Het ondergronds orkest - Bewerkingsoverzicht

Renekoenders op 19 nov 2008 om 14:23

2008-11-19T14:23:13Z

← Oudere versie		Versie van 19 nov 2008 14:23
Regel 61:		Regel 61:


	[[category:~~producties~~\|Ondergronds Orkest, Het]]		[[category: Productielijst O\|Ondergronds Orkest, Het]]

	[[category:documentaire\|Ondergronds Orkest, Het]]		[[category:documentaire\|Ondergronds Orkest, Het]]

	[[category:1990-1999\|Ondergronds Orkest, Het]]		[[category:1990-1999\|Ondergronds Orkest, Het]]

Renekoenders op 14 nov 2008 om 09:25

2008-11-14T09:25:20Z

← Oudere versie		Versie van 14 nov 2008 09:25
Regel 1:		Regel 1:
	{{ Infobox Productie		{{ Infobox Productie
	\| periode = 29-08-1999		\| periode = 29-08-1999
	\| archief_link = [http://zoeken.beeldengeluid.nl/internet/index.aspx?~~chapterid~~=1164&~~filterid~~=974&contentid=7&searchID=918214&columnorderid=-1&orderby=1&itemsOnPage=10&defsortcol=12&defsortby=2&pvname=personen&pis=expressies;selecties&startrow=1&resultitemid=1&nrofresults=11&verityID=/16057/16078/16078/27448@expressies Beeld en Geluid]		\| archief_link = [http://zoeken.beeldengeluid.nl/internet/index.aspx?ChapterID=1164&searchText=Het%20ondergronds%20orkest%20Honigmann%20VPRO Beeld en Geluid]
	\| makers = [[#Makers\|Makers]]		\| makers = [[#Makers\|Makers]]
	\| achtergrond_info =		\| achtergrond_info =
Regel 10:		Regel 10:
	\| externe_info = [http://www.vpro.nl/programma/dokwerk/dossiers/39222004 Over Heddy Honigmann]		\| externe_info = [http://www.vpro.nl/programma/dokwerk/dossiers/39222004 Over Heddy Honigmann]
	}}		}}


	~~[[Afbeelding:OndergrondsOrkest.jpg]]~~

	<br clear="all" />		<br clear="all" />
Regel 47:		Regel 44:

