Jan P. Strijbos - Bewerkingsoverzicht

WikiSysop op 11 jan 2016 om 11:31

2016-01-11T11:31:54Z

← Oudere versie		Versie van 11 jan 2016 11:31
Regel 22:		Regel 22:
	Van 1906 tot 1908 studeert Strijbos architectuur aan de Kunstnijverheidsschool in Haarlem, vervolgens bezoekt hij de Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Als bouwkundig tekenaar werkt hij in het architectenbureau van zijn oom, totdat hij in 1927 besluit zijn brood te gaan verdienen als freelance publicist. Hij heeft al de nodige ervaring met de presentatie van zijn kennis over de natuur. Vanaf 1924 heeft hij zijn eigen column in ''De Telegraaf''. Verder publiceert hij in talloze andere periodieken. In de loop van zijn carrière verschijnen maar liefst veertig boeken van zijn hand. Strijbos is ook een boeiend verteller die al in de jaren tien lezingen geeft, die hij illustreert met door hem zelf gemaakte lichtbeelden (in 1913 heeft hij zijn eerste fototoestel aangeschaft).		Van 1906 tot 1908 studeert Strijbos architectuur aan de Kunstnijverheidsschool in Haarlem, vervolgens bezoekt hij de Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Als bouwkundig tekenaar werkt hij in het architectenbureau van zijn oom, totdat hij in 1927 besluit zijn brood te gaan verdienen als freelance publicist. Hij heeft al de nodige ervaring met de presentatie van zijn kennis over de natuur. Vanaf 1924 heeft hij zijn eigen column in ''De Telegraaf''. Verder publiceert hij in talloze andere periodieken. In de loop van zijn carrière verschijnen maar liefst veertig boeken van zijn hand. Strijbos is ook een boeiend verteller die al in de jaren tien lezingen geeft, die hij illustreert met door hem zelf gemaakte lichtbeelden (in 1913 heeft hij zijn eerste fototoestel aangeschaft).

	Niet lang nadat [[Ad. Burdet]] de Nederlandse vogelliefhebbers verbaasd heeft doen staan met zijn film, komt ook Strijbos met een film, ''[[Kennemer Vogelland]]'' (1923). Hij vertoont deze film met live commentaar aan afdelingen van Volksuniversiteiten, de Maatschappij tot ’t Nut van het Algemeen en allerlei natuurorganisaties. Om de paar jaar komt Strijbos met een nieuwe film. In 1932 weet hij [[Orion-Profilti]] zover de krijgen dat deze Haagse journaalmaatschappij een bioscooproulement verzorgt voor een korte, door hemzelf becommentarieerde geluidsfilm over de aalscholverkolonie bij Lekkerkerk. Ook leent hij zich voor het verzorgen van inleidingen bij de door de Duitser [[Walter Hege]] gemaakte documentaire ''[[Pandion, de Vischarend]]''. Dit type film wordt door een groeiend aantal bioscopen op zondagochtenden in zogenaamde wetenschappelijke voorstellingen vertoond. Dergelijke vertoningen betekenen voor Strijbos een belangrijke extra bron van inkomsten.		Niet lang nadat [[Ad. Burdet]] de Nederlandse vogelliefhebbers verbaasd heeft doen staan met zijn film, komt ook Strijbos met een film, ''[[Kennemer Vogelland]]'' (1923). Hij vertoont deze film met live commentaar aan afdelingen van Volksuniversiteiten, de Maatschappij tot ’t Nut van het Algemeen en allerlei natuurorganisaties. Om de paar jaar komt Strijbos met een nieuwe film. In 1932 weet hij [[Orion-Profilti]] zover de krijgen dat deze Haagse journaalmaatschappij een bioscooproulement verzorgt voor een korte, door hemzelf becommentarieerde geluidsfilm over de aalscholverkolonie bij Lekkerkerk. Ook leent hij zich voor het verzorgen van inleidingen bij de door de Duitser [[Walter Hege]] gemaakte documentaire ''Pandion, de Vischarend'' ([http://cultuurtijdschriften.nl/download?type=document&docid=491280 artikel over deze film]). Dit type film wordt door een groeiend aantal bioscopen op zondagochtenden in zogenaamde wetenschappelijke voorstellingen vertoond. Dergelijke vertoningen betekenen voor Strijbos een belangrijke extra bron van inkomsten.

