afgerond.

Tefsen heeft ondanks de vele jaren dat ze Mien Dobbelsteen heeft vertolkt geen last van het zogeheten Swiebertje-effect. Ze schudt het imago gemakkelijk van zich af door meer serieuze rollen te spelen in ''[[Vrouwenvleugel]]'' en ''[[Dichter op de Zeedijk]]''. Er volgen nog vele andere rollen zowel in het theater als op televisie. Verder ontwikkelt ze zich ook tot kunstschilder.

===Op goed geluk===
Van 1987 tot en met 1992 presenteert Tefsen de eerste datingshow op de Nederlandse televisie, ''[[Op goed geluk]]''. Een single man of vrouw kiest uit drie kandidaten de "ideale partner". De vragensteller moet blindelings afgaan op de antwoorden van de kandidaten; zij zitten achter een waaier. Het moment dat de waaier wordt weggehaald staat bij de televisiekijker van weleer in het geheugen gegrift. Tefsen roept steevast met haar kenmerkende stemgeluid: “Op goed geluk!” Het presenteren is een eenmalig uitstapje.

===’t Schaep en nog meer rollen===
Het grote publiek ontdekt opnieuw haar acteertalent in de remake van ''[['t Schaep met de 5 pooten]]'' (2006). Hierin speelt ze op ingetogen wijze Opoe Withof, die de toekomst van de andere café-gasten voorspelt aan de hand van het koffiedik. Vanwege het grote succes van de serie worden er meerdere vervolgen gemaakt. In de laatste Schaep-serie waaraan ze meewerkt (''[[‘t Schaep in Mokum]]'') staat ze opnieuw naast André van Duin. Opoe Withof is gaan hemelen en meldt zich bij Van Duin die als engel Petrus bij de hemelpoort staat.

De pensioengerechtigde leeftijd is ze ruim gepasseerd, maar stilzitten is er niet bij.
In 2013 speelt ze in de musical ‘Flashdance’ en in 2015 in ‘Billy Elliot’. In 2017 doet ze mee aan Gouden Jaren van Omroep Max. Hiervoor reist ze met zangeres Sandra Reemer, zanger Ben Cramer, componist Laurens van Rooyen, actrice Willeke van Ammelrooy, danseres Penney de Jager, oud-voetballer Johnny Rep en presentatrice Noraly Beyer voor een lang verblijf naar Yogyakarta, de culturele hoofdstad van Indonesië. De acht willen met name te weten komen hoe hun leeftijdsgenoten leven, wonen en werken.

Ze voegt zich in 2019 bij de omanido-club ("oud maar niet dood") in ''[[Het geheime dagboek van Hendrik Groen]]''. De serie over een Amsterdams bejaardenhuis trekt wekelijks 1,7 miljoen kijkers.
Datzelfde jaar speelt ze de moeder van Willem Holleeder in de Videoland-serie ''[[Judas]]''. Ook in het vervolg uit 2022 is ze weer te zien.

In 2025 heeft ze een vaste rol in een nieuwe versie van ''[[Medisch Centrum West]]'' en is te zien in de jeugdserie ''[[Hein]]''.

===Onderscheiding===
In 2012 wordt Tefsen benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Ze ontvangt de koninklijke onderscheiding uit handen van burgemeester Eberhard van der Laan van Amsterdam.

===Publicaties===
- Carry Tefsen echt live - opgetekend door Lou Polak en Carry Tefsen. Uitgeverij Heiermann & Co, 1987

- Carry Tefsen: zestig jaar in de schijnwerpers. Uitgeverij Spectrum, 2018

[[Category:Personen|Tefsen, Carry]]

[[Category:Acteur|Tefsen, Carry]]

[[Category:Presentator|Tefsen, Carry]]

Hans van Willigenburg

2026-08-25T11:27:22Z

Kimenaig: /* Theater en terugkeer naar de radio */

{{ Infobox Persoon
| illustratie = HansvanWilligenburg.png
| naam = Johan Wouter van Willigenburg
| geboorte_datum = 18 augustus 1942
| geboorte_plaats = Amsterdam
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:Presentator | presentator]], [[:Category:Producent | producent]], [[:Category:Programmamaker | programmamaker]], [[:Category:Omroeper|omroeper]],
| bekend_van = ''[[Van twaalf tot twee]]'', ''[[Adres onbekend]]'', ''[[Rondje theater]]'', ''[[Klassewerk]]'', ''[[De KRO komt in...]]'', ''[[Vrijdagavond met Van Willigenburg]]'', ''[[Filmfan]]'', ''[[Koffietijd!]]'', ''[[De hulplijn]]''
| periode_actief = 1967-heden
| werkt_samen_met = [[Tineke de Groot]], [[Mireille Bekooij]]
| trivia = [[Trivia: Hans van Willigenburg|Trivia]]
| externe_info =
| onderschrift = Hans van Willigenburg
| programmaoverzicht = [[Oeuvre Hans van Willigenburg]]
| catalogus = [[Hans van Willigenburg in de media]]
}}

'''Hans van Willigenburg is gedurende een kwart eeuw het vlaggenschip van de [[KRO]]. Bij [[RTL4]] presenteert hij vervolgens jarenlang het succesvolle ochtendprogramma ''[[Koffietijd]]''.'''

===Jeugd===
Van Willigenburg woont al zijn leven lang in Amsterdam. Zijn moeder is van Joodse afkomst en moet zich tijdens zijn geboorte verschuilen. Zijn vader duikt onder om aan de Arbeitseinsatz te ontkomen. Hij is jazz-pianist en werkzaam als procuratiehouder bij een papiergroothandel. Ook moeder is muzikaal en zingt goed. Zij werkt buitenshuis om het huishouden draaiende te houden. Van Willigenburg heeft een twee jaar oudere zus. Het is een hecht gezin. De bioscoop wordt vaak bezocht, met name voor muzikale showfilms. Thuis aangekomen speelt vader de liedjes uit de film op de piano en moeder zingt ze mee. Van Willigenburg krijgt de liefde voor muziek van huis uit mee.
Van jongs af aan heeft hij iets met de radio. Zijn familie heeft pas laat een televisie, maar de radio staat altijd aan. Hij neemt al op jonge leeftijd de omroepgids door en na afloop van de uitzending imiteert hij de omroeper op basis van de gegevens in de gids. Toch denkt hij er nooit over om te solliciteren bij de radio.

===Radiopresentator===
Als zestienjarige maakt Van Willigenburg zijn eerste radioprogramma's bij ziekenomroep RANO in het Wilhelmina Gasthuis in Amsterdam. Na zijn dienstplicht is hij vanaf 1964 zeven jaar internationaal artiestenpromotor en platenproducer bij Philips Phonographische Industrie. Hij produceert onder meer voor zangeres Anneke Grönloh.

Via de telefoon wordt zijn stem ontdekt door iemand van de [[KRO]]-radio. Hij wordt uitgenodigd om eens te komen praten over een freelance-baan bij de radio. In 1967 is freelancen een nieuw fenomeen bij de omroep. De [[KRO]] heeft net teveel werk voor hun groepje radiomakers en dus zoeken ze iemand met een vaste bron van inkomsten om het team te versterken. Van Willigenburgs nieuwsgierigheid brengt hem ertoe naar het gesprek te gaan en het klikt meteen tussen hem en omroepster [[Martha Doyle]], die een stemtest met hem afneemt. Kort daarna wordt Van Willigenburg uit meerdere kandidaten geselecteerd. Zelf twijfelt hij nog of hij het wel kan, maar de [[KRO]] heeft veel vertrouwen in zijn talent en hij krijgt na een paar maanden al zijn eerste eigen radioprogramma aangeboden, ''[[In antwoord op uw schrijven]]'', een verzoekplatenprogramma. Dit twee uur durend live programma op de zaterdagavond wordt zeer populair en leidt ertoe dat Van Willigenburg gevraagd wordt om de zomerpresentatie van het middagprogramma ''[[Van twaalf tot twee]]'' op zich te nemen. Dit wordt eveneens een succes. Zijn werk bij Philips kan hij in 1971 niet langer combineren met de grote hoeveelheid presentaties. Hij kiest volledig voor het radiovak. Programma’s in verschillende genres volgen. Presenteren leert hij in de praktijk.

