2 minuten stilte, aub - Bewerkingsoverzicht

Bas agterberg op 29 mrt 2012 om 10:00

2012-03-29T10:00:59Z

← Oudere versie		Versie van 29 mrt 2012 10:00
Regel 1:		Regel 1:
	{{ Infobox Productie		{{ Infobox Productie
	\| periode = 1999		\| periode = 1999
	\| archief_link = [http://zoeken.beeldengeluid.nl/internet/index.aspx?ChapterID=1164&searchText=2%20minuten%20stilte~~,%20aub~~ Beeld en Geluid]		\| archief_link = [http://zoeken.beeldengeluid.nl/internet/index.aspx?ChapterID=1164&searchText=2%20minuten%20stilte Beeld en Geluid]
	\| makers = [[#Makers\|Makers]]		\| makers = [[#Makers\|Makers]]
	\| achtergrond_info =		\| achtergrond_info =

Bas agterberg op 23 jun 2011 om 12:24

2011-06-23T12:24:35Z

← Oudere versie		Versie van 23 jun 2011 12:24
Regel 53:		Regel 53:
	Als structuur voor ''2 minuten stilte aub'' kiest Honigmann het verloop van 4 mei 1998. Het is een productionele krachttoer, vooral ’s avonds tijdens de herdenking wanneer er maar liefst acht cameraploegen op verschillende locaties in het land tegelijk aan het werk zijn. Afgezien van wat verder de moeite loonde van het filmen, moest elke ploeg in elk geval vanaf 2 minuten voor acht de camera aanzetten en een filmcassette volschieten van de herdenking zelf.		Als structuur voor ''2 minuten stilte aub'' kiest Honigmann het verloop van 4 mei 1998. Het is een productionele krachttoer, vooral ’s avonds tijdens de herdenking wanneer er maar liefst acht cameraploegen op verschillende locaties in het land tegelijk aan het werk zijn. Afgezien van wat verder de moeite loonde van het filmen, moest elke ploeg in elk geval vanaf 2 minuten voor acht de camera aanzetten en een filmcassette volschieten van de herdenking zelf.

	De ~~Volksrkant~~ schrijft: 'De voorspelbaarheid is groot. Totdat de verhalen en herinneringen een eigen leven gaan leiden, en langzaamaan een beeld ontstaat van wat de dodenherdenking voor mensen inhoudt.' [http://www.volkskrant.nl/archief_gratis/article778661.ece/Als_verdrongen_herinneringen_even_de_macht_grijpen de Volkskrant van 22 oktober 1998]		''De Volkskrant'' schrijft: 'De voorspelbaarheid is groot. Totdat de verhalen en herinneringen een eigen leven gaan leiden, en langzaamaan een beeld ontstaat van wat de dodenherdenking voor mensen inhoudt.' [http://www.volkskrant.nl/archief_gratis/article778661.ece/Als_verdrongen_herinneringen_even_de_macht_grijpen de Volkskrant van 22 oktober 1998]
	----		----
	[[Category: documentaire]]		[[Category: documentaire]]

Bas agterberg op 23 jun 2011 om 12:24

2011-06-23T12:24:09Z

← Oudere versie		Versie van 23 jun 2011 12:24
Regel 51:		Regel 51:
	Heddy Honigmann, die in een Joods emigrantengezin in Peru is opgegroeid en in 1978 naar Nederland kwam, ziet in het nationale ritueel een boeiend onderwerp voor een documentaire. Zelf werd ze enige tijd na haar komst in Nederland met de Dodenherdenking geconfronteerd, toen ’s avonds op 4 mei de tram ineens stopte en de conducteur de passagiers vertelde waarom dit het geval was. Het is Honigmann opgevallen dat er in ons land veel schuldgevoelens heersen. Ze vindt de collectieve stilte van twee minuten een typisch Nederlandse manier om deze gevoelens te uiten.		Heddy Honigmann, die in een Joods emigrantengezin in Peru is opgegroeid en in 1978 naar Nederland kwam, ziet in het nationale ritueel een boeiend onderwerp voor een documentaire. Zelf werd ze enige tijd na haar komst in Nederland met de Dodenherdenking geconfronteerd, toen ’s avonds op 4 mei de tram ineens stopte en de conducteur de passagiers vertelde waarom dit het geval was. Het is Honigmann opgevallen dat er in ons land veel schuldgevoelens heersen. Ze vindt de collectieve stilte van twee minuten een typisch Nederlandse manier om deze gevoelens te uiten.

