2008-10-08T10:42:29Z

Thomaskrooshof: Nieuwe pagina: Afbeelding:damelamano.png ===Beschrijving=== Dame la Mano is een documentaire van Heddy Honingmann. De film volgt enkele Cubaanse immigranten die leven in een latino wijk ...

[[Afbeelding:damelamano.png]]

===Beschrijving===

Dame la Mano is een documentaire van [[Heddy Honingmann]]. De film volgt enkele Cubaanse immigranten die leven in een latino wijk in New York. Belangrijke thema's zijn passie en muziek, en dan met name de rumba. We leren wat deze dans betekend voor de Cubaanse bannelingen. Ondertussen zien we hoe ze hard werken om te overleven in de Amerikaanse maatschappij. De muziek en de dans houdt hun hierbij staande.

Bindende factor van de personen die gevolgd worden is dat ze allen op zondagavond samenkomen in het danscafe La Esquina Habanera. De documentaire sluit af met een optreden in deze club.

===Makers===

Regie: [[Heddy Honigman]], [[Ester Gould]]

Research: [[Heddy Honigman]], [[Karim Noack]], [[Ester Gould]]

Camera: [[Gregor Meerman]], [[Sandro Ligtenberg]]

Montage: [[Mario Steenbergen]]

Geluid: [[Piotr van Dijk]], [[Hugo Dijkstal]], [[Rik Meijer]]

Muziek: [[Raíces Habaneras]], [[Karim Noack]], [[Lisandro y su Tratado]]

Productie: [[Pieter van Huystee]], [[John Appel]], [[Hetty Krapels]], [[Flavio Fontes]], [[Tânia Cypriano]]

Eindredactie VPRO: [[Wim Schepens]]

Duur: 112 min.

Format: 35mm, kleur

Release: September 2003

===Achtergrondinformatie===

Dame la Mano is de titel van een Cubaanse compositie die in de documentaire nog ten gehore wordt gebracht. Letterlijk vertaalt betekent het “geef mij je hand”. De documentaire ging in november 2003 in Nederland in première tijdens het IDFA-Festival, waar de film werd geselecteerd voor de Joris Ivens Competitie. Een maand eerder al was de internationale première in het Museum of Modern Art New York.

Tijdens het Nederlands Film Festival in 2004 kreeg de film een Gouden Kalf voor beste geluid([[Piotr van Dijk]]). Verdere onderscheidingen waren: 'Beste Documentaire' op het Thessaloniki Film Festival, 'Best Documentary' tijdens het Channel Islands Filmfestival in 2004 en 'Best Musical Film' op het Tiburon International Filmfestival in 2005.

Naast de onderscheidingen waren er ook lovende woorden in de pers. Gawie Keyser van noemt in de Groene Amsterdammer de statische camera “een perfecte stijlkeuze” om de dansende personages in beeld te brengen. Keyser beschrijft de eindscene als een “schitterend gefotografeerde avond in een nachtclub”.

Er waren ook kritische kanttekeningen. Ronald Ockhuysen van Cinema.nl spreekt van Honingmann's minste. De documentaire ontbeert volgens hem de 'noodzakelijkheid' en 'magische eigenschap' die wel te vinden was in haar vorige films.

Volgens Ockhuysen onderstreept Dame la Manode stelling dat Nederlandse documentairemakers hun onderwerpen bij voorkeur over de grenzen zoeken. Er was in 2004 inderdaad sprake van deze trend met veel buitenlandse onderwerpen die tot enige discussie leide. Op het IDFA draaide inderdaad meerdere films die zich in het buitenland afspelen zoals Danniel Danniel Arna's Children (over Palestijnse kinderen in Jenin), John Appel met De laatste overwinning (over een wijk in Siena), Ineke Smits met Poetin's mama (over een Georgische vrouw) en Jacqueline van Vugt met Toda una vida te zien, waarin een familiecircus in Guatemala werd gevolgd.

“Met die reislust zou het wel wat minder kunnen, stelde Kees Ryninks, hoofd documentaire van het Filmfonds, ten tijde van het IDFA. 'Soms voel ik me net een duur reisbureau.'”