	[[VPRO]]		[[VPRO]]
	~~<br>~~
	~~<br>~~
	Deze film kwam tot stand met steun van het Nederlands Fonds voor de Film, het Coproduktiefonds Binnenlandse Omroepen en het Stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Omroepproducties.		Deze film kwam tot stand met steun van het Nederlands Fonds voor de Film, het Coproduktiefonds Binnenlandse Omroepen en het Stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Omroepproducties.
	~~<br>~~
	~~<br>~~
	===Achtergrondinformatie===		===Achtergrondinformatie===
	'''Romantische musici'''~~<br>~~		'''Romantische musici'''
	De verschillende muzikanten die Honigmann spreekt komen vanuit de hele wereld. Enkele landen die voorbij komen zijn: Vietnam, China, Roemenië, Iran, Venezuela, Bosnië en Herzegovina, Oeganda, Algerije en Argentinië. Mario Guacarán, één van de muzikanten, spreekt dan ook over neo-nomaden, mensen die noodgedwongen uit hun moederland moesten vertrekken en die de wereld al spelende rondreizen. Zo zien we ook een Roemeense familie die voor een aantal maanden naar Frankrijk komen om muziek op straat en in de metro te maken, zodat ze daar in Roemenië van kunnen leven.		De verschillende muzikanten die Honigmann spreekt komen vanuit de hele wereld. Enkele landen die voorbij komen zijn: Vietnam, China, Roemenië, Iran, Venezuela, Bosnië en Herzegovina, Oeganda, Algerije en Argentinië. Mario Guacarán, één van de muzikanten, spreekt dan ook over neo-nomaden, mensen die noodgedwongen uit hun moederland moesten vertrekken en die de wereld al spelende rondreizen. Zo zien we ook een Roemeense familie die voor een aantal maanden naar Frankrijk komen om muziek op straat en in de metro te maken, zodat ze daar in Roemenië van kunnen leven.
	<br>      De musici verwezenlijken de romantische ideaal beelden die we van kunstenaars hebben; de gekwelde povere ziel met een onvoorstelbaar verleden, wiens enige werkelijke bezit zijn (muzikaal) talent is. Uitspraken als "Ik wil sterven in de muziek." en een Guineaanse muzikant die zegt; "Ik weet zeker dat wij met onze muziek alle tegenstellingen overbruggen." versterken de vorming van dit romantische beeld. Met als "hoogte punt" Miguel Angel Estrella, een Argentijn die in eigen land twee en een half jaar heeft vastgezeten en daarin continu gemarteld is, met een liefdevolle glimlacht stelt dat: "No se puede tocar la piano, si no le tiene la corazon generoso, abierto para explicar cosas." in de documentaire vertaald als: "Je kan geen piano spelen als je niet naar het leven lacht."		<br>      De musici verwezenlijken de romantische ideaal beelden die we van kunstenaars hebben; de gekwelde povere ziel met een onvoorstelbaar verleden, wiens enige werkelijke bezit zijn (muzikaal) talent is. Uitspraken als "Ik wil sterven in de muziek." en een Guineaanse muzikant die zegt; "Ik weet zeker dat wij met onze muziek alle tegenstellingen overbruggen." versterken de vorming van dit romantische beeld. Met als "hoogte punt" Miguel Angel Estrella, een Argentijn die in eigen land twee en een half jaar heeft vastgezeten en daarin continu gemarteld is, met een liefdevolle glimlacht stelt dat: "No se puede tocar la piano, si no le tiene la corazon generoso, abierto para explicar cosas." in de documentaire vertaald als: "Je kan geen piano spelen als je niet naar het leven lacht."
	~~<br>~~

	'''Stijl van Honigmann'''~~<br>~~
			'''Stijl van Honigmann'''
	De stijl van Honigmann wordt goed omschreven voor Raymond van den Boogaard in het NRC Handelsblad van 26 september 2008:		De stijl van Honigmann wordt goed omschreven voor Raymond van den Boogaard in het NRC Handelsblad van 26 september 2008:
	<blockquote>"Zoals in de meeste films van Honigmann - zelf uit Lima afkomstig en zeker sinds [[Metaal en melancholie]]1993) een van Nederlands belangrijkste documentairemakers - wordt de gruwel niet regelrecht als gruwel gepresenteerd. De empathie van Honigmann met haar personages - liefde bijna - spat van het scherm, waardoor de film iets luchtigs en vrolijks krijgt en de boodschap extra hard aankomt. "~~<br>~~.</blockquote>		<blockquote>"Zoals in de meeste films van Honigmann - zelf uit Lima afkomstig en zeker sinds [[Metaal en melancholie]]1993) een van Nederlands belangrijkste documentairemakers - wordt de gruwel niet regelrecht als gruwel gepresenteerd. De empathie van Honigmann met haar personages - liefde bijna - spat van het scherm, waardoor de film iets luchtigs en vrolijks krijgt en de boodschap extra hard aankomt. ".</blockquote>
	De kritieken zijn veelal lovend, hoewel Bianca Stigter in het NRC Handelsblad van 16 januari 1998 terecht opmerkt dat de titel uiteindelijk niet typerend is voor de documentaire:		De kritieken zijn veelal lovend, hoewel Bianca Stigter in het NRC Handelsblad van 16 januari 1998 terecht opmerkt dat de titel uiteindelijk niet typerend is voor de documentaire:
	<blockquote>"Het geeft niet meer dat Honigmann in de rest van de film een beetje rond de metro is gaan zwalken, muzikanten filmt die er nooit spelen, zoals de Argentijnse pianist die in een concertzaal over zijn martelingen vertelt. Evenmin doet het er nog toe dat Honigmann wegens de reeks bomaanslagen in de Parijse metro geen toestemming meer kreeg om meer ondergronds te filmen. Muziek en onverwacht geluk wordt door haar tovergreep het eigenlijke onderwerp van Het ondergronds orkest." ~~<br>~~		<blockquote>"Het geeft niet meer dat Honigmann in de rest van de film een beetje rond de metro is gaan zwalken, muzikanten filmt die er nooit spelen, zoals de Argentijnse pianist die in een concertzaal over zijn martelingen vertelt. Evenmin doet het er nog toe dat Honigmann wegens de reeks bomaanslagen in de Parijse metro geen toestemming meer kreeg om meer ondergronds te filmen. Muziek en onverwacht geluk wordt door haar tovergreep het eigenlijke onderwerp van Het ondergronds orkest."
	</blockquote>		</blockquote>
	~~<br>~~