	Als structuur voor ''2 minuten stilte aub'' kiest Honigmann het verloop van 4 mei 1998. Het is een productionele krachttoer, vooral ’s avonds tijdens de herdenking wanneer er maar liefst acht cameraploegen op verschillende locaties in het land tegelijk aan het werk zijn. Afgezien van wat verder de moeite loonde van het filmen, moest elke ploeg in elk geval vanaf 2 minuten voor acht de camera aanzetten en een filmcassette volschieten van de herdenking zelf.		Als structuur voor ''2 minuten stilte aub'' kiest Honigmann het verloop van 4 mei 1998. Het is een productionele krachttoer, vooral ’s avonds tijdens de herdenking wanneer er maar liefst acht cameraploegen op verschillende locaties in het land tegelijk aan het werk zijn. Afgezien van wat verder de moeite loonde van het filmen, moest elke ploeg in elk geval vanaf 2 minuten voor acht de camera aanzetten en een filmcassette volschieten van de herdenking zelf.

			De Volksrkant schrijft: 'De voorspelbaarheid is groot. Totdat de verhalen en herinneringen een eigen leven gaan leiden, en langzaamaan een beeld ontstaat van wat de dodenherdenking voor mensen inhoudt.' [http://www.volkskrant.nl/archief_gratis/article778661.ece/Als_verdrongen_herinneringen_even_de_macht_grijpen de Volkskrant van 22 oktober 1998]
	----		----
	[[Category: documentaire]]		[[Category: documentaire]]

Bvspall op 6 okt 2009 om 12:46

2009-10-06T12:46:36Z

← Oudere versie		Versie van 6 okt 2009 12:46
Regel 6:		Regel 6:
	\| genre = [[:Category:documentaire\|documentaire]]		\| genre = [[:Category:documentaire\|documentaire]]
	\| decennia = [[:category:1990-1999\|1990-1999]]		\| decennia = [[:category:1990-1999\|1990-1999]]
	\| lengte = 87 ~~minuten~~		\| lengte = 87'
	\| medium = televisie, 16mm		\| medium = televisie, 16mm
	\| externe_info =		\| externe_info =

Bvspall op 6 okt 2009 om 12:45

2009-10-06T12:45:37Z

← Oudere versie		Versie van 6 okt 2009 12:45
Regel 13:		Regel 13:
	[[Afbeelding:2 minuten stilte aub.jpg]]		[[Afbeelding:2 minuten stilte aub.jpg]]

			<br clear='all'>
	=== Beschrijving ===		=== Beschrijving ===
	De film toont het nationale ritueel van Dodenherdenking op 4 mei om 20.00 uur. De film begint ’s morgens vroeg en eindigt met de uitvoering van het herdenkingsconcert na de herdenking. Honigmann laat zien wat een tiental mensen die dag doet – en daarmee wat 4 mei voor hen betekent. De maakster is al vragenstellend hoorbaar aanwezig. Er zijn bekende en onbekende personen bij, verschillende categorieën vertegenwoordigend: Jodin, kind van NSB-ouders, Indische Nederlander, in 1956 gevluchte Hongaar, volksvrouw, middenstander, middelbare scholiere, enzovoorts.		De film toont het nationale ritueel van Dodenherdenking op 4 mei om 20.00 uur. De film begint ’s morgens vroeg en eindigt met de uitvoering van het herdenkingsconcert na de herdenking. Honigmann laat zien wat een tiental mensen die dag doet – en daarmee wat 4 mei voor hen betekent. De maakster is al vragenstellend hoorbaar aanwezig. Er zijn bekende en onbekende personen bij, verschillende categorieën vertegenwoordigend: Jodin, kind van NSB-ouders, Indische Nederlander, in 1956 gevluchte Hongaar, volksvrouw, middenstander, middelbare scholiere, enzovoorts.