	Na verschillende films over Nederlandse onderwerpen komt Strijbos, die inmiddels op het veel handzamere 16mm formaat is overgestapt, ook met filmverslagen van buitenlandse reizen. Zo filmt hij in IJsland, de Kurische Nehrung, de Shetlands, Spitsbergen en het Balkangebied. Wanneer hij op Spitsbergen van de buitenwereld afgesloten raakt op een onbewoond eilandje omdat zijn kano is weggedreven, is dit voorpaginanieuws.		Na verschillende films over Nederlandse onderwerpen komt Strijbos, die inmiddels op het veel handzamere 16mm formaat is overgestapt, ook met filmverslagen van buitenlandse reizen. Zo filmt hij in IJsland, de Kurische Nehrung, de Shetlands, Spitsbergen en het Balkangebied. Wanneer hij op Spitsbergen van de buitenwereld afgesloten raakt op een onbewoond eilandje omdat zijn kano is weggedreven, is dit voorpaginanieuws.

Renekoenders op 15 okt 2013 om 05:52

2013-10-15T05:52:46Z

← Oudere versie		Versie van 15 okt 2013 05:52
Regel 18:		Regel 18:


	Jan P. Strijbos ~~was~~ een publicist, natuurfotograaf en natuurfilmer die door middel van artikelen, boeken, foto’s en films onvermoeibaar de belangstelling voor de natuur ~~propageerde~~. Hij ~~groeide~~ op in Haarlem, waar hij al vroeg in aanraking ~~kwam~~ met het werk van de toonaangevende natuurbeschermers Eli Heimans en Jac. P. Thijsse. Strijbos ~~ontwikkelde~~ een bijzondere kennis van de flora en fauna in en rond zijn geboortestad.		Jan P. Strijbos is een publicist, natuurfotograaf en natuurfilmer die door middel van artikelen, boeken, foto’s en films onvermoeibaar de belangstelling voor de natuur heeft gepropageerd. Hij groeit op in Haarlem, waar hij al vroeg in aanraking komt met het werk van de toonaangevende natuurbeschermers Eli Heimans en Jac. P. Thijsse. Strijbos ontwikkelt een bijzondere kennis van de flora en fauna in en rond zijn geboortestad.

	Van 1906 tot 1908 ~~studeerde~~ Strijbos architectuur aan de Kunstnijverheidsschool in Haarlem, vervolgens ~~bezocht~~ hij de Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Als bouwkundig tekenaar ~~werkte~~ hij in het architectenbureau van zijn oom, totdat hij in 1927 ~~besloot~~ zijn brood te gaan verdienen als ~~free-lance~~ publicist. Hij ~~had~~ al de nodige ervaring met de presentatie van zijn kennis over de natuur. Vanaf 1924 ~~had~~ hij zijn eigen column in ''De Telegraaf''. Verder ~~publiceerde~~ hij in talloze andere periodieken. In de loop van zijn carrière ~~zouden~~ maar liefst veertig boeken van zijn hand ~~verschijnen~~. Strijbos ~~was~~ ook een boeiend verteller die al in de jaren tien lezingen ~~gaf~~, die hij ~~illustreerde~~ met door hem zelf gemaakte lichtbeelden (in 1913 ~~had~~ hij zijn eerste fototoestel aangeschaft).		Van 1906 tot 1908 studeert Strijbos architectuur aan de Kunstnijverheidsschool in Haarlem, vervolgens bezoekt hij de Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Als bouwkundig tekenaar werkt hij in het architectenbureau van zijn oom, totdat hij in 1927 besluit zijn brood te gaan verdienen als freelance publicist. Hij heeft al de nodige ervaring met de presentatie van zijn kennis over de natuur. Vanaf 1924 heeft hij zijn eigen column in ''De Telegraaf''. Verder publiceert hij in talloze andere periodieken. In de loop van zijn carrière verschijnen maar liefst veertig boeken van zijn hand. Strijbos is ook een boeiend verteller die al in de jaren tien lezingen geeft, die hij illustreert met door hem zelf gemaakte lichtbeelden (in 1913 heeft hij zijn eerste fototoestel aangeschaft).