	~~[[category:producties\|Het Ondergronds Orkest]]~~

	[[category:~~documentaire~~\|~~Het~~ Ondergronds Orkest]]		[[category:producties\|Ondergronds Orkest, Het]]

	[[category:~~1990-1999~~\|~~Het~~ Ondergronds Orkest]]		[[category:documentaire\|Ondergronds Orkest, Het]]

	[[~~Category~~: ~~producties~~]]		[[category:1990-1999\|Ondergronds Orkest, Het]]

Bas agterberg op 24 okt 2008 om 09:43

2008-10-24T09:43:24Z

← Oudere versie		Versie van 24 okt 2008 09:43
Regel 61:		Regel 61:
	De stijl van Honigmann wordt goed omschreven voor Raymond van den Boogaard in het NRC Handelsblad van 26 september 2008:		De stijl van Honigmann wordt goed omschreven voor Raymond van den Boogaard in het NRC Handelsblad van 26 september 2008:
	<blockquote>"Zoals in de meeste films van Honigmann - zelf uit Lima afkomstig en zeker sinds [[Metaal en melancholie]]1993) een van Nederlands belangrijkste documentairemakers - wordt de gruwel niet regelrecht als gruwel gepresenteerd. De empathie van Honigmann met haar personages - liefde bijna - spat van het scherm, waardoor de film iets luchtigs en vrolijks krijgt en de boodschap extra hard aankomt. "<br>.</blockquote>		<blockquote>"Zoals in de meeste films van Honigmann - zelf uit Lima afkomstig en zeker sinds [[Metaal en melancholie]]1993) een van Nederlands belangrijkste documentairemakers - wordt de gruwel niet regelrecht als gruwel gepresenteerd. De empathie van Honigmann met haar personages - liefde bijna - spat van het scherm, waardoor de film iets luchtigs en vrolijks krijgt en de boodschap extra hard aankomt. "<br>.</blockquote>
	~~'''Reacties'''<br>~~
	De kritieken zijn veelal lovend, hoewel Bianca Stigter in het NRC Handelsblad van 16 januari 1998 terecht opmerkt dat de titel uiteindelijk niet typerend is voor de documentaire:		De kritieken zijn veelal lovend, hoewel Bianca Stigter in het NRC Handelsblad van 16 januari 1998 terecht opmerkt dat de titel uiteindelijk niet typerend is voor de documentaire:
	<blockquote>"Het geeft niet meer dat Honigmann in de rest van de film een beetje rond de metro is gaan zwalken, muzikanten filmt die er nooit spelen, zoals de Argentijnse pianist die in een concertzaal over zijn martelingen vertelt. Evenmin doet het er nog toe dat Honigmann wegens de reeks bomaanslagen in de Parijse metro geen toestemming meer kreeg om meer ondergronds te filmen. Muziek en onverwacht geluk wordt door haar tovergreep het eigenlijke onderwerp van Het ondergronds orkest." <br>		<blockquote>"Het geeft niet meer dat Honigmann in de rest van de film een beetje rond de metro is gaan zwalken, muzikanten filmt die er nooit spelen, zoals de Argentijnse pianist die in een concertzaal over zijn martelingen vertelt. Evenmin doet het er nog toe dat Honigmann wegens de reeks bomaanslagen in de Parijse metro geen toestemming meer kreeg om meer ondergronds te filmen. Muziek en onverwacht geluk wordt door haar tovergreep het eigenlijke onderwerp van Het ondergronds orkest." <br>