In het geval van Honingmann, die een Peruaanse achtergrond heeft, was het echter een toeval dat ze in New York belandde voor haar onderwerp. In een televisie interview tijdens het IDFA vertelt ze hoe ze via de vrouw van een kennis geïntroduceerd werd met La Esquina Habanera. Over deze ervaring zegt ze: “Ik wist niet wat ik zag. Voor het eerst in mijn leven zag ik mensen dansen op de rumba en de rumba spelen.” De desbetreffende vrouw speelt zelf een hoofdrol in de film, zij is de danseres die aan kanker lijd.

In het interview vertelt Honingmann ook over de structuur van de film. "Het was in het vliegtuig op de terugweg dat ik de structuur van de film zag, het zou mooi zijn om alle personages in de film te ontmoeten en te horen over hun Cuba en heimwee." "(...) dan is het niet alleen een film over dans. Het is een film over die mensen, die aan het dansen zijn"

Over de humor zegt ze: "Mensen kennen mijn films. Ik probeer altijd een lachje te vinden waar je hem niet verwacht." "(...) daar waar je treurnis verwacht maar waar mensen toch weten te overleven."

Stardust

2008-10-08T09:42:33Z

Thomaskrooshof:

{{ Infobox Productie
| periode = 1990-2002
| archief_link = [[#http://zoeken.beeldengeluid.nl/internet/index.aspx?ChapterID=1164&searchText=vpro%20laat:%20stardust|Beeld en Geluid]]
| makers = [[#Makers|Makers]]
| achtergrond_info = [[#Achtergrondinformatie|Achtergrondinformatie]]
| genre = [[:category: Kunst en cultuurprogramma|Kunst en cultuurprogramma]]
| decennia = [[:category: 1990-1999|1990-1999]]
| medium = televisie
| externe_info =
}}

===Beschrijving===

Stardust is een filmmagazine gemaakt in opdracht van de [[VPRO]]. Deze aflevering bestaat uit vier fragmenten waarin ingegaan word op de vrij onconventionele totstandkoming van verschillende films.

Het eerste fragment behandeld de film Secret & Lies. Regisseur [[Mike Leigh]] en actrice [[Brenda Blethyn]] vertellen over wijze waarop deze film is geschoten zonder een uitgebreid script. Uitgangspunt waren de personages, van daaruit werd grotendeels geïmproviseerd.

In het fragment 'Naar de Klote!' staat de ongebruikelijke cinematografie centraal. Regisseur [[Ian Kerkhof]] en [[Joost van Gelder]] praten over hun samenwerking en het gebruik van de digi-cam.

Het derde deel is getiteld 'Antonioni retrospectief' en is een stukje van een breder programma dat later dat jaar in de Nederlandse filmtheaters zou draaien. [[Tonino Guerra]] vertelt over zijn schrijverschap en zijn samenwerking met [[Michelangelo Antonioni]].

Ten slotte is er een interview met [[Heddy Honingmann]] naar aanleiding van het IDFA. Ze vertelt over het maken van de documentaire '[[O Amor Natural]]' waarin de erotische gedichten van Carlos Drummond de leidraad vormen. De gedichten worden voorgelezen door oude Braziliaanse mensen die in volle openheid vertellen over hun liefdesherinneringen.

===Makers===

Samenstelling: [[Harry Hosman]] (Secrets and Lies), [[Garbiëlle Provaas]] (Naar de Klote!), [[Alexander Oey]] (Antonioni retrospectief), [[Karen de Bok]] (International Documentary
Filmfestival)

Camera: [[Edwin Verstegen]] ,[[Marije Meerman]], [[Jackó van ’t Hof]], [[Hes Mundt]]

Geluid: [[Marks Wesner]], [[Otto Horsch]], [[Hens van Rooy]], [[Reynir Thor Finnbogason]], [[Pieter Guyt]]

Animaties: [[Martin Draax]], [[Potato Die]]

Editing: [[Jaap Poof]]

Redactie: [[Dicky Parlevliet]], [[Gabriëlle Provaas]]

Productie: [[Joes Roelofs]]

Eindredactie: [[Harry Hosman]], [[Bram van Splunteren]]

===Achtergrond===

Stardust was het langstlopende filmmagazine op de Nederlandse televisie. Wegens een grote reorganisatie bij de VPRO verdween het programma in 2002 van de buis.