	Niet lang nadat [[Ad. Burdet]] de Nederlandse vogelliefhebbers verbaasd ~~had~~ doen staan met zijn film, ~~kwam~~ ook Strijbos met een film, ''[[Kennemer Vogelland]]'' (1923). Hij ~~vertoonde~~ deze film met live commentaar aan afdelingen van Volksuniversiteiten, de Maatschappij tot ’t Nut van het Algemeen en allerlei natuurorganisaties. Om de paar jaar ~~kwam~~ Strijbos met een nieuwe film. In 1932 ~~wist~~ hij Orion-Profilti zover de krijgen dat deze Haagse journaalmaatschappij een bioscooproulement ~~verzorgde~~ voor een korte, door hemzelf becommentarieerde geluidsfilm over de aalscholverkolonie bij Lekkerkerk. Ook ~~leende~~ hij zich voor het verzorgen van inleidingen bij de door de Duitser [[Walter Hege]] gemaakte documentaire ''[[Pandion, de Vischarend]]''. Dit type film ~~werd~~ door een groeiend aantal bioscopen op zondagochtenden in zogenaamde wetenschappelijke voorstellingen vertoond. Dergelijke vertoningen ~~betekenden~~ voor Strijbos een belangrijke extra bron van inkomsten.		Niet lang nadat [[Ad. Burdet]] de Nederlandse vogelliefhebbers verbaasd heeft doen staan met zijn film, komt ook Strijbos met een film, ''[[Kennemer Vogelland]]'' (1923). Hij vertoont deze film met live commentaar aan afdelingen van Volksuniversiteiten, de Maatschappij tot ’t Nut van het Algemeen en allerlei natuurorganisaties. Om de paar jaar komt Strijbos met een nieuwe film. In 1932 weet hij [[Orion-Profilti]] zover de krijgen dat deze Haagse journaalmaatschappij een bioscooproulement verzorgt voor een korte, door hemzelf becommentarieerde geluidsfilm over de aalscholverkolonie bij Lekkerkerk. Ook leent hij zich voor het verzorgen van inleidingen bij de door de Duitser [[Walter Hege]] gemaakte documentaire ''[[Pandion, de Vischarend]]''. Dit type film wordt door een groeiend aantal bioscopen op zondagochtenden in zogenaamde wetenschappelijke voorstellingen vertoond. Dergelijke vertoningen betekenen voor Strijbos een belangrijke extra bron van inkomsten.

	Na verschillende films over Nederlandse onderwerpen ~~kwam~~ Strijbos die inmiddels op het veel handzamere 16mm formaat ~~was~~ overgestapt, ook met filmverslagen van buitenlandse reizen. Zo ~~filmde~~ hij in IJsland, de Kurische Nehrung, de Shetlands, Spitsbergen en het Balkangebied. ~~Toen~~ hij op Spitsbergen van de buitenwereld afgesloten ~~raakte~~ op een onbewoond eilandje omdat zijn kano ~~was~~ weggedreven, ~~was~~ dit voorpaginanieuws.		Na verschillende films over Nederlandse onderwerpen komt Strijbos, die inmiddels op het veel handzamere 16mm formaat is overgestapt, ook met filmverslagen van buitenlandse reizen. Zo filmt hij in IJsland, de Kurische Nehrung, de Shetlands, Spitsbergen en het Balkangebied. Wanneer hij op Spitsbergen van de buitenwereld afgesloten raakt op een onbewoond eilandje omdat zijn kano is weggedreven, is dit voorpaginanieuws.