===Tv-omroeper===
De [[KRO]] vraagt Van Willigenburg meerdere malen of hij omroeper op televisie wil worden. Op dat moment is het nog iets bijzonders om op televisie te verschijnen. Bovendien is er nog maar één man die op televisie omroept, namelijk [[Joop Smits]] ([[VARA]]). Van Willigenburg twijfelt lang of hij het wil en of hij wel geschikt is voor deze baan. De [[KRO]] blijft aanhouden en na een selectieprocedure wordt Van Willigenburg in 1969 de tweede mannelijke televisieomroeper in Nederland. Zijn eigen manier van omroepen, waarbij hij in tegenstelling tot veel voorgangers de teksten niet opleest, slaat aan. Hij is twintig jaar omroeper gebleven. Ook wanneer hij vele succesvolle programma’s op televisie presenteert, blijft hij het leuk vinden de programma’s aan te kondigen en samen te werken met dezelfde kleine groep. Het feit dat hij zelf zoveel programma’s presenteert en niet zijn eigen programma’s kan aankondigen, zorgt ervoor dat hij in de loop der jaren minder omroepdiensten draait, maar niet met minder enthousiasme. Achteraf beschouwt hij het omroepen, zowel op radio als televisie, als een waardevolle leerschool voor live presentatie.

===Tv-presentator===
Zijn eerste eigen televisieprogramma is de talkshow ''[[Voor achten]]'', een liveprogramma tussen zeven en acht uur ’s avonds. In het begin moet hij wennen aan het visuele medium, bijvoorbeeld met het durven pauzes te laten vallen. Op de radio is dit juist niet wenselijk, omdat de luisteraar dan niets hoort, maar op televisie is het niet noodzakelijk door te praten terwijl een gast gaat zitten. Ondanks het succes van ''[[Voor achten]]'' blijft Van Willigenburg onzeker over zijn presentatie op televisie. Pas als hij zelf een videorecorder heeft en zichzelf terug kan kijken en daardoor kan leren neemt dit gevoel af. Hij vindt het belangrijk om als presentator vooral zichzelf te zijn en hij denkt dat de kijkers, bij wie hij jarenlang “in de huiskamers komt”, dit waarderen.

Van Willigenburg krijgt alle kansen bij de [[KRO]]. De omroep biedt hem diverse programma’s aan maar vraagt hem ook wat hij wil doen. Daar wordt dan een middenweg in gevonden. In de jaren zeventig presenteert hij onder andere de theaterrubriek ''[[Rondje theater]]'' en het jeugdprogramma ''[[Klassewerk]]''. Dit laatste programma wordt al drie jaar door [[Bram van Erkel]] gepresenteerd als Van Willigenburg het overneemt. Aanvankelijk twijfelt hij of hij niet te oud is voor de doelgroep, maar zolang de kinderen hem niet met “U” aanspreken, wil hij het wel doen. Uiteindelijk presenteert hij het programma elf jaar lang.

Zijn talenkennis komt hem van pas bij het [[Eurovisie Songfestival]], waar hij in 1976 en 1980 de artiesten interviewt terwijl ze op de uitslag zitten te wachten. Daarmee was hij in de geschiedenis van het festival de eerste die dat deed.

Van 1988 tot en met 1993 heeft hij een succesvolle reeks eigen talkshows, beginnend met ''[[Vrijdagavond met Van Willigenburg]]'' en per seizoen wordt de titel aangepast aan de dag van uitzending. Deze praatprogramma’s zijn door Van Willigenburg zelf voorgesteld aan de [[KRO]] met het BBC-programma ''Wogan'' van Terry Wogan als inspiratiebron voor de sfeer en (aanvankelijk) ook voor de gasten. Dankzij het succes van het programma wordt het steeds makkelijker om interessante coryfeeën uit binnen- en buitenland uit te nodigen, iets waarvan Van Willigenburg met volle teugen geniet. Zo mag hij onder meer Eartha Kitt, Celine Dion en Audrey Hepburn ontvangen. Ook Nina Simone, met wie hij bevriend was, komt een paar keer langs.

Ondanks het blijvend succes komt er in juni 1993 na 26 jaar onafgebroken als freelancer gewerkt te hebben voor de [[KRO]] een eind aan de werkrelatie. De [[KRO]] wil zich voortaan meer gaan richten op de leeftijdsgroep van 25 tot 40 jaar en past de programmering en de presentatoren daarop aan.

[[Afbeelding:Koffietijd.jpg|thumb|left|Hans van Willigenburg en Mireille Bekooij]]

===Overstap naar RTL===
Van Willigenburg overweegt zijn mediacarrière op dit punt te beëindigen, maar in april 1994 is hij al weer te zien op het tv-scherm, op uitnodiging van [[RTL4]]. Samen met [[Mireille Bekooij]] presenteert hij op werkdagen ''[[Koffietijd!]]''. Het gesponsorde ochtendprogramma is in Nederland nieuw in zijn soort en wordt ongekend populair. Ter ere van de duizendste aflevering ''[[Koffietijd!]]'' wordt een speciale vijf uur durende rechtstreekse uitzending verzorgd. Na 1400 afleveringen dringen de sponsors van het programma echter aan op verjonging. [[Sybrand Niessen]] en [[Judith de Klijn]] nemen het programma in 2001 over, maar de kijkcijfers nemen af en het programma verdwijnt na één seizoen. 

Begin 2001 is Van Willigenburg nog even bij RTL4 te zien met het cultureel magazine ''[[Uit!]]''. Daarna is hij maar zelden op televisie te zien, hoewel hij regelmatig aanbiedingen krijgt om te presenteren. Vaak gaat het om het terugbrengen van een oude formule en daar doet hij liever niet aan mee. Televisie maken gebeurt bovendien niet meer op een manier die hem aanspreekt. Af en toe doet hij nog iets wat aansluit op zijn interessegebied, zoals het jurywerk in ''[[Una voce particulare]]'' in 2010.

In 2006 is hij samen met [[Mireille Bekooij]] nog eenmaal te zien in een speciale aflevering van ''[[Koffietijd!]]'', tussen 11.00 en 14.00 uur op [[RTL4]]. In 2014 neemt hij het tegen Bekooij op in het muzikale spelprogramma ''[[Ik hou van Holland]]''.

===Theater en terugkeer naar de radio===
Naast zijn radio- en televisiewerk vindt Van Willigenburg in de loop der jaren ook tijd voor het theater. Hij speelt in de musicals ''Follies on Broadway'' en ''Hollywoord Follies''. Ook heeft hij een hoofdrol in het toneelstuk ''Stepping out''. 

In 2001 keert Van Willigenburg terug naar zijn oude liefde, de radio. Hij presenteert voor [[Radio Noord-Holland]] het populaire programma ''[[De hulplijn]]'' en daarna het zondagse muziekprogramma ''[[Hans van Willigenburg en zijn muziek]]''. “Op radio hoef je als presentator niet bezig te zijn met hoe je er uitziet of waar je je bevindt in de studio. Je kunt je zuiver met het presenteren bezighouden”, aldus Van Willigenburg. Hierdoor kan hij als presentator optimaal zichzelf zijn, een kenmerk van zijn presentatiewerk waarvoor hij bij de luisteraars (en de kijkers) herinnerd wil worden.
In 2013 neemt hij afscheid van de regionale zender. Ook stopt hij dat jaar met zijn programma voor de [[RKK]] op Radio 5.

In 2026 duikt Van Willigenburg plots weer op. Hij verschijnt in de talkshow van [[Eva Jinek]] om over het verdwenen omroepersvak te praten. Aanleiding is het 75-jarig bestaan van de televisie in Nederland. Ook presenteert hij in Amsterdam een liedjesprogramma met muziek en cabaret uit de Tweede Wereldoorlog.