Bas agterberg op 24 okt 2008 om 09:43

2008-10-24T09:43:04Z

← Oudere versie		Versie van 24 okt 2008 09:43
Regel 61:		Regel 61:
	De stijl van Honigmann wordt goed omschreven voor Raymond van den Boogaard in het NRC Handelsblad van 26 september 2008:		De stijl van Honigmann wordt goed omschreven voor Raymond van den Boogaard in het NRC Handelsblad van 26 september 2008:
	<blockquote>"Zoals in de meeste films van Honigmann - zelf uit Lima afkomstig en zeker sinds [[Metaal en melancholie]]1993) een van Nederlands belangrijkste documentairemakers - wordt de gruwel niet regelrecht als gruwel gepresenteerd. De empathie van Honigmann met haar personages - liefde bijna - spat van het scherm, waardoor de film iets luchtigs en vrolijks krijgt en de boodschap extra hard aankomt. "<br>.</blockquote>		<blockquote>"Zoals in de meeste films van Honigmann - zelf uit Lima afkomstig en zeker sinds [[Metaal en melancholie]]1993) een van Nederlands belangrijkste documentairemakers - wordt de gruwel niet regelrecht als gruwel gepresenteerd. De empathie van Honigmann met haar personages - liefde bijna - spat van het scherm, waardoor de film iets luchtigs en vrolijks krijgt en de boodschap extra hard aankomt. "<br>.</blockquote>
	~~<br>~~
	'''Reacties'''<br>		'''Reacties'''<br>
	De kritieken zijn veelal lovend, hoewel Bianca Stigter in het NRC Handelsblad van 16 januari 1998 terecht opmerkt dat de titel uiteindelijk niet typerend is voor de documentaire:		De kritieken zijn veelal lovend, hoewel Bianca Stigter in het NRC Handelsblad van 16 januari 1998 terecht opmerkt dat de titel uiteindelijk niet typerend is voor de documentaire:

Bas agterberg op 24 okt 2008 om 09:42

2008-10-24T09:42:42Z

← Oudere versie		Versie van 24 okt 2008 09:42
Regel 53:		Regel 53:
	<br>		<br>
	===Achtergrondinformatie===		===Achtergrondinformatie===
	~~<br>~~
	'''Romantische musici'''<br>		'''Romantische musici'''<br>
	De verschillende muzikanten die Honigmann spreekt komen vanuit de hele wereld. Enkele landen die voorbij komen zijn: Vietnam, China, Roemenië, Iran, Venezuela, Bosnië en Herzegovina, Oeganda, Algerije en Argentinië. Mario Guacarán, één van de muzikanten, spreekt dan ook over neo-nomaden, mensen die noodgedwongen uit hun moederland moesten vertrekken en die de wereld al spelende rondreizen. Zo zien we ook een Roemeense familie die voor een aantal maanden naar Frankrijk komen om muziek op straat en in de metro te maken, zodat ze daar in Roemenië van kunnen leven.		De verschillende muzikanten die Honigmann spreekt komen vanuit de hele wereld. Enkele landen die voorbij komen zijn: Vietnam, China, Roemenië, Iran, Venezuela, Bosnië en Herzegovina, Oeganda, Algerije en Argentinië. Mario Guacarán, één van de muzikanten, spreekt dan ook over neo-nomaden, mensen die noodgedwongen uit hun moederland moesten vertrekken en die de wereld al spelende rondreizen. Zo zien we ook een Roemeense familie die voor een aantal maanden naar Frankrijk komen om muziek op straat en in de metro te maken, zodat ze daar in Roemenië van kunnen leven.
Regel 63:		Regel 62:
	<blockquote>"Zoals in de meeste films van Honigmann - zelf uit Lima afkomstig en zeker sinds [[Metaal en melancholie]]1993) een van Nederlands belangrijkste documentairemakers - wordt de gruwel niet regelrecht als gruwel gepresenteerd. De empathie van Honigmann met haar personages - liefde bijna - spat van het scherm, waardoor de film iets luchtigs en vrolijks krijgt en de boodschap extra hard aankomt. "<br>.</blockquote>		<blockquote>"Zoals in de meeste films van Honigmann - zelf uit Lima afkomstig en zeker sinds [[Metaal en melancholie]]1993) een van Nederlands belangrijkste documentairemakers - wordt de gruwel niet regelrecht als gruwel gepresenteerd. De empathie van Honigmann met haar personages - liefde bijna - spat van het scherm, waardoor de film iets luchtigs en vrolijks krijgt en de boodschap extra hard aankomt. "<br>.</blockquote>
	<br>		<br>