	In 1946 ~~maakte~~ Strijbos deel uit van de eerste naoorlogse walvisexpeditie met de ~~‘Willem Barendsz’~~. Naast ''[[Walvis in Zicht]]'', de ~~‘officiële film’~~ van de reis gemaakt door Polygoon-Profilti cameraman [[Hannes de Boer]], ~~maakte~~ hij ook een eigen film van de trip. Er ~~volgden~~ nog talloze reizen naar verre bestemmingen, die allemaal op film ~~werden~~ vastgelegd en steeds weer aanleiding ~~waren~~ tot een tournee langs bioscopen en andere zalen. Ook ~~bleef~~ de stroom publicaties van zijn hand aanhouden.		In 1946 maakt Strijbos deel uit van de eerste naoorlogse walvisexpeditie met de 'Willem Barendsz'. Naast ''[[Walvis in Zicht]]'', de 'officiële film' van de reis gemaakt door [[Polygoon-Profilti]] cameraman [[Hannes de Boer]], maakt hij ook een eigen film van de trip. Er volgen nog talloze reizen naar verre bestemmingen, die allemaal op film worden vastgelegd en steeds weer aanleiding zijn tot een tournee langs bioscopen en andere zalen. Ook blijft de stroom publicaties van zijn hand aanhouden.

	In de loop van de jaren zestig ~~verloor~~ het publiek gaandeweg zijn belangstelling voor de vertoningen van Strijbos. De televisie ~~was~~ een grote concurrent geworden. Daar ~~stond~~ tegenover dat hem van alle kanten onderscheidingen ~~werden~~ toegekend, zoals de Gouden Lepelaar van de Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels (1975), de Heimans en Thijsse Prijs (1977) en de Edo Bergsma Prijs van de ANWB (1978).		In de loop van de jaren zestig verliest het publiek gaandeweg zijn belangstelling voor de vertoningen van Strijbos. De televisie is een grote concurrent geworden. Daar staat tegenover dat hem van alle kanten onderscheidingen worden toegekend, zoals de Gouden Lepelaar van de Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels (1975), de Heimans en Thijsse Prijs (1977) en de Edo Bergsma Prijs van de ANWB (1978).

	[[Category:Personen\|Strijbos, Jan P.]] [[Category:Regisseur\|Strijbos, Jan P.]]		[[Category:Personen\|Strijbos, Jan P.]] [[Category:Regisseur\|Strijbos, Jan P.]]

Bvspall op 13 jul 2009 om 08:40

2009-07-13T08:40:28Z

← Oudere versie		Versie van 13 jul 2009 08:40
Regel 29:		Regel 29:

	In de loop van de jaren zestig verloor het publiek gaandeweg zijn belangstelling voor de vertoningen van Strijbos. De televisie was een grote concurrent geworden. Daar stond tegenover dat hem van alle kanten onderscheidingen werden toegekend, zoals de Gouden Lepelaar van de Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels (1975), de Heimans en Thijsse Prijs (1977) en de Edo Bergsma Prijs van de ANWB (1978).		In de loop van de jaren zestig verloor het publiek gaandeweg zijn belangstelling voor de vertoningen van Strijbos. De televisie was een grote concurrent geworden. Daar stond tegenover dat hem van alle kanten onderscheidingen werden toegekend, zoals de Gouden Lepelaar van de Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels (1975), de Heimans en Thijsse Prijs (1977) en de Edo Bergsma Prijs van de ANWB (1978).

			[[Category:Personen\|Strijbos, Jan P.]] [[Category:Regisseur\|Strijbos, Jan P.]]