Het programma behandelde de feiten en achtergronden van nieuwe filmproducties met speciale aandacht voor Nederlandse films. Ook maakten ze reportages rondom het Nederlands Film Festival en het International Documentaire Festival in Amsterdam.

Stardust begon als een maandelijks magazine maar werd vanaf de zomer van '98 elke donderdag op prime time uitgezonden op Nederland 3.

[[category:producties|Stardust]]

[[category:Kunst en cultuurprogramma|Stardust]]

[[category:1990-1999|Stardust]]

Stardust

2008-10-08T09:42:14Z

Thomaskrooshof:

{{ Infobox Productie
| periode = 1990-2002
| archief_link = [[#http://zoeken.beeldengeluid.nl/internet/index.aspx?ChapterID=1164&searchText=vpro%20laat:%20stardust|Beeld en Geluid]]
| makers = [[#Makers|Makers]]
| achtergrond_info = [[#Achtergrondinformatie|Achtergrondinformatie]]
| genre = [[:category: Kunst en cultuurprogramma|Kunst en cultuurprogramma]]
| decennia = [[:category: 1990-1999|1990-1999]]
| medium = televisie
| externe_info =
}}

===Beschrijving===

Stardust is een filmmagazine gemaakt in opdracht van de [[VPRO]]. Deze aflevering bestaat uit vier fragmenten waarin ingegaan word op de vrij onconventionele totstandkoming van verschillende films.

Het eerste fragment behandeld de film Secret & Lies. Regisseur [[Mike Leigh]] en actrice [[Brenda Blethyn]] vertellen over wijze waarop deze film is geschoten zonder een uitgebreid script. Uitgangspunt waren de personages, van daaruit werd grotendeels geïmproviseerd.

In het fragment 'Naar de Klote!' staat de ongebruikelijke cinematografie centraal. Regisseur [[Ian Kerkhof]] en [[Joost van Gelder]] praten over hun samenwerking en het gebruik van de digi-cam.

Het derde deel is getiteld 'Antonioni retrospectief' en is een stukje van een breder programma dat later dat jaar in de Nederlandse filmtheaters zou draaien. [[Tonino Guerra]] vertelt over zijn schrijverschap en zijn samenwerking met [[Michelangelo Antonioni]].

Ten slotte is er een interview met [[Heddy Honingmann]] naar aanleiding van het IDFA. Ze vertelt over het maken van de documentaire '[[O Amor Natural]]' waarin de erotische gedichten van Carlos Drummond de leidraad vormen. De gedichten worden voorgelezen door oude Braziliaanse mensen die in volle openheid vertellen over hun liefdesherinneringen.

===Makers===

Samenstelling: [[Harry Hosman]] (Secrets and Lies), [[Garbiëlle Provaas]] (Naar de Klote!), [[Alexander Oey]] (Antonioni retrospectief), [[Karen de Bok]] (International Documentary
Filmfestival)

Camera: [[Edwin Verstegen]] ,[[Marije Meerman]], [[Jackó van ’t Hof]], [[Hes Mundt]]

Geluid: [[Marks Wesner]], [[Otto Horsch]], [[Hens van Rooy]], [[Reynir Thor Finnbogason]], [[Pieter Guyt]]

Animaties: [[Martin Draax]], [[Potato Die]]

Editing: [[Jaap Poof]]

Redactie: [[Dicky Parlevliet]], [[Gabriëlle Provaas]]

Productie: [[Joes Roelofs]]

Eindredactie: [[Harry Hosman]], [[Bram van Splunteren]]

===Achtergrond===

Stardust was het langstlopende filmmagazine op de Nederlandse televisie. Wegens een grote reorganisatie bij de VPRO verdween het programma in 2002 van de buis.

Het programma behandelde de feiten en achtergronden van nieuwe filmproducties met speciale aandacht voor Nederlandse films. Ook maakten ze reportages rondom het Nederlands Film Festival en het International Documentaire Festival in Amsterdam.

Stardust begon als een maandelijks magazine maar werd vanaf de zomer van '98 elke donderdag op prime time uitgezonden op Nederland 3.

[[category:producties|Stardust]]

[[category:Kunst en cultuurprogramma|Stardust]]

[[category:1990-1999|Stardust]]