===Prijzen en onderscheidingen===
- Het zilveren oor voor zijn radiowerk (1980) 
- Chevalier dans l'Ordre des Arts et des Lettres wegens zijn verdienste voor de Franse taal en cultuur (1995) 
- Ridder in de Orde van Oranje-Nassau (2000) 

===Publicaties===
Columns in de ''Viva'' en de ''[[KRO]]''-gids

[[Category:personen|Willigenburg, Hans van]] [[Category:Presentator |Willigenburg, Hans van]] [[Category:Producent |Willigenburg, Hans van]] [[Category:Programmamaker |Willigenburg, Hans van]]

Sterren op het doek

2026-08-24T12:23:21Z

Kimenaig:

{{ Infobox Productie
| periode = 2007-2015, 2019-heden
| archief_link = [https://schatkamer.beeldengeluid.nl/serie/2101608030022906531/sterren-op-het-doek Beeld & Geluid]
| makers = [[#Makers|Makers]]
| achtergrond_info =
| genre = [[:Category:praatprogramma|Praatprogramma]]
| decennia = [[:category:2000-2009|2000-2009]], [[:category:2010-2019|2010-2019]], [[:category:2020-2029|2020-2029]]
| medium = Televisie
| lengte = 33'00
| externe_info =
}}

[[Bestand:Sterren_op_het_doek_(2007-2010)_titel.jpg‎]] [[Bestand:Sterren_op_het_doek_(2007-2010).jpg‎]]
 
=== Beschrijving ===

In ''Sterren op het doek'' worden bekende Nederlanders letterlijk geportretteerd. Drie beeldend kunstenaars spenderen enkele dagen om hun onderwerp zo goed mogelijk te verbeelden. Van tevoren weten ze echter niet wie ze voor zich zullen krijgen en soms valt dat een beetje tegen. Al poserend worden de bekende gasten onderworpen aan de vragen van presentatrice [[Hanneke Groenteman]]. De kunstenaars hebben af en toe ook pittige vragen voor de gast.

Haar gasten lopen uiteen van [[Henny Huisman]], [[Gerard Joling]], [[Neelie Kroes]], [[Frits Bolkestein]] tot haar beste vriend [[Paul de Leeuw]]. In het laatste seizoen schrikt actrice [[Tjitske Reidinga]] enorm wanneer ze ziet hoe de kunstenaars haar hebben geportretteerd.
Hanneke Groenteman betreurt het stoppen van het programma. In de laatste aflevering wordt ze verrast door [[Matthijs van Nieuwkerk]]. Niet hij maar Groenteman wordt door de kunstenaars geschilderd. Ze reageert zeer geëmotioneerd.

In 2019 keert het programma terug met [[Özcan Akyol]] als presentator.

=== Makers ===

Presentatie [[Hanneke Groenteman]] (2007-2015), [[Özcan Akyol]] (2019-2025), [[Carrie ten Napel]] (vanaf 2027)

Commentaar [[Harmen Siezen]] (2008-2009)

[[MAX]]
----

[[Categorie: praatprogramma]]

[[category: 2000-2009]] [[category: 2010-2019]]

[[category: Productielijst S]]

Sterren op het doek

2026-08-24T12:22:32Z

Kimenaig:

{{ Infobox Productie
| periode = 2007-2015, 2019-heden
| archief_link = [http://zoeken.beeldengeluid.nl/internet/index.aspx?ChapterID=1164&searchText=sterren%20op%20het%20doek Beeld en Geluid]
| makers = [[#Makers|Makers]]
| achtergrond_info =
| genre = [[:Category:praatprogramma|Praatprogramma]]
| decennia = [[:category:2000-2009|2000-2009]], [[:category:2010-2019|2010-2019]], [[:category:2020-2029|2020-2029]]
| medium = Televisie
| lengte = 33'00
| externe_info =
}}

[[Bestand:Sterren_op_het_doek_(2007-2010)_titel.jpg‎]] [[Bestand:Sterren_op_het_doek_(2007-2010).jpg‎]]
 
=== Beschrijving ===

In ''Sterren op het doek'' worden bekende Nederlanders letterlijk geportretteerd. Drie beeldend kunstenaars spenderen enkele dagen om hun onderwerp zo goed mogelijk te verbeelden. Van tevoren weten ze echter niet wie ze voor zich zullen krijgen en soms valt dat een beetje tegen. Al poserend worden de bekende gasten onderworpen aan de vragen van presentatrice [[Hanneke Groenteman]]. De kunstenaars hebben af en toe ook pittige vragen voor de gast.

Haar gasten lopen uiteen van [[Henny Huisman]], [[Gerard Joling]], [[Neelie Kroes]], [[Frits Bolkestein]] tot haar beste vriend [[Paul de Leeuw]]. In het laatste seizoen schrikt actrice [[Tjitske Reidinga]] enorm wanneer ze ziet hoe de kunstenaars haar hebben geportretteerd.
Hanneke Groenteman betreurt het stoppen van het programma. In de laatste aflevering wordt ze verrast door [[Matthijs van Nieuwkerk]]. Niet hij maar Groenteman wordt door de kunstenaars geschilderd. Ze reageert zeer geëmotioneerd.

In 2019 keert het programma terug met [[Özcan Akyol]] als presentator.

=== Makers ===

Presentatie [[Hanneke Groenteman]] (2007-2015), [[Özcan Akyol]] (2019-2025), [[Carrie ten Napel]] (vanaf 2027)

Commentaar [[Harmen Siezen]] (2008-2009)

[[MAX]]
----

[[Categorie: praatprogramma]]

[[category: 2000-2009]] [[category: 2010-2019]]

[[category: Productielijst S]]

Hanneke Groenteman

2026-08-24T12:17:45Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = Hanneke_Groenteman_FTA001130729_002_con.jpg
| naam = Hanneke Groenteman
| geboorte_datum = 20 juli 1939
| geboorte_plaats = Amsterdam
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:Presentator | presentator]], [[:Category:Verslaggever | verslaggever]]
| bekend_van = ''[[Hoor haar]]'', ''[[De stand van zaken]]'', ''[[De plantage]]'', ''[[Middageditie]]'', ''[[Boeken op zondag]]'', ''[[B&W]]'', ''[[Sterren op het doek]]''
| periode_actief = 1975-heden
| werkt_samen_met = [[Djoeke Veeninga]], [[Paul Witteman]], [[Marcel van Dam]], [[Berend Boudewijn]], [[Paul Haenen]], [[Paul de Leeuw]], [[Cornald Maas]]
| trivia =
| externe_info =
| onderschrift = Hanneke Groenteman in 1988
| media = <imagemap>
Image:Audio.png|
rect 0 4 26 25 [http://www.beeldengeluidwiki.nl/index.php/Audio:_Hanneke_Groenteman Audio fragmenten]
desc none
</imagemap>
}}
'''Hanneke Groenteman is journalist en programmamaakster. Haar hart ligt bij culturele en maatschappijkritische programma’s.'''

====Beginjaren====
Tijdens de oorlog moet Hanneke Groenteman, als joods kind, onderduiken. De laatste twee jaar van de oorlog woont ze in Rijnsburg bij een gereformeerd gezin. Na 1945 wordt ze herenigd met haar ouders. Groenteman heeft een acht jaar jongere broer.

Na haar studie Frans wordt Groenteman leerling-journaliste bij ''Het Parool''. Ze hoort hier dat ze bij [[VARA]]-radio iemand zoeken voor een programma over vrouwenemancipatie. Vanaf 1975 is ze eindredactrice van het feministische programma ''[[Hoor Haar]]''. Gedurende een seizoen wordt elke week als onderdeel van dit programma een door haar en [[Djoeke Veeninga]] geschreven hoorspel uitgezonden: ''Liefde is blind'', een satire op een boeketreeksverhaal. Na acht jaar ''[[Hoor Haar]]'' houdt ze daarmee op en gaat ze bij verschillende informatieve radioprogramma’s werken.

====Rel rond de krakersrellen====
In april 1980 is Groenteman het middelpunt van een rel. Tijdens de alternatieve radio-uitzending van VARA/Radio Stad maakt ze in de studio aan het Rembrandtplein grapjes als: “het is een mooiere dag om te kraken dan om te kronen” en “u kunt best even uw huis uit om hierheen te komen, ze kraken uw huis heus niet.” Deze toon, gevoegd bij de algehele verontwaardiging bij publiek en pers over de rellen op de kroningsdag en de berichtgeving daarover door VARA en Radio Stad kost de VARA twintigduizend leden. Over haar bijdrage aan deze dag en de gevolgen ervan zou ze later opmerken: “Ik ben enigszins beschadigd, zeer geschrokken en streng teruggewezen naar mijn hokje".

====Overstap naar VPRO====
In 1993 verruilt ze de VARA voor de VPRO om er televisieprogramma's te gaan maken. Ze werkt dan al mee aan het spraakmakende ''[[De schreeuw van De Leeuw]]'' van [[Paul de Leeuw]]. In 2004 keert ze toch weer terug naar de VARA als een van de presentatoren van het dagelijkse praatprogramma [[B&W]].