Bvspall: /* Makers */

2009-10-06T12:45:19Z

Makers

← Oudere versie		Versie van 6 okt 2009 12:45
Regel 43:		Regel 43:
	Eindredacteur NPS [[Carel Kuyl]]		Eindredacteur NPS [[Carel Kuyl]]

	Productiemaatschappij [[Pieter van Huystee Film & TV]] voor de NPS.		Productiemaatschappij [[Pieter van Huystee Film & TV]] voor de [[NPS]].


	===Achtergrondinformatie===		===Achtergrondinformatie===

Bvspall op 19 jan 2009 om 09:18

2009-01-19T09:18:09Z

← Oudere versie		Versie van 19 jan 2009 09:18
Regel 53:		Regel 53:
	Als structuur voor ''2 minuten stilte aub'' kiest Honigmann het verloop van 4 mei 1998. Het is een productionele krachttoer, vooral ’s avonds tijdens de herdenking wanneer er maar liefst acht cameraploegen op verschillende locaties in het land tegelijk aan het werk zijn. Afgezien van wat verder de moeite loonde van het filmen, moest elke ploeg in elk geval vanaf 2 minuten voor acht de camera aanzetten en een filmcassette volschieten van de herdenking zelf.		Als structuur voor ''2 minuten stilte aub'' kiest Honigmann het verloop van 4 mei 1998. Het is een productionele krachttoer, vooral ’s avonds tijdens de herdenking wanneer er maar liefst acht cameraploegen op verschillende locaties in het land tegelijk aan het werk zijn. Afgezien van wat verder de moeite loonde van het filmen, moest elke ploeg in elk geval vanaf 2 minuten voor acht de camera aanzetten en een filmcassette volschieten van de herdenking zelf.

			----
	[[Category: documentaire]]		[[Category: documentaire]]

WikiSysop op 1 dec 2008 om 13:48

2008-12-01T13:48:58Z

← Oudere versie		Versie van 1 dec 2008 13:48
Regel 14:		Regel 14:

	=== Beschrijving ===		=== Beschrijving ===
	Een jaar na de bevrijding vinden er op 4 mei – de dag vóór de Duitse capitulatie – ’s avonds op verschillende plaatsen in Nederland herdenkingen plaats. In de loop der jaren is dit een vast ritueel geworden, met de Nationale Dodenherdenking in Amsterdam bij het uit 1956 daterende Nationaal Monument, en talloze grotere en kleinere herdenkingen elders. Om 20.00u. wordt in het hele land twee minuten stilte in acht gehouden. Niet langer worden alleen de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog herdacht, maar ook hen die zijn omgekomen tijdens andere oorlogen, militaire conflicten en vredesoperaties. Ook is het perspectief veranderd: van bevrijding (terugkijken) naar vrijheid (vooruitkijken).		De film toont het nationale ritueel van Dodenherdenking op 4 mei om 20.00 uur. De film begint ’s morgens vroeg en eindigt met de uitvoering van het herdenkingsconcert na de herdenking. Honigmann laat zien wat een tiental mensen die dag doet – en daarmee wat 4 mei voor hen betekent. De maakster is al vragenstellend hoorbaar aanwezig. Er zijn bekende en onbekende personen bij, verschillende categorieën vertegenwoordigend: Jodin, kind van NSB-ouders, Indische Nederlander, in 1956 gevluchte Hongaar, volksvrouw, middenstander, middelbare scholiere, enzovoorts.