	'''Reacties'''<br>		'''Reacties'''<br>
	De kritieken zijn veelal lovend, hoewel Bianca Stigter in het NRC Handelsblad van 16 januari 1998 terecht opmerkt dat de titel uiteindelijk niet typerend is voor de documentaire:		De kritieken zijn veelal lovend, hoewel Bianca Stigter in het NRC Handelsblad van 16 januari 1998 terecht opmerkt dat de titel uiteindelijk niet typerend is voor de documentaire:

Bas agterberg op 24 okt 2008 om 09:42

2008-10-24T09:42:24Z

← Oudere versie		Versie van 24 okt 2008 09:42
Regel 61:		Regel 61:
	'''Stijl van Honigmann'''<br>		'''Stijl van Honigmann'''<br>
	De stijl van Honigmann wordt goed omschreven voor Raymond van den Boogaard in het NRC Handelsblad van 26 september 2008:		De stijl van Honigmann wordt goed omschreven voor Raymond van den Boogaard in het NRC Handelsblad van 26 september 2008:
	<blockquote>"Zoals in de meeste films van Honigmann - zelf uit Lima afkomstig en zeker sinds [[Metaal en melancholie]]1993) een van Nederlands belangrijkste documentairemakers - wordt de gruwel niet regelrecht als gruwel gepresenteerd. De empathie van Honigmann met haar personages - liefde bijna - spat van het scherm, waardoor de film iets luchtigs en vrolijks krijgt en de boodschap extra hard aankomt. "<br>.'</blockquote>		<blockquote>"Zoals in de meeste films van Honigmann - zelf uit Lima afkomstig en zeker sinds [[Metaal en melancholie]]1993) een van Nederlands belangrijkste documentairemakers - wordt de gruwel niet regelrecht als gruwel gepresenteerd. De empathie van Honigmann met haar personages - liefde bijna - spat van het scherm, waardoor de film iets luchtigs en vrolijks krijgt en de boodschap extra hard aankomt. "<br>.</blockquote>
	<br>		<br>

Bas agterberg op 24 okt 2008 om 09:42

2008-10-24T09:42:08Z

← Oudere versie		Versie van 24 okt 2008 09:42
Regel 46:		Regel 46:
	Bureau-productie: [[Sylvia Baan]], [[Suus Ruis]], [[Carine Eijsbouts]] ([[VPRO]])		Bureau-productie: [[Sylvia Baan]], [[Suus Ruis]], [[Carine Eijsbouts]] ([[VPRO]])

	~~Distributie: [[Cinemien]]~~		[[VPRO]]

	~~Zendgemachtigde:~~ [[VPRO]]
	<br>		<br>
	<br>		<br>
Regel 60:		Regel 58:
	<br>      De musici verwezenlijken de romantische ideaal beelden die we van kunstenaars hebben; de gekwelde povere ziel met een onvoorstelbaar verleden, wiens enige werkelijke bezit zijn (muzikaal) talent is. Uitspraken als "Ik wil sterven in de muziek." en een Guineaanse muzikant die zegt; "Ik weet zeker dat wij met onze muziek alle tegenstellingen overbruggen." versterken de vorming van dit romantische beeld. Met als "hoogte punt" Miguel Angel Estrella, een Argentijn die in eigen land twee en een half jaar heeft vastgezeten en daarin continu gemarteld is, met een liefdevolle glimlacht stelt dat: "No se puede tocar la piano, si no le tiene la corazon generoso, abierto para explicar cosas." in de documentaire vertaald als: "Je kan geen piano spelen als je niet naar het leven lacht."		<br>      De musici verwezenlijken de romantische ideaal beelden die we van kunstenaars hebben; de gekwelde povere ziel met een onvoorstelbaar verleden, wiens enige werkelijke bezit zijn (muzikaal) talent is. Uitspraken als "Ik wil sterven in de muziek." en een Guineaanse muzikant die zegt; "Ik weet zeker dat wij met onze muziek alle tegenstellingen overbruggen." versterken de vorming van dit romantische beeld. Met als "hoogte punt" Miguel Angel Estrella, een Argentijn die in eigen land twee en een half jaar heeft vastgezeten en daarin continu gemarteld is, met een liefdevolle glimlacht stelt dat: "No se puede tocar la piano, si no le tiene la corazon generoso, abierto para explicar cosas." in de documentaire vertaald als: "Je kan geen piano spelen als je niet naar het leven lacht."
	<br>		<br>