====De Plantage====
Vanaf mei 1995 presenteert ze vanuit studio Plantage in Amsterdam acht seizoenen lang op zondagmiddag het kunst- en cultuurprogramma ''[[De plantage| De Plantage]]''. Op 27 mei 2001 is de laatste uitzending van dit in beperkte kring populaire praatprogramma. Gemiddeld kijken zo’n 240.000 mensen naar de uitzending en dat komt neer op een kijkdichtheid van 1,7 procent. Voor de [[VPRO]] geldt dit als een goede score. In het programma legt Groenteman de nadruk niet op de kritisch-journalistieke kant, maar meer op de menselijke kant. Het is een poging om moeilijke onderwerpen zoals kunst toegankelijker te maken voor een groter publiek. Daar waar Groenteman een kritische kanttekening in haar programma wil laten doorklinken, gebeurt dit door de uitgenodigde gasten aan tafel.
Na De Plantage presenteert ze samen met [[Paul Haenen]] ''[[HH zondag]]''. De twee zitten elkaar in de weg en al snel wordt besloten om het programma om beurten te presenteren. Na één seizoen stopt ''HH zondag''.

====Sterren op het doek====
Van 2007 tot en met 2015 presenteert Groenteman het programma ''[[Sterren op het Doek]]'' voor de seniorenomroep [[MAX]]. Het programma is gebaseerd op de BBC-show ''Star Portraits''. Terwijl drie kunstenaars de gast vereeuwigen, wordt deze door Groenteman geïnterviewd. Wanneer het programma na tien succesvolle seizoenen stopt, toont Groenteman zich licht teleurgesteld. [[Matthijs van Nieuwkerk]] verrast Groenteman in de laatste aflevering door van rol te wisselen. Niet Van Nieuwkerk maar Groenteman wordt door de kunstenaars op het doek vereeuwigd. Vanaf 2015 schuift Hanneke Groenteman regelmatig bij Matthijs van Nieuwkerk aan als tafeldame in ''[[De wereld draait door]]''.

====Andere activiteiten====
Hanneke Groenteman is altijd actief gebleven in de schrijvende journalistiek. Vaste opdrachtgevers zijn onder anderen ''Het Parool'' en ''TV-Magazine'', waarin ze regelmatig grote interviews schrijft. Verder doet ze allerlei journalistiek werk, zoals het leiden van debatten leiden of het houden van openbare interviews. Ook speelt ze in twee theatervoorstellingen met acteur [[Marcel Musters]].
Ze is vanaf 2021 als captain van Team Links te zien in de humoristische televisiequiz ''[[Kiespijn]]'', die steeds terugkeert wanneer er verkiezingen worden gehouden.

====Trivia====
Ze is tien jaar gehuwd geweest met Erik Meerum Terwogt. Ze heeft één zoon, Gijs Groenteman, die ook journalist is. Wekelijks belt ze in, wanneer hij met [[Teun van der Keuken]] hun podcast ''[[Teun en Gijs vertellen alles]]'' opneemt.

====Prijzen en onderscheidingen====

De Bronzen Luis voor ''De Plantage'' (1996).

====Publicaties====

''Doorzakken bij Jamin'' (2003) met illustraties van Peter van Straaten.

[[Category:personen|Groenteman, Hanneke]] [[Category:Presentator |Groenteman, Hanneke]] [[Category:Verslaggever |Groenteman, Hanneke]]

Roland de Groot

2026-08-18T14:23:33Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = FTA001028872_010_con.png
| naam = Roland de Groot
| geboorte_datum = 5 december 1939
| geboorte_plaats = Batavia (Nederlands Indië)
| overlijden_datum =
| overlijden_plaats =
| functies = [[:Category:Decorontwerper | decorontwerper]], [[:Category:Kostuumontwerper | kostuumontwerper]]
| bekend_van = ''[[Eurovisie Songfestival]]'', ''[[Moef Ga Ga]]'', ''[[1-2-3-show]]'', ''[[Turks Fruit]]'', ''[[Soldaat van Oranje]]''
| periode_actief = 1962-heden
| werkt_samen_met = [[Peter Zwart]], [[Rob Touber]], [[Bob Rooyens]], [[Joop van den Ende]]
| trivia = broer van zanger [[Boudewijn de Groot]]
| externe_info = [http://www.vormvanvermaak.nl/ontwerparchieven/roland-de-groot/ Vormvanvermaak.nl], [https://www.beeldengeluid.nl/tilt/de-baanbrekende-eurovisie-decors-van-roland-de-groot TILT verhaal over decors Eurovisie Songfestival]
| media = <imagemap>
Image:Audio.png|
rect 0 4 26 25 [http://www.beeldengeluidwiki.nl/index.php/Audio:_Roland_de_Groot Audio fragmenten]
desc none
</imagemap>
| onderschrift = Roland de Groot (1960)
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Roland de Groot]]
| catalogus = [[Roland de Groot in de media]]
}}
Roland de Groot is een veelzijdig vormgever: hij is decor-, kostuum- en grafisch ontwerper en art director voor televisie, speelfilm en theaterproducties. Hij ontvangt (internatonale) waardering voor de decors die hij ontwerpt voor de [[Eurovisie Songfestival|Eurovisie Songfestivals]]. De Groot is niet alleen getalenteerd maar ook eigenzinnig en vraagt een hoge (artistieke) inzet van zijn crew. Bovendien beschikt hij over een groot improvisatietalent.

===Opleiding===
Roland de Groot groeit tot zijn achtste op in Nederlands Indië. Zijn vader is hoofdambtenaar bij de PTT en zijn moeder is balletdanseres en heeft een eigen balletschool. Tijdens de interneringsperiode in het Jappenkamp wordt Roland jongste broer Boudewijn (de latere popzanger) geboren. Drie maanden voor de bevrijding overlijdt Rolands moeder aan de gevolgen van ondervoeding en dysentrie. In 1947 verhuist een gedesillusioneerde vader De Groot met drie kinderen naar Nederland en vestigt zich in Haarlem. Roland gaat naar de middelbare school (Haarlem en Heemstede), doet aansluitend de vervolgopleiding ‘plastische reclame’ aan de Kunstnijverheidsschool (nu Rietveldacademie) in Amsterdam. Hij werkt daarna enige tijd bij [[Marten Toonder]] en ontwerpt decors van poppenfilms en werkt vervolgens een korte periode bij Belvision in Brussel waar hij achtergronden voor tekenfilms ontwerpt.

===Jaren zestig===
Bij Toonder ontmoet De Groot voor het eerst [[Peter Zwart]], tv-decorontwerper van het eerste uur en chef van de NTS [[Hoofdafdeling Ontwerp]]. Op diens verzoek komt in maart 1962 Roland de gelederen van de ontwerpafdeling versterken. Aanvankelijk start hij daar als grafisch ontwerper, maar al snel groeit hij door naar decorontwerp. Roland verzorgt in die beginperiode (ca. 1963) onder andere de decors van de jeugdseries ''[[Pipo de clown]]'' en ''[[Flip de tovenaarsleerling]]''.

Al vrij snel krijgt hij opdrachten om shows, later zijn specialiteit, vorm te geven. Midden jaren zestig zorgt met name regisseur [[Bob Rooyens]] voor vernieuwde televisie. De Groot en Rooyens werken samen aan ''[[Nieuwe oogst]]'', maar vooral in ''[[Moef Ga Ga]]'' (1965) en de ''[[Liesbeth List]]''-show (1969) laten zien dat de hechte samenwerking tussen regie, techniek, decor en grafisch ontwerp de televisie als medium een echt eigen beeldtaal kan krijgen. Ook samen met regisseur [[Rob Touber]] werkt De Groot aan bijzondere en vernieuwende programma's als ''[[Aaah-dele]]'' (1968).

===Eurovisie Songfestivals===
[[Afbeelding:FTA001048592_006_con.png|thumb|left|200px|Een van de vele instellingen van het Eurovisie Songfestival decor van De Groot (1970)]]Het decor voor het [[Eurovisie Songfestival|Eurovisie Songfestival 1970]] is de definitieve doorbraak voor De Groot. Het decor bestaat uit vijf hele grote schilvormige hangstukken en nog zeven zilveren bollen die bij elk nummer anders hangen. Het decor ontlokt buitenlandse reacties en ook opdrachtgever NOS (tevens zijn werkgever) is zeer te spreken over dit fraaie ontwerp. De Groot ontvangt bij de uitreiking van de Nipkowschijf een eervolle vermelding voor zijn decor.