	~~Heddy Honigmann, die in een Joods emigrantengezin in Peru is opgegroeid en in 1978 naar Nederland kwam, ziet in~~ het nationale ritueel ~~een boeiend onderwerp voor een documentaire. Zelf werd ze enige tijd na haar komst in Nederland met de~~ Dodenherdenking ~~geconfronteerd, toen ’s avonds~~ op 4 mei de tram ineens stopte en de conducteur de passagiers vertelde waarom dit het geval was. Het is Honigmann opgevallen dat er in ons land veel schuldgevoelens heersen. Ze vindt de collectieve stilte van twee minuten een typisch Nederlandse manier om ~~deze gevoelens te uiten~~.

	Als structuur voor 2 MINUTEN STILTE, AUB kiest Honigmann het verloop van 4 mei 1998. Het is een productionele krachttoer, vooral ’s avonds tijdens de herdenking wanneer er maar liefst acht cameraploegen op verschillende locaties in het land tegelijk aan het werk zijn. Afgezien van wat verder de moeite loonde van het filmen, moest elke ploeg in elk geval vanaf 2 minuten voor acht de camera aanzetten en een filmcassette volschieten van de herdenking zelf.

	~~2 MINUTEN STILTE, AUB~~ begint ’s morgens vroeg en eindigt met de uitvoering van het herdenkingsconcert na de herdenking. Honigmann laat zien wat een tiental mensen die dag doet – en daarmee wat 4 mei voor hen betekent. De maakster is al vragenstellend hoorbaar aanwezig. Er zijn bekende en onbekende personen bij, verschillende categorieën vertegenwoordigend: Jodin, kind van NSB-ouders, Indische Nederlander, in 1956 gevluchte Hongaar, volksvrouw, middenstander, middelbare scholiere, enzovoorts.

	Sommigen, zoals de dichteres Anna Enquist, kunnen hun gevoelens heel goed onder woorden brengen. Bij anderen zijn het juist de beelden en de montage die het nodige reliëf geven. Zo kijkt de dochter van NSB-ouders eenzaam met een bord op schoot naar de herdenking op televisie. Oud-programmamaakster Netty Rosenfeld lijdt zichtbaar tijdens de herdenking in de Hollandse Schouwburg, totdat ze een vertederende blik op haar kleinzoon werpt.		Sommigen, zoals de dichteres [[Anna Enquist]], kunnen hun gevoelens heel goed onder woorden brengen. Bij anderen zijn het juist de beelden en de montage die het nodige reliëf geven. Zo kijkt de dochter van NSB-ouders eenzaam met een bord op schoot naar de herdenking op televisie. Oud-programmamaakster [[Netty Rosenfeld]] lijdt zichtbaar tijdens de herdenking in de Hollandse Schouwburg, totdat ze een vertederende blik op haar kleinzoon werpt.

	Deze documentaire is uitgezonden als aflevering van [[NPS.doc]]		Deze documentaire is uitgezonden als aflevering van [[NPS.doc]]
	=== Makers ===		=== Makers ===

	Regie: Heddy Honigmann; scenario en research: Heddy Honigmann, Hans Dortmans; camera: Maarten Kramer; camera assistentie: Nicole Bergsma, Jeroen de Bruin; geluid: Noshka van der Lely; montage: Mario Steenbergen; geluidsmontage en -mixage: Hugo Dijkstal; mixage assistentie: Danny van Spreuwel; productie: Pieter van Huystee (Pieter van Huystee Film & TV); uitvoerend producent: Hetty Krapels
	~~Het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid~~
	Regisseur [[Heddy Honigmann]]		Regisseur [[Heddy Honigmann]]

Regel 53:		Regel 45:
	Productiemaatschappij [[Pieter van Huystee Film & TV]] voor de NPS.		Productiemaatschappij [[Pieter van Huystee Film & TV]] voor de NPS.