Bvspall op 13 jul 2009 om 08:39

2009-07-13T08:39:02Z

← Oudere versie		Versie van 13 jul 2009 08:39
Regel 22:		Regel 22:
	Van 1906 tot 1908 studeerde Strijbos architectuur aan de Kunstnijverheidsschool in Haarlem, vervolgens bezocht hij de Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Als bouwkundig tekenaar werkte hij in het architectenbureau van zijn oom, totdat hij in 1927 besloot zijn brood te gaan verdienen als free-lance publicist. Hij had al de nodige ervaring met de presentatie van zijn kennis over de natuur. Vanaf 1924 had hij zijn eigen column in ''De Telegraaf''. Verder publiceerde hij in talloze andere periodieken. In de loop van zijn carrière zouden maar liefst veertig boeken van zijn hand verschijnen. Strijbos was ook een boeiend verteller die al in de jaren tien lezingen gaf, die hij illustreerde met door hem zelf gemaakte lichtbeelden (in 1913 had hij zijn eerste fototoestel aangeschaft).		Van 1906 tot 1908 studeerde Strijbos architectuur aan de Kunstnijverheidsschool in Haarlem, vervolgens bezocht hij de Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Als bouwkundig tekenaar werkte hij in het architectenbureau van zijn oom, totdat hij in 1927 besloot zijn brood te gaan verdienen als free-lance publicist. Hij had al de nodige ervaring met de presentatie van zijn kennis over de natuur. Vanaf 1924 had hij zijn eigen column in ''De Telegraaf''. Verder publiceerde hij in talloze andere periodieken. In de loop van zijn carrière zouden maar liefst veertig boeken van zijn hand verschijnen. Strijbos was ook een boeiend verteller die al in de jaren tien lezingen gaf, die hij illustreerde met door hem zelf gemaakte lichtbeelden (in 1913 had hij zijn eerste fototoestel aangeschaft).

	Niet lang nadat [[Ad. Burdet]] de Nederlandse vogelliefhebbers verbaasd had doen staan met zijn film, kwam ook Strijbos met een film, "[[Kennemer Vogelland]]" (1923). Hij vertoonde deze film met live commentaar aan afdelingen van Volksuniversiteiten, de Maatschappij tot ’t Nut van het Algemeen en allerlei natuurorganisaties. Om de paar jaar kwam Strijbos met een nieuwe film. In 1932 wist hij Orion-Profilti zover de krijgen dat deze Haagse journaalmaatschappij een bioscooproulement verzorgde voor een korte, door hemzelf becommentarieerde geluidsfilm over de aalscholverkolonie bij Lekkerkerk. Ook leende hij zich voor het verzorgen van inleidingen bij de door de Duitser [[Walter Hege]] gemaakte documentaire "[[Pandion, de Vischarend]]". Dit type film werd door een groeiend aantal bioscopen op zondagochtenden in zogenaamde wetenschappelijke voorstellingen vertoond. Dergelijke vertoningen betekenden voor Strijbos een belangrijke extra bron van inkomsten.		Niet lang nadat [[Ad. Burdet]] de Nederlandse vogelliefhebbers verbaasd had doen staan met zijn film, kwam ook Strijbos met een film, ''[[Kennemer Vogelland]]'' (1923). Hij vertoonde deze film met live commentaar aan afdelingen van Volksuniversiteiten, de Maatschappij tot ’t Nut van het Algemeen en allerlei natuurorganisaties. Om de paar jaar kwam Strijbos met een nieuwe film. In 1932 wist hij Orion-Profilti zover de krijgen dat deze Haagse journaalmaatschappij een bioscooproulement verzorgde voor een korte, door hemzelf becommentarieerde geluidsfilm over de aalscholverkolonie bij Lekkerkerk. Ook leende hij zich voor het verzorgen van inleidingen bij de door de Duitser [[Walter Hege]] gemaakte documentaire ''[[Pandion, de Vischarend]]''. Dit type film werd door een groeiend aantal bioscopen op zondagochtenden in zogenaamde wetenschappelijke voorstellingen vertoond. Dergelijke vertoningen betekenden voor Strijbos een belangrijke extra bron van inkomsten.