Daarna zal De Groot nog drie keer de decors van het ''[[Eurovisie Songfestival]]'' verzorgen. Bij de volgende decors ontwikkelt hij zijn basisidee van bewegende hangstukken verder uit. In 1976 en 1980 zijn de hangstukken voorzien van licht. De complexiteit van de compositie neemt elke jaar toe en zo krijgt elk nummer echt een eigen decor.

In 1984 wordt De Groot gevraagd om in Luxemburg de aankleding van dit spektakel te verzorgen. Het decor bestaat uit talloze hangstukken in verschillende vormen en lichtmogelijkheden. De lichtbakken zijn voorzien van acht lichtstanden, waardoor diverse effecten te realiseren zijn. Er werken in de kap van het theater 26 man aan het in positie brengen van de hangstukken. Hoe dat in zijn werk gaat, is in deze achter-de-schermen opname te zien: [http://youtu.be/eKxlDAH1NMU?list=UUXTZgoJ9kbHvhQ41LJH2BmA YouTube: Behind the scenes of ESF 1984].

Een belangrijk gegeven bij de uitvoering van de Songfestivaldecors is dat er voor het changement naar een nieuwe opstelling minder dan een minuut tijd is. De promofilmpjes, waarbij het deelnemende land en de zanger(es) of groep voor de kijkers geïntroduceerd worden, duren slechts 40 seconden! In dit filmpje zijn alle changementen in dit decor te zien: [http://youtu.be/Hq2vQjRsMAs?list=UUXTZgoJ9kbHvhQ41LJH2BmA YouTube: Changementen ESF 1984]

De Songfestivaldecors zijn imposant en voor eenmalige gebruik enorm kostbaar. Zo kost het decor in Luxemburg fl. 300.000,-. Vanwege de complexiteit en het vakmanschap wordt dit decor in Hilversum bij de NOS gebouwd. Het decor wordt niet zoals gebruikelijk vernietigd, maar onderdelen ervan worden later hergebruikt, bijvoorbeeld in de ''[[1-2-3-show]]''.

===Jaren zeventig en tachtig===
De Groot is vooral bekend om zijn showdecors, maar ook avant-gardistische regisseurs weten hem te vinden. Zo ontwerpt hij het decor en de kostuums voor de televisiebewerking van de opera ''[[Satyricon]]'' van regisseur [[Wilhelmina Hoedeman]]. En hij blijft regelmatig samenwerken met regisseurs als Rooyens en Touber. In 1984 produceert de AVRO samen met de Roemeense televisie een bijzondere show, ''[[It's all in the game]]''. Deze muzikale co-productie rond [[Thérèse Steinmetz]] en de Roemeens actrice/zangeres [[Angela Similea]] wordt geproduceerd en geregisseerd door [[Bob Rooyens]]. De show is de Roemeense inzending naar het Montreux-festival en valt in de prijzen.

[[Afbeelding:Boudewijndegroot1972.jpg|thumb|right|200px|De Groot ontwerpt in 1972 een decor voor een optreden van zijn broer [[Boudewijn de Groot]]]]Een van de vele andere bijzondere programma's waar De Groot aan meewerkt is de show rond zangeres [[Esther Philips]]. De Groot laat een enorme anamorfose van 12 x 15 meter op de studiovloer schilderen. Slechts door middel van een enorme koker, voorzien van spiegelfolie, is de uitgewaaierde afbeelding te zien. Een soortgelijk optisch ‘grapje’ haalt De Groot uit bij het maken van de leader voor ''[[Por Favor]]''. Voor deze Spaanse taallessen van TELEAC wordt de openingstekst plat op de vloer geschilderd. Door een camera die tegen het grid van de studio aanhangt vervolgens horizontaal naar benden te laten komen, ontstaat een speciaal effect, waardoor de kijker de letters als driedimensionaal decor ervaart.

===Joop van den Ende===
In 1983 wordt De Groot door producent [[Joop van den Ende]] gevraagd als ontwerper voor de ''[[1-2-3-show]]''. Het programma, aanvankelijk met [[Rudi Carrell]] en daarna met [[Ted de Braak]] een enorm succes. In totaal laat De Groot 32 groots opgezette decors voor deze show bouwen, elk met een eigen thema. Zo is er een show geheel in Delfts blauw en een aflevering waarvoor een winters stukje Amsterdam, inclusief ijsbaan, in de studio gebouwd wordt.

In de jaren tachtig is De Groot dé sterontwerper bij Van den Ende. De Groot ontwerpt alle grote shows zoals ''[[Ron's honeymoonquiz]]'', ''[[Showmasters]]'' en de ''[[Holidayshow]]'' en zo is hij ook verantwoordelijk voor de eerste Van den Ende shows in Portugal. Hoewel De Groot officieel nog in dienst is bij de NOS, werkt hij bijna exclusief in Aalsmeer. Met zijn spetterende showdecors is de decorontwerper zeer bepalend geweest voor het succes van Joop van den Endes productiebedrijf.

===Film, theater en grafisch ontwerp===
In de jaren ’70 en ’80 is De Groot naast zijn werk voor televisie ook production designer voor de speelfilms van [[Paul Verhoeven]], [[Wim Verstappen]] en [[Rudolf van den Berg]]. Hij is verantwoordelijk voor onder andere ''[[Turks Fruit]]'' (1973), ''[[Soldaat van Oranje]]'' (1977), ''[[De vierde man]]'' (1983) en het in Nederlands Indië gesitueerde ''[[Oeroeg]]'' (1993).

Ook is hij actief in de theaterwereld. Zo ontwerpt hij ondermeer het decor van Hugo Claus' ''Vrijdag'', ''Blauw blauw'', ''Potasch & Perlemoer'' en ''Eva Bonheur''. Ook is hij verantwoordelijk voor de decors en aankleding van de ''André van Duin Revues'' gedurende een aantal seizoenen.

De Groot, van oorsprong opgeleid als grafisch ontwerper, maakt ontwerpen voor platenhoezen (Phonogram) en boekomslagen (Bezig Bij), zoals van de liedtekstbundel ''Voor de Overlevenden'' van [[Lennart Nijgh]] en [[Boudewijn de Groot]] en ''De geverfde vogel'' van Jerzy Kosinski. Af en toe werkt De Groot mee aan een commercial.

In 1998 neemt De Groot afscheid van de NOS, maar blijft hij actief als ontwerper. Zo is hij in 2004 benaderd door Ouwehands Dierenpark om het complex in Rhenen te restylen.

===Onderscheiding===
In 2026 wordt hij benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw vanwege zijn exceptionele bijdrage als art director en decorontwerper aan de Nederlandse en internationale televisie- en filmindustrie.

[[Category:personen|Groot, Roland de]] [[Category:Decorontwerper |Groot, Roland de]] [[Category:Kostuumontwerper |Groot, Roland de]]

Hans Beijer

2026-08-17T11:24:46Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Johan (Hans) Beijer
| geboorte_datum = 11 mei 1948
| geboorte_plaats = Amsterdam
| overlijden_datum = 6 augustus 2026
| overlijden_plaats = onbekend
| functies = [[:Category:acteur|Acteur]]
| bekend_van = ''[[Bassie en Adriaan]]''
| periode_actief = 1970-2022
| werkt_samen_met = [[Bas van Toor]], [[Aad van Toor]]
| trivia =
| externe_info =
| onderschrift = Hans Beijer
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Hans Beijer]]
| catalogus = [[Hans Beijer in de media]]
}}

[[Category:Personen|Beijer, Hans]] [[Category:Acteur|Beijer, Hans]]

Peter Faber

2026-08-13T11:26:38Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = FTA001035688_006_con.jpg
| naam = Peter Faber
| geboorte_datum = 9 oktober 1943
| geboorte_plaats = Schwarzenbach an der Saale
| overlijden_datum = 6 augustus 2026
| overlijden_plaats = Amsterdam
| functies = [[:Category:acteur|acteur]]
| bekend_van = ''[[Soldaat van Oranje]]'', ''[[Ciske de Rat]]'', ''[[Mama is boos]]'', ''[[De gulle minnaar]]'', ''[[Daar zeg je zowat]]'', ''[[Het Faberikaat]]'', ''[[Prettig geregeld]]''
| periode_actief = 1948 - 2025
| werkt_samen_met = [[Paul Verhoeven]], [[Rutger Hauer]], [[Yvonne Keuls]], [[Hans van den Bergh]], [[Jan Fillekers]], [[Henk van der Horst]], [[Olga Zuiderhoek]]
| trivia =
| externe_info =
| onderschrift = Peter Faber in 1992
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Peter Faber]]
| catalogus = [[Peter Faber in de media]]
}}