	'''Stijl van Honigmann'''<br>		'''Stijl van Honigmann'''<br>
	De stijl van Honigmann wordt goed omschreven voor Raymond van den Boogaard in het NRC Handelsblad van 26 september 2008:		De stijl van Honigmann wordt goed omschreven voor Raymond van den Boogaard in het NRC Handelsblad van 26 september 2008:
Regel 70:		Regel 69:
	</blockquote>		</blockquote>
	<br>		<br>

	~~----~~

	[[category:producties\|Het Ondergronds Orkest]]		[[category:producties\|Het Ondergronds Orkest]]

Bas agterberg op 24 okt 2008 om 09:41

2008-10-24T09:41:27Z

← Oudere versie		Versie van 24 okt 2008 09:41
Regel 59:		Regel 59:
	De verschillende muzikanten die Honigmann spreekt komen vanuit de hele wereld. Enkele landen die voorbij komen zijn: Vietnam, China, Roemenië, Iran, Venezuela, Bosnië en Herzegovina, Oeganda, Algerije en Argentinië. Mario Guacarán, één van de muzikanten, spreekt dan ook over neo-nomaden, mensen die noodgedwongen uit hun moederland moesten vertrekken en die de wereld al spelende rondreizen. Zo zien we ook een Roemeense familie die voor een aantal maanden naar Frankrijk komen om muziek op straat en in de metro te maken, zodat ze daar in Roemenië van kunnen leven.		De verschillende muzikanten die Honigmann spreekt komen vanuit de hele wereld. Enkele landen die voorbij komen zijn: Vietnam, China, Roemenië, Iran, Venezuela, Bosnië en Herzegovina, Oeganda, Algerije en Argentinië. Mario Guacarán, één van de muzikanten, spreekt dan ook over neo-nomaden, mensen die noodgedwongen uit hun moederland moesten vertrekken en die de wereld al spelende rondreizen. Zo zien we ook een Roemeense familie die voor een aantal maanden naar Frankrijk komen om muziek op straat en in de metro te maken, zodat ze daar in Roemenië van kunnen leven.
	<br>      De musici verwezenlijken de romantische ideaal beelden die we van kunstenaars hebben; de gekwelde povere ziel met een onvoorstelbaar verleden, wiens enige werkelijke bezit zijn (muzikaal) talent is. Uitspraken als "Ik wil sterven in de muziek." en een Guineaanse muzikant die zegt; "Ik weet zeker dat wij met onze muziek alle tegenstellingen overbruggen." versterken de vorming van dit romantische beeld. Met als "hoogte punt" Miguel Angel Estrella, een Argentijn die in eigen land twee en een half jaar heeft vastgezeten en daarin continu gemarteld is, met een liefdevolle glimlacht stelt dat: "No se puede tocar la piano, si no le tiene la corazon generoso, abierto para explicar cosas." in de documentaire vertaald als: "Je kan geen piano spelen als je niet naar het leven lacht."		<br>      De musici verwezenlijken de romantische ideaal beelden die we van kunstenaars hebben; de gekwelde povere ziel met een onvoorstelbaar verleden, wiens enige werkelijke bezit zijn (muzikaal) talent is. Uitspraken als "Ik wil sterven in de muziek." en een Guineaanse muzikant die zegt; "Ik weet zeker dat wij met onze muziek alle tegenstellingen overbruggen." versterken de vorming van dit romantische beeld. Met als "hoogte punt" Miguel Angel Estrella, een Argentijn die in eigen land twee en een half jaar heeft vastgezeten en daarin continu gemarteld is, met een liefdevolle glimlacht stelt dat: "No se puede tocar la piano, si no le tiene la corazon generoso, abierto para explicar cosas." in de documentaire vertaald als: "Je kan geen piano spelen als je niet naar het leven lacht."
	~~<br>~~
	<br>		<br>
	'''Stijl van Honigmann'''<br>		'''Stijl van Honigmann'''<br>
Regel 66:		Regel 65:
	<br>		<br>