			===Achtergrondinformatie===
			Een jaar na de bevrijding vinden er op 4 mei – de dag vóór de Duitse capitulatie – ’s avonds op verschillende plaatsen in Nederland herdenkingen plaats. In de loop der jaren is dit een vast ritueel geworden, met de Nationale Dodenherdenking in Amsterdam bij het uit 1956 daterende Nationaal Monument, en talloze grotere en kleinere herdenkingen elders. Om 20.00u. wordt in het hele land twee minuten stilte in acht gehouden. Niet langer worden alleen de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog herdacht, maar ook hen die zijn omgekomen tijdens andere oorlogen, militaire conflicten en vredesoperaties. Ook is het perspectief veranderd: van bevrijding (terugkijken) naar vrijheid (vooruitkijken).

			Heddy Honigmann, die in een Joods emigrantengezin in Peru is opgegroeid en in 1978 naar Nederland kwam, ziet in het nationale ritueel een boeiend onderwerp voor een documentaire. Zelf werd ze enige tijd na haar komst in Nederland met de Dodenherdenking geconfronteerd, toen ’s avonds op 4 mei de tram ineens stopte en de conducteur de passagiers vertelde waarom dit het geval was. Het is Honigmann opgevallen dat er in ons land veel schuldgevoelens heersen. Ze vindt de collectieve stilte van twee minuten een typisch Nederlandse manier om deze gevoelens te uiten.

			Als structuur voor ''2 minuten stilte aub'' kiest Honigmann het verloop van 4 mei 1998. Het is een productionele krachttoer, vooral ’s avonds tijdens de herdenking wanneer er maar liefst acht cameraploegen op verschillende locaties in het land tegelijk aan het werk zijn. Afgezien van wat verder de moeite loonde van het filmen, moest elke ploeg in elk geval vanaf 2 minuten voor acht de camera aanzetten en een filmcassette volschieten van de herdenking zelf.

WikiSysop op 1 dec 2008 om 13:44

2008-12-01T13:44:39Z

← Oudere versie		Versie van 1 dec 2008 13:44
Regel 6:		Regel 6:
	\| genre = [[:Category:documentaire\|documentaire]]		\| genre = [[:Category:documentaire\|documentaire]]
	\| decennia = [[:category:1990-1999\|1990-1999]]		\| decennia = [[:category:1990-1999\|1990-1999]]
	\| medium = televisie		\| lengte = 87 minuten
			\| medium = televisie, 16mm
	\| externe_info =		\| externe_info =
	}}		}}
Regel 13:		Regel 14:

	=== Beschrijving ===		=== Beschrijving ===
			Een jaar na de bevrijding vinden er op 4 mei – de dag vóór de Duitse capitulatie – ’s avonds op verschillende plaatsen in Nederland herdenkingen plaats. In de loop der jaren is dit een vast ritueel geworden, met de Nationale Dodenherdenking in Amsterdam bij het uit 1956 daterende Nationaal Monument, en talloze grotere en kleinere herdenkingen elders. Om 20.00u. wordt in het hele land twee minuten stilte in acht gehouden. Niet langer worden alleen de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog herdacht, maar ook hen die zijn omgekomen tijdens andere oorlogen, militaire conflicten en vredesoperaties. Ook is het perspectief veranderd: van bevrijding (terugkijken) naar vrijheid (vooruitkijken).

	~~Documentaire van~~ Heddy Honigmann ~~over~~ de manier ~~waarop diverse Nederlanders omgaan~~ met de ~~Dodenherdenking op~~ 4 mei.		Heddy Honigmann, die in een Joods emigrantengezin in Peru is opgegroeid en in 1978 naar Nederland kwam, ziet in het nationale ritueel een boeiend onderwerp voor een documentaire. Zelf werd ze enige tijd na haar komst in Nederland met de Dodenherdenking geconfronteerd, toen ’s avonds op 4 mei de tram ineens stopte en de conducteur de passagiers vertelde waarom dit het geval was. Het is Honigmann opgevallen dat er in ons land veel schuldgevoelens heersen. Ze vindt de collectieve stilte van twee minuten een typisch Nederlandse manier om deze gevoelens te uiten.