[[Category:personen|Faber, Peter]] [[Category:acteur|Faber, Peter]]

Maya Bouma

2026-08-06T09:39:52Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Maya Sylvia Bouma
| geboorte_datum = 17 oktober 1933
| geboorte_plaats = Groningen
| overlijden_datum = 18 mei 1998
| overlijden_plaats = Den Haag
| functies = [[:Category:Acteur | actrice]], [[:Category:Presentator | presentator]]
| bekend_van = tv-shows en ''[[Pension Hommeles]]''
| periode_actief =
| werkt_samen_met = [[Wim Kan]], [[Corry Vonk]], [[Lies Westenburg]]
| trivia = zus van van [[Bob Bouma]]
| gallery =
| externe_info =
| onderschrift =
| programmaoverzicht =
| catalogus =
}}

Maya Bouma begon haar loopbaan in de schijnwerpers in 1951 in het ''ABC-cabaret'' van [[Wim Kan]]. Ze speelde in zijn ''Bedriegertjes'', ''De kat van huis'', ''Het hart van Engelen en Spoken'', ''Laat je niets wijsmaken'' en ''Herexamen''. Ze maakte deel uit van het cabaret van [[Dick Gabel]] en [[Sonja Weerdenburg]]; van cabaret ''Tingeltangel'' ([[Sieto Hoving]]) en van toneelgezelschap ''De Speelkamer''.

Voor de televisie speelde ze in ''[[Pension Hommeles]]'' en vele cabaret- en toneeluitzendingen. Ze verzorgde ze in de jaren zestig vijf eigen shows voor de [[VPRO]]. Haar eerste show werd geregisseerd door [[Lies Westenburg]]. Daarnaast werkte zij voor de radio en sprak zij stemmen in voor nagesynchroniseerde films.

In 1976 speelde Bouma de vrouwelijke hoofdrol in de serie ''[[De avonturen van Pa Pinkelman en Tante Pollewop]]''.

[[Category:personen|Bouma, Maya]] [[Category:Acteur |Bouma, Maya]] [[Category:Presentator |Bouma, Maya]]

De plattelandsdokter

2026-08-06T08:43:26Z

Kimenaig:

{{ Infobox Productie
| periode = 1994, 1998, 2001
| archief_link = [https://schatkamer.beeldengeluid.nl/serie/2101608030022429731/de-plattelandsdokter Beeld & Geluid]
| makers = [[#Makers|Makers]]
| achtergrond_info =
| genre = [[:Category:reality|Reality]]
| decennia = [[:Category: 1990-1999|1990-1999]], [[:Category: 2000-2009|2000-2009]]
| medium = Televisie
| lengte = 24'00"
| externe_info =
}}

[[Bestand:De_plattelandsdokter_(2001)_titel.jpg‎]] [[Bestand:De_plattelandsdokter_(2001).jpg‎]]
 
=== Beschrijving ===

De praktijk van de christelijke huisarts Hans van der Steen uit Asperen, wordt een jaar lang gevolgd tijdens zijn dagelijkse spreekuur en huisbezoeken. Het gaat hier niet alleen over de huisartsenpraktijk, maar vooral over de mensen achter de patiënten.

Zowel in 1998 en 2001 wordt Hans van der Steen nog een keer gevolgd tijdens zijn werk als huisarts.

=== Makers ===

Interviewer [[Petra Simons]] (1998), [[Petra Lodder]] (2001)

Productie [[Freddy Groot]] (1994), [[Bianca Bartels]] (1998), [[Paulien van de Wetering]] (2001)

Uitvoerend producent [[Els Rientjes]] (1998,2001)

Producent [[Friedwart Barford]] (2001), [[Frank de Jonge]] (2001)

Regie [[Hans Pool]] (1994), [[Hans Simons]] (1998,2001)

Research [[Bianca Bartels]] (2001), [[Freddy Groot]] (2001)

Eindredactie [[Roel van Dalen]] (1994), [[Hans Pool]] (1998), [[Irjan Aarten]] (2001)

Camera [[Hans Simons]] (1998,2001)

[[IDTV]] in opdracht van de [[EO]]
----

[[Category: reality|Plattelandsdokter, de]]

[[Category: 1990-1999|Plattelandsdokter, de]] [[Category: 2000-2009|Plattelandsdokter, de]]

[[Category: Productielijst P|Plattelandsdokter, de]]

Categorie:Omroeper

2026-08-03T11:17:24Z

Kimenaig:

==Omroepers op televisie==

Meer dan vier decennia openen de omroepers, de gastvrouwen en –heren van de Nederlandse televisie, de televisieavond. Ze heten de kijkers welkom en vertellen op vriendelijke en enthousiasmerende wijze wat er op het programma staat. Tussen de programma's verschijnen ze om de nog komende programma's in te leiden. Tevens springen ze in als er een storing optreedt. Aan het eind van de avond wensen ze de kijkers een goede nachtrust en vertellen ze wanneer de volgende uitzending van hun omroep plaatsvindt. Voor de omroepen zijn ze het herkenbare visitekaartje en voor de kijkers zijn ze een vertrouwde verschijning in de huiskamer.

Al bij de experimentele uitzendingen eind jaren veertig ontdekt men dat er een verbindend element nodig is tussen de televisieprogramma’s. Bovendien zijn alle uitzendingen live en hebben de technici tijd nodig om alles gereed te zetten voor het volgende programma. Zoals menig vroeg televisieprogramma komt de oplossing voor dit probleem ook bij de radio vandaan: een omroepster die het volgende programma aankondigt.

Wanneer de landelijk televisie in 1951 begint met uitzenden worden veelal omroepers ingezet met radio ervaring of familieleden van de omroepdirecteurs. In [[Studio Irene]], een kerkgebouwtje in Bussum, praten zij de avond aan elkaar. Iedere omroep heeft een eigen ‘gezicht’. Vanaf 1955 begint het aantal toestelbezitters flink te stijgen en worden de omroepers echt landelijke beroemdheden. De omroepen lijken dit te beseffen en brengen de vijf omroepsters [[Tanja Koen]], [[Karin Kraaykamp]], [[Hannie Lips]], [[Ageeth Scherphuis]] en [[Verti Dixon]] behoorlijk onder de aandacht. Hun werkzaamheden zijn vrij uitgebreid. Omdat bijna alles live wordt uitgezonden worden ze vaak onderdeel van het programma dat ze aankondigen. Vanwege de beperkte zendtijd duurt het vaak lang voordat het volgende deel van een reeks wordt uitgezonden en dan is het aan de omroepster om het verhaal weer even bij het publiek in de herinnering te brengen. Zo’n omroepbeurt kan wel drie minuten duren. De tekst wordt uit het hoofd geleerd. Van autocue heeft men nog niet gehoord.

De zendtijd neemt bijna ieder jaar toe en al gauw wordt het aantal omroepers per zendgemachtigde verhoogd. Zo is er een omroeper voor het middagprogramma en eventueel een andere voor de avond. Meestal gaat het om een ‘hoofdomroepster’ en een B-omroepster die als invalster optreedt bij ziekte of vakantie. Een nieuwe omroepster wordt vaak eerst ingezet voor het aankondigen van het middagprogramma. Daar maakt het minder uit als ze fouten maakt. Omdat de omroepers maar een paar uur per week aanwezig hoeven zijn en ze nauwelijks voor andere werkzaamheden worden ingezet krijgen ze een contract per omroepbeurt en een geringe vergoeding ‘kap- en kleedgeld’.

===Ontwikkelingen in het vak===

Vanaf 1955 wordt [[Studio Vitus]] in gebruik genomen en in 1964 komt daar [[Studio Concordia]] bij. De omroepsters kondigen vanuit Vitus de avonduitzendingen aan tot de studio afbrandt in 1971. Er wordt uitgeweken naar Concordia en daarna wordt er een hoekje in de grote Studio’s 1 en 2 op het omroepkwartier (het latere [[Mediapark]]) uitgetrokken. Vanuit Concordia worden de middagprogramma’s voor de jeugd aangekondigd in zwart-wit, ook na de introductie van kleurentelevisie. De techniek verandert uiteraard ook bij de omroepers, hoewel de autocue financieel te duur wordt bevonden om voor de omroepers in te zetten. Hierin komt pas in 1998 verandering. De omroepers van de [[TROS]] en het commerciële Veronica hoeven hun teksten niet meer uit het hoofd te leren. In de jaren zestig en zeventig lezen sommige omroepers hun tekst wel op. Dit verschilt per omroep, evenals de toestemming om de tekst aan te passen (‘bekkend’ te maken) of zelf te schrijven. In de jaren zeventig is het al vrij gebruikelijk dat een tekst door de omroeper mag worden aangepast.