	~~<br>~~
	'''Reacties'''<br>		'''Reacties'''<br>
	De kritieken zijn veelal lovend, hoewel Bianca Stigter in het NRC Handelsblad van 16 januari 1998 terecht opmerkt dat de titel uiteindelijk niet typerend is voor de documentaire:		De kritieken zijn veelal lovend, hoewel Bianca Stigter in het NRC Handelsblad van 16 januari 1998 terecht opmerkt dat de titel uiteindelijk niet typerend is voor de documentaire:

Bas agterberg op 24 okt 2008 om 09:41

2008-10-24T09:41:03Z

← Oudere versie		Versie van 24 okt 2008 09:41
Regel 18:		Regel 18:
	===Beschrijving===		===Beschrijving===

	''Het Ondergronds Orkest'' is een documentaire van Heddy Honigmann over straatmuzikanten die in ballingschap op straat en in de metrohallen van Parijs door middel van de muziek proberen te overleven. ~~Het is een documentaire~~ over de levens van deze musici, de verhalen die ze te vertellen hebben, de dingen die ze hebben meegemaakt en die ze meemaken. ~~Maar~~ de documentaire ~~raakt ook~~ vele andere thema's ~~aan~~ zoals armoede, racisme, Frankrijk's binnenlands beleid omtrent politieke vluchtelingen, dakloosheid, werkloosheid en segregatie tussen klasse en culturen. In dat opzicht heeft de documentaire ook een kritische ondertoon die echter nergens expliciet wordt uitgedragen.		''Het Ondergronds Orkest'' is een documentaire van Heddy Honigmann over straatmuzikanten die in ballingschap op straat en in de metrohallen van Parijs door middel van de muziek proberen te overleven. De film gaat over de levens van deze musici, de verhalen die ze te vertellen hebben, de dingen die ze hebben meegemaakt en die ze meemaken. Door haar aanpak raakt de documentaire aan vele andere thema's, zoals armoede, racisme, Frankrijk's binnenlands beleid omtrent politieke vluchtelingen, dakloosheid, werkloosheid en segregatie tussen klasse en culturen. In dat opzicht heeft de documentaire ook een kritische ondertoon die echter nergens expliciet wordt uitgedragen.
	Het Ondergronds Orkest bevindt zich in wat Mario Guacarán (een Venezolaanse harpist) de "Nationale Muziekacademie van Parijs" noemt, de metrohallen zijn volgens hem "de ingewanden van de academie".		Het Ondergronds Orkest bevindt zich in wat Mario Guacarán (een Venezolaanse harpist) de "Nationale Muziekacademie van Parijs" noemt, de metrohallen zijn volgens hem "de ingewanden van de academie".