	Na verschillende films over Nederlandse onderwerpen kwam Strijbos die inmiddels op het veel handzamere 16mm formaat was overgestapt, ook met filmverslagen van buitenlandse reizen. Zo filmde hij in IJsland, de Kurische Nehrung, de Shetlands, Spitsbergen en het Balkangebied. Toen hij op Spitsbergen van de buitenwereld afgesloten raakte op een onbewoond eilandje omdat zijn kano was weggedreven, was dit voorpaginanieuws.		Na verschillende films over Nederlandse onderwerpen kwam Strijbos die inmiddels op het veel handzamere 16mm formaat was overgestapt, ook met filmverslagen van buitenlandse reizen. Zo filmde hij in IJsland, de Kurische Nehrung, de Shetlands, Spitsbergen en het Balkangebied. Toen hij op Spitsbergen van de buitenwereld afgesloten raakte op een onbewoond eilandje omdat zijn kano was weggedreven, was dit voorpaginanieuws.

	In 1946 maakte Strijbos deel uit van de eerste naoorlogse walvisexpeditie met de ‘Willem Barendsz’. Naast "[[Walvis in Zicht]]", de ‘officiële film’ van de reis gemaakt door Polygoon-Profilti cameraman [[Hannes de Boer]], maakte hij ook een eigen film van de trip. Er volgden nog talloze reizen naar verre bestemmingen, die allemaal op film werden vastgelegd en steeds weer aanleiding waren tot een tournee langs bioscopen en andere zalen. Ook bleef de stroom publicaties van zijn hand aanhouden.		In 1946 maakte Strijbos deel uit van de eerste naoorlogse walvisexpeditie met de ‘Willem Barendsz’. Naast ''[[Walvis in Zicht]]'', de ‘officiële film’ van de reis gemaakt door Polygoon-Profilti cameraman [[Hannes de Boer]], maakte hij ook een eigen film van de trip. Er volgden nog talloze reizen naar verre bestemmingen, die allemaal op film werden vastgelegd en steeds weer aanleiding waren tot een tournee langs bioscopen en andere zalen. Ook bleef de stroom publicaties van zijn hand aanhouden.

	In de loop van de jaren zestig verloor het publiek gaandeweg zijn belangstelling voor de vertoningen van Strijbos. De televisie was een grote concurrent geworden. Daar stond tegenover dat hem van alle kanten onderscheidingen werden toegekend, zoals de Gouden Lepelaar van de Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels (1975), de Heimans en Thijsse Prijs (1977) en de Edo Bergsma Prijs van de ANWB (1978).		In de loop van de jaren zestig verloor het publiek gaandeweg zijn belangstelling voor de vertoningen van Strijbos. De televisie was een grote concurrent geworden. Daar stond tegenover dat hem van alle kanten onderscheidingen werden toegekend, zoals de Gouden Lepelaar van de Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels (1975), de Heimans en Thijsse Prijs (1977) en de Edo Bergsma Prijs van de ANWB (1978).

Bert Hogenkamp: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{ Infobox Persoon | illustratie = | naam = Jan P. Strijbos | geboorte_datum = 14 maart 1891 | geboorte_plaats = Haarlem | overlijden_datum = 10 mei 1983 | ov...'

2009-07-10T14:43:00Z

Nieuwe pagina aangemaakt met '{{ Infobox Persoon | illustratie = | naam = Jan P. Strijbos | geboorte_datum = 14 maart 1891 | geboorte_plaats = Haarlem | overlijden_datum = 10 mei 1983 | ov...'

Nieuwe pagina

{{ Infobox Persoon
| illustratie =
| naam = Jan P. Strijbos
| geboorte_datum = 14 maart 1891
| geboorte_plaats = Haarlem
| overlijden_datum = 10 mei 1983
| overlijden_plaats = Haarlem
| functies = [[:Category:regisseur|regisseur]]
| bekend_van =
| periode_actief = 1913-1983
| werkt_samen_met =
| trivia =
| onderschrift =
| externe_info =
| catalogus = [[Jan P. Strijbos in de media]]
| programmaoverzicht = [[Oeuvre van Jan P. Strijbos]]
}}

Jan P. Strijbos was een publicist, natuurfotograaf en natuurfilmer die door middel van artikelen, boeken, foto’s en films onvermoeibaar de belangstelling voor de natuur propageerde. Hij groeide op in Haarlem, waar hij al vroeg in aanraking kwam met het werk van de toonaangevende natuurbeschermers Eli Heimans en Jac. P. Thijsse. Strijbos ontwikkelde een bijzondere kennis van de flora en fauna in en rond zijn geboortestad.