			Als structuur voor 2 MINUTEN STILTE, AUB kiest Honigmann het verloop van 4 mei 1998. Het is een productionele krachttoer, vooral ’s avonds tijdens de herdenking wanneer er maar liefst acht cameraploegen op verschillende locaties in het land tegelijk aan het werk zijn. Afgezien van wat verder de moeite loonde van het filmen, moest elke ploeg in elk geval vanaf 2 minuten voor acht de camera aanzetten en een filmcassette volschieten van de herdenking zelf.

			2 MINUTEN STILTE, AUB begint ’s morgens vroeg en eindigt met de uitvoering van het herdenkingsconcert na de herdenking. Honigmann laat zien wat een tiental mensen die dag doet – en daarmee wat 4 mei voor hen betekent. De maakster is al vragenstellend hoorbaar aanwezig. Er zijn bekende en onbekende personen bij, verschillende categorieën vertegenwoordigend: Jodin, kind van NSB-ouders, Indische Nederlander, in 1956 gevluchte Hongaar, volksvrouw, middenstander, middelbare scholiere, enzovoorts.

			Sommigen, zoals de dichteres Anna Enquist, kunnen hun gevoelens heel goed onder woorden brengen. Bij anderen zijn het juist de beelden en de montage die het nodige reliëf geven. Zo kijkt de dochter van NSB-ouders eenzaam met een bord op schoot naar de herdenking op televisie. Oud-programmamaakster Netty Rosenfeld lijdt zichtbaar tijdens de herdenking in de Hollandse Schouwburg, totdat ze een vertederende blik op haar kleinzoon werpt.

	Deze documentaire is uitgezonden als aflevering van [[NPS.doc]]		Deze documentaire is uitgezonden als aflevering van [[NPS.doc]]
	=== Makers ===		=== Makers ===

			Regie: Heddy Honigmann; scenario en research: Heddy Honigmann, Hans Dortmans; camera: Maarten Kramer; camera assistentie: Nicole Bergsma, Jeroen de Bruin; geluid: Noshka van der Lely; montage: Mario Steenbergen; geluidsmontage en -mixage: Hugo Dijkstal; mixage assistentie: Danny van Spreuwel; productie: Pieter van Huystee (Pieter van Huystee Film & TV); uitvoerend producent: Hetty Krapels
			Het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid
	Regisseur [[Heddy Honigmann]]		Regisseur [[Heddy Honigmann]]

Regel 26:		Regel 36:

	Camera [[Maarten Kramer]]		Camera [[Maarten Kramer]]

			Camera assistentie [[Nicole Bergsma]], [[Jeroen de Bruin]]

			Geluid [[Noshka van der Lely]]

			Montage [[Maria Steenbergen]]

			Geluidsmontage en -mixage [[Hugo Dijkstal]]

	Uitvoerend producent [[Hetty Krapels]]		Uitvoerend producent [[Hetty Krapels]]

			Producent [[Pieter van Huystee]]

	Eindredacteur NPS [[Carel Kuyl]]		Eindredacteur NPS [[Carel Kuyl]]

	~~NPS.~~		Productiemaatschappij [[Pieter van Huystee Film & TV]] voor de NPS.

	~~Deze film kwam tot stand met steun~~ van ~~Stichting Nederlands Fonds~~ voor de ~~Film en Coproduktiefonds Binnenlandse Omroepen~~.

	~~----~~

Bas agterberg op 19 nov 2008 om 09:36

2008-11-19T09:36:04Z

← Oudere versie		Versie van 19 nov 2008 09:36
Regel 42:		Regel 42:
	[[Category: 1990-1999]]		[[Category: 1990-1999]]

	[[Category: ~~producties]]~~		[[Category: productielijst 2]]

	~~[[category:~~2]]