Regel 63:		Regel 63:
	'''Stijl van Honigmann'''<br>		'''Stijl van Honigmann'''<br>
	De stijl van Honigmann wordt goed omschreven voor Raymond van den Boogaard in het NRC Handelsblad van 26 september 2008:		De stijl van Honigmann wordt goed omschreven voor Raymond van den Boogaard in het NRC Handelsblad van 26 september 2008:
	<blockquote>"Zoals in de meeste films van Honigmann - zelf uit Lima afkomstig en zeker sinds Metaal en melancholie (1993) een van Nederlands belangrijkste documentairemakers - wordt de gruwel niet regelrecht als gruwel gepresenteerd. De empathie van Honigmann met haar personages - liefde bijna - spat van het scherm, waardoor de film iets luchtigs en vrolijks krijgt en de boodschap extra hard aankomt. "<br>		<blockquote>"Zoals in de meeste films van Honigmann - zelf uit Lima afkomstig en zeker sinds [[Metaal en melancholie]]1993) een van Nederlands belangrijkste documentairemakers - wordt de gruwel niet regelrecht als gruwel gepresenteerd. De empathie van Honigmann met haar personages - liefde bijna - spat van het scherm, waardoor de film iets luchtigs en vrolijks krijgt en de boodschap extra hard aankomt. "<br>.'</blockquote>
	~~''Boogard, R. van den. "Bedelen voldoet niet meer; De haat-liefdeverhouding van Heddy Honigmann tot haar geboortestad Lima" NRC Handelsblad 26 sept. 2008: 6-7~~.''</blockquote>
	<br>		<br>

Regel 71:		Regel 70:
	De kritieken zijn veelal lovend, hoewel Bianca Stigter in het NRC Handelsblad van 16 januari 1998 terecht opmerkt dat de titel uiteindelijk niet typerend is voor de documentaire:		De kritieken zijn veelal lovend, hoewel Bianca Stigter in het NRC Handelsblad van 16 januari 1998 terecht opmerkt dat de titel uiteindelijk niet typerend is voor de documentaire:
	<blockquote>"Het geeft niet meer dat Honigmann in de rest van de film een beetje rond de metro is gaan zwalken, muzikanten filmt die er nooit spelen, zoals de Argentijnse pianist die in een concertzaal over zijn martelingen vertelt. Evenmin doet het er nog toe dat Honigmann wegens de reeks bomaanslagen in de Parijse metro geen toestemming meer kreeg om meer ondergronds te filmen. Muziek en onverwacht geluk wordt door haar tovergreep het eigenlijke onderwerp van Het ondergronds orkest." <br>		<blockquote>"Het geeft niet meer dat Honigmann in de rest van de film een beetje rond de metro is gaan zwalken, muzikanten filmt die er nooit spelen, zoals de Argentijnse pianist die in een concertzaal over zijn martelingen vertelt. Evenmin doet het er nog toe dat Honigmann wegens de reeks bomaanslagen in de Parijse metro geen toestemming meer kreeg om meer ondergronds te filmen. Muziek en onverwacht geluk wordt door haar tovergreep het eigenlijke onderwerp van Het ondergronds orkest." <br>
	~~''Stigter, B. "Heimwee in de Parijse metro" NRC Handelsblad, 16 jan. 1998''~~</blockquote>		</blockquote>
	<br>		<br>

Bas agterberg op 24 okt 2008 om 09:37

2008-10-24T09:37:30Z

@@ Regel 8: / Regel 8: @@
 | lengte = 110'
 | medium = televisie
-| externe_info = [http://www.vpro.nl/programma/dokwerk/dossiers/39222004 Heddy Honigmann]
+| externe_info = [http://www.vpro.nl/programma/dokwerk/dossiers/39222004 Over Heddy Honigmann]
 }}
 [[Afbeelding:OndergrondsOrkest.jpg]]
@@ Regel 21: / Regel 22: @@
 ===Makers===
-Regie: [[Heddy Honingmann]] [http://www.vpro.nl/programma/dokwerk/dossiers/39222004]
+Regie: [[Heddy Honingmann]]
 Producent: [[Pieter van Huystee]]
@@ Regel 72: / Regel 54: @@
 <br>
 <br>
 ----

← Oudere versie		Versie van 19 nov 2008 14:23
Regel 61:		Regel 61:


	[[category:~~producties~~\|Ondergronds Orkest, Het]]		[[category: Productielijst O\|Ondergronds Orkest, Het]]

	[[category:documentaire\|Ondergronds Orkest, Het]]		[[category:documentaire\|Ondergronds Orkest, Het]]

	[[category:1990-1999\|Ondergronds Orkest, Het]]		[[category:1990-1999\|Ondergronds Orkest, Het]]