De [[VARA]] durft het in 1962 als eerste aan een mannelijke omroeper te introduceren. Na [[Joop Smits]] komt er bij iedere grote omroep minstens één man voorbij. In 1966 wil diezelfde VARA al met de omroepers stoppen. Hier komen boze reacties op vanuit de achterban en [[Elles Berger]] en [[Jetta van Leeuwen]] worden in ere hersteld. [[Joop Smits]] behoudt zijn baan als radio omroeper. In 1978 worden Joop en Elles Berger opnieuw van de buis gehaald, ditmaal ten gunste van een geanimeerde haan die de programma’s met een strenge stem inleidt. Dit bevalt de kijkers niet en er wordt geprotesteerd totdat de omroepers terugkeren. De [[KRO]] laat [[Eveline Velsen]] en [[Hans van Willigenburg]] in 1969 alleen de aankondiging aan het begin van de avond doen, maar ook hier komen klachten over. De [[VPRO]] neemt wel in 1969 afscheid van de omroepers ten gunste van vormgeving. Toch wordt er nog lange tijd, zeker tot midden jaren zeventig geëxperimenteerd met een omroeper in beeld, bijvoorbeeld in een getekende woonkamer door middel van chromakey. In geval van een ernstige storing of een belangrijke mededeling moet [[Leonie van Bladel]] en later [[Harmke Pijpers]] in beeld verschijnen. De reguliere omroepbeurten worden in voice-over gedaan terwijl de kijkers vormgeving van [[Jaap Drupsteen]] of beelden uit programma’s te zien kregen.

De andere omroepen houden de omroepers aan, maar er wordt steeds geprobeerd veranderingen aan te brengen: afwisseling van verschillende type vrouwen (de NCRV vanaf de jaren ’70, de TROS in de jaren tachtig en negentig en Veronica altijd), zittend of staand presenteren, met speciale effecten bij filmaankondigingen (VOO), op rijm op Sinterklaasavond, of op locatie. Daarnaast zijn er meer opvallende acties. [[Petra van Seventer]] wordt “ontvoerd” tijdens een omroepbeurt, terwijl [[Anneke Bakker]] overvallen wordt door [[André van Duin]] die op zijn onnavolgbare wijze haar probeert af te leiden. [[Astrid Joosten]] mag de late omroepbeurten doen als onderdeel van ''[[De nachtshow|VARA’s Nachtshow]]'', waarbij er iedere keer een originele manier wordt gevonden om haar inleiding in het geheel te laten opgaan. Zo verschijnt ze eens op een toestel in het decor en wordt er op de beeldbuis geramd omdat het geluid het niet doet. Daarop vliegt Astrid achterover uit beeld om vervolgens met een blauw oog terug het beeld in te krabbelen om haar tekst af te maken. De dagafsluiting na het programma verricht ze ook met blauw oog waarbij ze de hoop uitspreekt dat men de volgende dag ‘gezond weer op’ zal staan. Sommige omroepen laten bekende Nederlanders de programma’s aankondigen als ludieke acties, maar hierbij valt direct op dat het omroepen wel een vak apart is. Zo spreekt presentator [[Robert ten Brink]] zijn bewondering voor de omroepsters van Veronica uit wanneer hij het een keer mag proberen. Een presentator mag pauzes laten vallen of een hele eigen draai geven aan een tekst mits het verloop van het programma niet in het gedrang komt. Een omroeper daarentegen heeft een bepaald aantal seconden waarin informatie moet worden overgedragen. In die korte tijd moet er direct gepresteerd worden. Tijd voor een verspreking is er eigenlijk niet. Er op los improviseren kan ook niet omdat er met de eindregisseur is afgesproken hoe de tekst zal eindigen in verband met het ‘instarten’ van het programma. Daar komt nog bovenop dat alle aandacht naar de omroeper gaat aangezien er niemand anders in beeld is. De kijkers zien alles en de omroepers krijgen achteraf vaak te horen dat ze scheef zitten, dat er een haarplukje verkeerd zit of dat er iets aan de kleding mankeert. De regels ten aanzien van kleding verschillen per omroep, maar over het algemeen moet het er zeer netjes uitzien en vooral niet teveel blote huid laten zien. Alleen de omroepsters bij Veronica zijn betrekkelijk vrij in hun kledingkeuzes.

De ontwikkeling van de omroepsters volgt grotendeels de algemene ontwikkeling van vrouwen in de maatschappij. De omroep is niet anders dan andere werkgevers waar het gaat om de positie van vrouwelijke medewerkers. Hoge functies worden vrijwel uitsluitend bekleed door mannen. De omroepsters worden sowieso als de ‘laagste rang’ gezien bij de omroep, wat heel lang een mannenwereld blijft waarin denigrerende opmerkingen of seksuele toespelingen niet ongebruikelijk zijn. In de loop van de jaren zeventig verdwijnen de getrouwde vrouwen die een extra centje willen verdienen steeds meer en zijn de omroepsters steeds vaker jonge vrouwen die een carrière, al dan niet bij de omroep, willen opbouwen.

De automatisering maakt in 1977 de cameraman overbodig. De camera wordt automatisch bestuurd vanuit de regiekamer en de omroeper zat alleen in de grote lege studio te wachten tot de regie over de intercom roept dat er over zoveel seconden live wordt gegaan. Het beroep wordt een stuk eenzamer, want ook een floormanager is tegen die tijd niet meer nodig. De belichter en grimeur zijn alleen aan het begin van de avond in de studio aanwezig. Om bij de regisseur te komen moet de omroeper de studio oversteken en via een ijzeren trap naar boven klimmen naar de hoofd controle kamer of HCK. Als er een storing is moeten ze dan wel snel die trap af en rennen om bij hun bureau te komen. [[Harmke Pijpers]] herinnert zich dat de kijkers haar een keer die trap af hebben horen gaan omdat de microfoon al openstaat. Soms is de grote studio in gebruik en wordt er een serie opgenomen. Die opnames worden dan speciaal stilgelegd zodat de omroeper een aankondiging kan doen of melding kan maken van een storing. Als er geen opnames zijn, lopen sommige omroepers nog wel eens een ommetje tussen de decorstukken. [[Viola van Emmenes]] mist eens de afkondiging laat op de avond omdat ze in slaap is gevallen op het bed van de serie ''[[Herodotus]]''. En [[Anneke Bakker]] heeft zich eens schuilgehouden tussen de decorstukken wanneer een plagerige regisseur de automatische camera achter haar aanstuurt. De ‘concurrentie’, de collega omroeper van het andere net, ontmoet men in die tijd wel: er staan namelijk twee bureautjes naast elkaar, voor [[Nederland 1]] en [[Nederland 2]]. Zo ontstaan er vriendschappen en worden nieuwere omroepsters wel eens voorzien van goed bedoeld advies van de meer ervaren omroepers.

===Een verdwijnend beroep===

In 1985 kent de [[AVRO]] een omroeperloos tijdperk wanneer televisiedirecteur [[Wibo van der Linde]] het BBC-systeem wil invoeren. Hierop komt hij binnen een jaar terug. In 1984 wordt de zogeheten uitzendstraat in het Mediacentrum in gebruik genomen, waarbij de omroepers in een hokje naast de regiekamer van de betreffende zender werken. Tussen de omroepbeurten door treffen de omroepers van de publieke zenders elkaar in de uitgediepte zitruimte op de gang, ook wel bekend als de ‘uithuilkuil’ als een omroepbeurt niet helemaal naar wens is verlopen. Net als in de oude situatie vullen de omroepers hun avond met telefoontjes plegen, breien, kaarten, lezen of televisiekijken. [[Lisette Hordijk]] herinnert zich een keer dat ze garnalen heeft zitten pellen voor het eten van de volgende avond. [[Bert van Leeuwen]] spreekt met zijn collega [[Anita Witzier]] over het verschil in taalgebruik tussen de [[EO]] en [[Veronica]] in het kader van een onderzoek voor zijn opleiding. Sommige omroepers zijn actief achter de schermen bij programma’s of ze zijn presentator en zij besteden deze tijd tussen omroepbeurten aan hun andere werkzaamheden. Hoe leuk of nuttig ze deze tijd ook maken, de omroepers moeten altijd bedacht blijven op storingen waarbij ze in beeld moeten verschijnen om de kijkers uitleg te geven en om geduld te vragen.