Van 1906 tot 1908 studeerde Strijbos architectuur aan de Kunstnijverheidsschool in Haarlem, vervolgens bezocht hij de Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Als bouwkundig tekenaar werkte hij in het architectenbureau van zijn oom, totdat hij in 1927 besloot zijn brood te gaan verdienen als free-lance publicist. Hij had al de nodige ervaring met de presentatie van zijn kennis over de natuur. Vanaf 1924 had hij zijn eigen column in ''De Telegraaf''. Verder publiceerde hij in talloze andere periodieken. In de loop van zijn carrière zouden maar liefst veertig boeken van zijn hand verschijnen. Strijbos was ook een boeiend verteller die al in de jaren tien lezingen gaf, die hij illustreerde met door hem zelf gemaakte lichtbeelden (in 1913 had hij zijn eerste fototoestel aangeschaft).

Niet lang nadat [[Ad. Burdet]] de Nederlandse vogelliefhebbers verbaasd had doen staan met zijn film, kwam ook Strijbos met een film, "[[Kennemer Vogelland]]" (1923). Hij vertoonde deze film met live commentaar aan afdelingen van Volksuniversiteiten, de Maatschappij tot ’t Nut van het Algemeen en allerlei natuurorganisaties. Om de paar jaar kwam Strijbos met een nieuwe film. In 1932 wist hij Orion-Profilti zover de krijgen dat deze Haagse journaalmaatschappij een bioscooproulement verzorgde voor een korte, door hemzelf becommentarieerde geluidsfilm over de aalscholverkolonie bij Lekkerkerk. Ook leende hij zich voor het verzorgen van inleidingen bij de door de Duitser [[Walter Hege]] gemaakte documentaire "[[Pandion, de Vischarend]]". Dit type film werd door een groeiend aantal bioscopen op zondagochtenden in zogenaamde wetenschappelijke voorstellingen vertoond. Dergelijke vertoningen betekenden voor Strijbos een belangrijke extra bron van inkomsten.

Na verschillende films over Nederlandse onderwerpen kwam Strijbos die inmiddels op het veel handzamere 16mm formaat was overgestapt, ook met filmverslagen van buitenlandse reizen. Zo filmde hij in IJsland, de Kurische Nehrung, de Shetlands, Spitsbergen en het Balkangebied. Toen hij op Spitsbergen van de buitenwereld afgesloten raakte op een onbewoond eilandje omdat zijn kano was weggedreven, was dit voorpaginanieuws.

In 1946 maakte Strijbos deel uit van de eerste naoorlogse walvisexpeditie met de ‘Willem Barendsz’. Naast "[[Walvis in Zicht]]", de ‘officiële film’ van de reis gemaakt door Polygoon-Profilti cameraman [[Hannes de Boer]], maakte hij ook een eigen film van de trip. Er volgden nog talloze reizen naar verre bestemmingen, die allemaal op film werden vastgelegd en steeds weer aanleiding waren tot een tournee langs bioscopen en andere zalen. Ook bleef de stroom publicaties van zijn hand aanhouden.

In de loop van de jaren zestig verloor het publiek gaandeweg zijn belangstelling voor de vertoningen van Strijbos. De televisie was een grote concurrent geworden. Daar stond tegenover dat hem van alle kanten onderscheidingen werden toegekend, zoals de Gouden Lepelaar van de Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Vogels (1975), de Heimans en Thijsse Prijs (1977) en de Edo Bergsma Prijs van de ANWB (1978).