In 1988, bij de komst van [[Nederland 3]] nemen de [[NOS]], [[IKON]] en [[RVU]] afscheid van de omroepers. De NOS-omroepers [[Petra van Seventer]], [[Jantine de Jonge]] en [[Jur Raatjes]] blijven omroepen voor [[Schooltelevisie]] ([[NOT]]). [[Dore Smit]] blijft bij de IKON de inleidingen verzorgen van ''[[Wilde ganzen]]'' tot 1999. In september 1992 verdwijnen de omroepers van de [[AVRO]], [[KRO]] en [[NCRV]] vanwege de thematische programmering op [[Nederland 1]] waardoor de zenderprofilering belangrijker wordt dan de afzonderlijke omroepen. De [[VARA]] schaft een jaar later hun omroepers af omdat ze een stijlbreuk vormen op Nederland 3 waar de NOS, IKON en RVU geen omroepers meer hebben. Op [[Nederland 2]] verdwijnen de [[EO]]-omroepers in 1996. De [[TROS]] houdt hun omroepers nog aan tot september 2000 wanneer op Nederland 2 de vaste uitzendavonden per omroep verdwijnen. Het verdwijnen van de laatste omroepers bij de publieke omroepen haalt de meeste landelijke kranten en een enkele actualiteitenrubriek waarbij met name oud-omroepster [[Karin Kraaykamp]] om haar mening wordt gevraagd. Het feit dat de kleine hindoe omroep [[OHM]] nog altijd hun wekelijks uurtje met een omroepster omlijst (tot eind 2004) wordt hierbij totaal genegeerd. De commerciële voortzetting van Veronica houdt de omroepers voorlopig aan en probeert ze toegevoegde waarde te geven door ze extra achtergrondinformatie over de programma’s en films te laten geven. Op 31 maart 2003 worden ze ook hier vervangen door flitsende bumpers en voice-overs. Ditmaal haalt het nauwelijks meer het nieuws.

De omroepers mogen zich in de jaren daarna verheugen in nostalgische aandacht. Bij de viering van vijftig jaar televisie in Nederland in 2001 wordt een groep oud-omroepers gevraagd om het grote terugblikprogramma van de publieke omroepen aan elkaar te praten. Dit levert voor de betrokkenen een mooie reünie op alsmede de enige keer dat ze gezamenlijk dienst hebben gehad op één avond. In 2010 brengt het Nederland 3 initiatief ''[[TV Lab]]'' voor één week het fenomeen omroepers terug op tv door iedere werkdag een andere bekende Nederlander, waaronder oud-omroeper [[Arie Boomsma]], te laten omroepen. Als nieuwe interactieve functie komt daarbij het reageren op binnengekomen reacties via internet. Maar ook buiten de televisie blijven de omroepers van weleer in beeld. Liefhebbers verzamelen videobanden en plaatsen de gevonden omroepbeurten op internet videoportaal YouTube. Uit de geplaatste reacties bij die filmpjes blijkt dat de omroepers weliswaar verdwenen zijn, maar nog altijd in de herinnering van vroegere generaties televisiekijkers voortleven. De namen zijn sommige kijkers ontschoten, maar de gezichten worden nog altijd in verband gebracht met de juiste omroepen. op 25 mei 2011 verschijnt het boek [http://webshop.beeldengeluid.nl/boek/televisie/goedenavond-dames-en-heren-boek-dvd Goedenavond dames en heren], een eerbetoon aan alle omroepers en omroepsters die te zien zijn geweest op de Nederlandse televisie. 51 omroepers zijn aanwezig bij de [[Première Goedenavond dames en heren|première]].

==Overzicht Omroepers per zendgemachtigde==

Een [[Overzicht Omroepers per zendgemachtigde|overzicht van de belangrijkste omroepers per zendgemachtigde]] toont de bekende gezichten van weleer en geeft aan wie in welke periode waar heeft omgeroepen. De incidentele en kortstondige omroepers staan vermeld op de triviapagina's bereikbaar via het overzicht.

==Gallery==

Omroepers in actie in de [[Gallery: Omroepers|gallery]].

Alice Oppenheim

2026-08-03T11:15:30Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = Alice_Oppenheim_3.png
| naam = Alice Oppenheim
| geboorte_datum = 6 augustus 1939
| geboorte_plaats = Groningen
| overlijden_datum = 1 augustus 2026
| overlijden_plaats = onbekend
| functies = [[:Category:Omroeper|omroeper]], [[:Category:Presentator|presentator]], [[:Category:Regisseur|regisseur]], [[:Category:Redacteur|redacteur]]
| bekend_van = ''[[AVRO]]'', ''[[Kernpunt]]'', ''[[Met het oog op morgen]]''
| periode_actief = 1968-2008
| werkt_samen_met = [[Bob Uschi]]
| trivia =
| onderschrift = Alice Oppenheim
| gallery = [[Gallery: Alice Oppenheim|Gallery]]
| externe_info =
| catalogus = [[Alice Oppenheim in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Alice Oppenheim]]
}}

[[Category:Personen|Oppenheim, Alice]]
[[Category:Omroeper|Oppenheim, Alice]]
[[Category:Presentator|Oppenheim, Alice]]
[[Category:Regisseur|Oppenheim, Alice]]

[[Category:Redacteur|Oppenheim, Alice]]

Alice Oppenheim

2026-08-03T11:15:12Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = Alice_Oppenheim_3.png
| naam = Alice Oppenheim
| geboorte_datum = 6 augustus 1939
| geboorte_plaats = Groningen
| overlijden_datum = 1 augustus 2026
| overlijden_plaats = onbekend
| functies = [[:Category:Omroeper|Omroeper]], [[:Category:Presentator|presentator]], [[:Category:Regisseur|regisseur]], [[:Category:Redacteur|redacteur]]
| bekend_van = ''[[AVRO]]'', ''[[Kernpunt]]'', ''[[Met het oog op morgen]]''
| periode_actief = 1968-2008
| werkt_samen_met = [[Bob Uschi]]
| trivia =
| onderschrift = Alice Oppenheim
| gallery = [[Gallery: Alice Oppenheim|Gallery]]
| externe_info =
| catalogus = [[Alice Oppenheim in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Alice Oppenheim]]
}}

[[Category:Personen|Oppenheim, Alice]]
[[Category:Omroeper|Oppenheim, Alice]]
[[Category:Presentator|Oppenheim, Alice]]
[[Category:Regisseur|Oppenheim, Alice]]

[[Category:Redacteur|Oppenheim, Alice]]

Wim van Putten

2026-07-28T09:41:44Z

Kimenaig:

{{ Infobox Persoon
| illustratie = FTA001022575 010 con.jpg
| naam = Wim van Putten
| geboorte_datum = 9 juni 1952
| geboorte_plaats = Amsterdam
| overlijden_datum = 12 juli 2026
| overlijden_plaats = Almere
| functies = [[:Category:Diskjockey | diskjockey]]
| bekend_van = ''[[TROS Aktua (radio)]]'', ''[[50 pop of een envelop]]'', ''[[Lingo]]''
| periode_actief = 1975-2026
| werkt_samen_met = [[Tom Mulder]]
| trivia =
| gallery =
| externe_info =
| onderschrift =
| media =
}}

[[Category:personen|Putten, Wim van]] [[Category:Diskjockey|Putten, Wim van]]

Wim van Putten was een van de bekendste radiostemmen van Nederland. Hij werkte als radio-dj en voice-over bij de [[TROS]] en was later actief als journalist, mediatrainer en adviseur voor radio- en televisiezenders.

Hij begint zijn radiocarrière in 1975 bij het dan net begonnen ''[[Hilversum 4]]'', waar hij het programma ''[[Musica religiosa]]'' gaat presenteren. In 1978 stapt hij over naar de [[NCRV]] waar hij het populaire programma ''[[Muziek bij de koffie]]'' op [[Hilversum 3]] presenteert. Vanaf 1979 verbindt hij zich aan de [[TROS]]. Hier is hij onder meer betrokken bij de programma's ''[[TROS Aktua (radio)]]'' en ''[[50 pop of een envelop]]''. In 1993 verlaat hij de [[TROS]] om zich te gaan richten op het trainen van radiomakers.

Ruim twintig jaar lang is Van Putten de stem van de Nationale Postcode Loterij.